Art. 5. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r.

Art. 991. § 1. Sąd odmówi przybicia z powodu naruszenia przepisów postępowania w toku licytacji, jeżeli uchybienia te mogły mieć istotny wpływ na wynik przetargu. § 2. Sąd odmówi również przybicia, jeżeli postępowanie podlegało umorzeniu lub zawieszeniu albo jeżeli uczestnik nie otrzymał zawiadomienia o licytacji, chyba że z tego powodu nie nastąpiło naruszenie jego praw albo że będąc

Art. 5. W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 199a w ust. 6 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 5 w brzmieniu: „ ” ; 5) oświadczenie osoby, o której mowa w ust. 5, że nie jest ujawniona w Kra

Art. 5. Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii pracowników regulują przepisy szczególne, przepisy kodeksu stosuje się w zakresie nie uregulowanym tymi przepisami.

Art. 5. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.2)Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz

Art. 5. W ustawie z dnia 4 marca 2005 r. o europejskim zgrupowaniu interesów gospodarczych i spółce europejskiej (Dz. U. Nr 62, poz. 551 i Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 149, poz. 1077) uchyla się art. 130.

Art. 1085. W wypadkach nieobjętych przepisami działu niniejszego stosuje się do hipoteki na wierzytelności hipotecznej przepisy o zastawie na wierzytelności.

Art. 5. § 1. Pozostawia się w mocy następujące przepisy: 1) art. 33, 35 i 36 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 marca 1928 r. o badaniu zwierząt rzeźnych i mięsa (Dz. U. z 1933 r. Nr 60, poz. 454, z 1934 r. Nr 110, poz. 976, z 1938 r. Nr 18, poz. 132, z 1969 r. Nr 13, poz. 95, z 1971 r. Nr 12, poz. 115 i z 1990 r. Nr 34, poz. 198), 2) art. 300 § 2 i art. 482 § 2

Kara umowna od odszkodowania różni się jedynie tym, że należy się ona bez względu na wysokość szkody (art. 484 § 1 k.c.).

<p>Sygn. akt I C 991/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 30 października 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSO Piotr Suchecki</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>sek

<p>sygn. akt I C 991/21</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">Z. L.</span> wniósł w dniu 23 września 2021r. pozew przeciwko <span class="anon-block">K. P.</span> o nakazanie usunięcia podłoża betonowego o wym. 6m x 4 m x 20 cm oraz podmurówki i siedmiu słupów przed wejściem do <span class="anon-block">budynku mieszkalnego nr (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>,

<p>Warszawa, dnia 1 października 2024 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 991/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p> Przewodnicząca: SSO Ludmiła Tułaczko</p> <p> Sędziowie: SA (del.) Anna Kalbarczyk</p> <p> SO Adam Bednarczyk</p> <p>protokolant: protokolant sądowy Sylwia Pulkowska</p>

<p>Sygn. akt I C 991/21</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 16 kwietnia 2024 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący: Sędzia Daria Ratymirska</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: prot. sąd. <span class="anon-block">M. M.</span> </strong> </p> <p>po rozpoznaniu

<table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="53"/> <col width="15"/> <col width="99"/> <col width="25"/> <col width="5"/> <col width="22"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="13"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="3

Nie stanowi usprawiedliwionej podstawy skargi kasacyjnej zarzut wywiedziony z art. 5 Kc, który stanowi, że nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego. Zasada ustanowiona w art. 5 Kc jest zasadą rządzącą prawem prywatnym, natomiast zasada ta nie została przyjęta w prawie publicznym. Nie można

Zgodnie z art. 225 k.c. w zw. z art. 224 § 2 k.c. i art. 230 k.c. posiadacz (samoistny oraz zależny) pozostający w złej wierze zobowiązany jest do zapłaty na rzecz właściciela wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy. Przy czym wysokość tego wynagrodzenia, jak powszechnie przyjmuje się, powinna odpowiadać stawkom rynkowym za korzystanie z danego rodzaju rzeczy w określonych warunkach przy uwzględnien