Artykuł 1 Definicje Do celów niniejszego Protokołu: aaa"Konwencja” oznacza Konwencję o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR); aaa"Komunikacja elektroniczna” oznacza informację generowaną, wysyłaną, odbieraną i przechowywaną przy użyciu środków elektronicznych, optycznych lub cyfrowych lub podobnych środków powodujących, że przekazywana informacja jest dost

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji międzynarodowej konwencji o przewozie towarów kolejami źelaznemi, podpisanej wraz z 7 odnośnemi załącznikami i protokółem w Bernie dnia 23 października 1924 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji konwencji międzynarodowej o przewozie towarów kolejami żelaznemi, podpisanej wraz z 8 załącznikami w Rzymie dnia 23 listopada 1933 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej ratyfikacji Konwencji o ujednoliceniu niektórych prawideł dotyczących międzynarodowego przewozu lotniczego, sporządzonej w Montrealu dnia 28 maja 1999 r.

Art. 1. Wyraża się zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji aktu dodatkowego do konwencji międzynarodowej, podpisanej w Bernie dnia 23 października 1924 r., dotyczącej przewozu towarów kolejami żelaznemi (Dz. U. R. P. z 1928 r. Nr. 73, poz. 667), sporządzonego w Bernie dnia 2 września 1932 r.

Art. 1. Wyraża siej zgodę na dokonanie przez Prezydenta Rzeczypospolitej ratyfikacji rniędzynarowej konwencji o przewozie osób i bagażu kolejami żelaznemi, podpisanej wraz z 2 odnośnemi załącznikami i protokółem w Bernie dnia 23 października 1924 r.

Artykuł 7 Podpisanie, ratyfikacja, przystąpienie 1. Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu przez Państwa sygnatariuszy lub Strony Konwencji oraz będące albo członkami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ lub zostały dopuszczone do Komisji w charakterze doradczym zgodnie z ustępem 8 regulaminu Komisji. 2. Niniejszy Protokół jest otwarty do podpisu w Genewie od 27 do 30 maja

Art. 2. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Zastrzeżenie przez strony w zleceniu transportowym kary umownej w dostawie towaru, sprzeciwia się obowiązującym przepisom prawa, tj. przepisom zawartym w Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) mającymi charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących, kwestia odszkodowania za opóźnienie w dostawie towaru jest bowiem uregulowana przepisami tej konwencji, a zatem postano

Problematyka przedawnienia została w znacznej mierze uregulowana w Konwencji CMR, a zatem tylko w nieuregulowanym zakresie tj. w pewnych aspektach w zakresie przerwania biegu terminu przedawnienia lub jego zawieszenia (art. 32 ust.3 konwencji) zastosowanie mają przepisy polskich ustaw. Postępowanie zgodne z umową wyklucza możliwość uznania danego zachowania za niedbalstwo skutkujące przypisaniem z

Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy. Konwencja nie reguluje w sposób odrębny kwestii dotyczącej zamiany ładunków w trakcie przeprowadzanego rozładunku, co miało miejsce w niniejszej sprawie. W przypadku, gd

W razie uszkodzenia przesyłki przewoźnik płaci kwotę, o którą obniżyła się wartość towaru obliczoną według wartości towaru ustalonej zgodnie z art.23 ust.1, 2 i 4 Konwencji CMR.

Brak należytego zaplanowania trasy transportu, brak informacji dla kierowcy wykonującego przewóz międzynarodowy jako przesłanki rażącego niedbalstwa w ramach konwencji CMR

a. Na gruncie art. 32 ust. 1 Konwencji CMR zasada z art. 118 zd. 2 k.c. nie ma zastosowania i trzyletni termin przedawnienia upływa nie z końcem roku kalendarzowego, ale w tym dniu ostatniego roku, który datą odpowiada dniowi początkowemu terminu. b. Reklamacja musi być zawsze skierowana do przewoźnika i to przewoźnika „bezpośredniego" (dla nadawcy), gdyż skierowanie reklamacji do przewoźnika będą

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż

1. Kwestia wymagająca rozstrzygnięcia dotyczy tego, czy opakowanie zbiorcze, w którym znajduje się towar, a które doznało uszkodzenia w trakcie przewozu, jest towarem (stanowi element towaru) w rozumieniu Konwencji. Podkreślić trzeba, że konwencja rozróżnia pojęcie towaru i opakowania, przy czym stan opakowania jest istotny dla powstania domniemania z art. 9 ust 2 konwencji. Z powyższego wynika, ż