Art. 4. 1. Ustawy nie stosuje się do umów: 1) w których konsument nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania oraz innych kosztów związanych z udzieleniem lub spłatą kredytu konsumenckiego; 2) leasingu, jeżeli umowa nie przewiduje obowiązku przeniesienia własności przedmiotu umowy na konsumenta; 3) zawieranych z podmiotami, o których mowa w art. 3 pkt 32 i 33 ustawy z dnia

Art. 1. Ustawa określa: 1) zasady i tryb zawierania umów o kredyt konsumencki; 2) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakresie informacji udzielanych przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki oraz obowiązki konsumenta, kredytodawcy i pośrednika kredytowego w związku z zawartą umową o kredyt konsumencki; 3) obowiązki kredytodawcy i pośrednika kredytowego w zakre

Art. 29. W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2014 r. poz. 1497 i 1585) w art. 4: 1) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie: „ ” ; 2) leasingu, jeżeli umowa nie przewiduje obowiązku nabycia przedmiotu umowy przez konsumenta; 2) ust. 4 otrzymuje brzmienie: „ ” . 4. Ustawę stosuje się do umów leasingu i najmu, j

Art. 13. 1. Kredytodawca lub pośrednik kredytowy przed zawarciem umowy o kredyt konsumencki jest zobowiązany podać konsumentowi, na trwałym nośniku: 1) imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) kredytodawcy i pośrednika kredytowego; 2) rodzaj kredytu; 3) czas obowiązywania umowy; 4) stopę oprocentowania kredytu oraz warunki jej zmiany z podaniem indeksu lub stopy referen

Art. 82. W ustawie z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2016 r. poz. 1528) wprowadza się następujące zmiany: 1) w art. 1 uchyla się pkt 3; 2) w art. 3 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu: „ ” ; 1a. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się także umowę o kredyt niezabezpieczony hipoteką, który jest przeznaczony na remont domu albo

Art. 30. 1. Umowa o kredyt konsumencki, z zastrzeżeniem art. 31-33, powinna określać: 1) imię, nazwisko i adres konsumenta oraz imię, nazwisko (nazwę) i adres (siedzibę) kredytodawcy i pośrednika kredytowego; 2) rodzaj kredytu; 3) czas obowiązywania umowy; 4) całkowitą kwotę kredytu; 5) terminy i sposób wypłaty kredytu; 6) stopę oprocentowania kredytu oraz warun

Art. 3. 1. Przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. 2. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności: 1) umowę pożyczki; 2) umowę kredytu w

Art. 62. W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.8)Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 126, poz. 1070, Nr 141, poz. 1178, Nr 144, poz. 1208, Nr 153, poz. 1271, Nr 169, poz. 1385 i 1387 i Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 60, poz. 535, Nr 65, poz. 594, Nr 228, poz. 22

Przepisy ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim nie wyłączają możliwości zawarcia w umowie kredytu konsumenckiego postanowień przewidujących obowiązek zapłaty odsetek kapitałowych obliczonych również od kredytowanych przez przedsiębiorcę pozaodsetkowych kosztów kredytu.

Ponadto wskazać należy, iż na skorzystanie z powyższego uprawnienia przepis art. 45 ust. 5 Ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim przewiduje roczny termin, liczony od dnia wykonania umowy. W doktrynie ugruntował się pogląd, iż termin określony w powyższym przepisie rozpoczyna się od dnia zawarcia umowy, zaś po jego upływie kształtujące uprawnienie konsumenta gaśnie. O wykonaniu kr

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

1. Ani z Ustawy z 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim, ani z Dyrektywy Dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23.04.2008 r. nie wynika pozbawienie konsumenta prawa do skredytowania kosztów prowizji. Zaś od kredytu każdy pożyczkodawca ma prawo (choć nie obowiązek) naliczać odsetki, które nie przekraczają odsetek maksymalnych. Jakakolwiek inna interpretacja prowadziłaby — wbrew

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

1. Przepisy art. 30 w zw. z art. 45 ustawy z dnia 12.05.2011 r. o kredycie konsumenckim przewidują inny rodzaj ochrony konsumenta niż art. 3851 k.c. w tym przewidują inne co do zasady skutki prawne i różny mają zakres przedmiotowy (rodzaj umowy); przy czym w konkretnym przypadku indywidualnie ocenianej sprawy może dochodzić do sytuacji, w których dyspozycje wszystkich tych przepisów zostaną wypełn

<p>sygn. akt VI C 1981/23 upr</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->wyroku z dnia 04 lipca 2024 r. </strong> </p> <p>I. <strong> <!-- -->Stanowiska stron </strong> </p> <p>1. Pozwem z dnia 15 listopada 2023 r. powód <span class="anon-block">Z. (...)</span> spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od <s

W przypadku złożenia oświadczenia o jakim mowa w art. 45 ust. 1 ustawy 12.05.2011r. o kredycie konsumenckim (j.t. Dz.U. z 2023r., poz. 1028) sąd ma obowiązek oceny całej umowy tj. czy nie narusza ona żadnego z przepisów wymienionego w ww. art. 45 ust. 1. Przepis ten nie nakłada bowiem na konsumenta obowiązku wskazywania, które z wymienionych w art. 45 ust. 1 ww. ustawy, przepisy zostały naruszone.