I OZ 1110/19
Адміністративні суди2019-11-20
Номер справи
I OZ 1110/19
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата рішення
2019-11-20
Тип
Postanowienie NSA
Судді
Tamara Dziełakowska
Резолютивна частина
Oddalono zażalenie
Текст рішення
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 września 2019 r. sygn. akt II SO/Bk 12/19 o oddaleniu wniosku o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w M. za nieprzekazanie sądowi kompletnych akt w sprawie II SAB/Bk 66/19 postanawia: oddalić zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 20 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek skarżącego D. R. o wymierzenie grzywny Komendantowi Powiatowemu Policji w M. za nieprzekazanie sądowi kompletnych akt w sprawie II SAB/Bk 66/19.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w piśmie z 24 lipca 2019 r. nadesłanym do sądu drogą elektroniczną skarżący wniósł o ukaranie grzywną organu za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.).
W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że jest on bezzasadny.
Oddalając wniosek, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał, że organ dopełnił obowiązku przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w sprawie II SAB/Bk 66/19. Skarga ta składa się z dokumentu "Skarga do WSA na nieprzekazanie odwołania" podpisanego podpisem elektronicznym oraz załącznika zatytułowanego "Skarga na nieprzekazanie odwołania od orzeczenia kary nagany Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w M. z dnia 7 maja 2019 r. dla Organu II instancji tj. Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. oraz na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w M. ". Analiza akt sądowych i administracyjnych w sprawie II SAB/Bk 66/19 wskazuje, że organ przekazał Sądowi:
- 12 lipca 2019 r. w formie elektronicznej skargę z 18 czerwca 2019 r. wraz z załącznikiem i w dniu 18 lipca 2019 r. również odpowiedź na skargę,
- 12 lipca 2019 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) w formie papierowej – materiały dotyczące skargi (60 kart) oraz odpowiedź na skargę.
Organ przekazał skargę wniesioną drogą elektroniczną w formie, w jakiej została wniesiona, do elektronicznej skrzynki podawczej sądu (§ 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 27 maja 2019 r. w sprawie szczegółowego sposobu oraz szczegółowych warunków przekazywania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, Dz. U. z 2019 r., poz. 1003). Natomiast akta administracyjne organ przekazał w formie papierowej (w takiej, w jakiej były prowadzone), zgodnie z § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, w tym są one połączone za pomocą środków, które nie degradują struktury fizycznej dokumentu. Wymienione dokumenty przekazane zostały w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a., a w związku z tym Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, podkreślając, że skoro został wezwany przez Sąd do nadesłania brakujących odpisów pisma, które nadał za pomocą platformy ePUAP, to organ nie przekazał kompletu akt sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zobowiązany jest do jej przekazania sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi z kolei, iż w razie nie zastosowania się do powyższego obowiązku, Sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że organ nie uchybił terminowi, o jakim mowa w art. 54 § 1 P.p.s.a. i dopełnił ciążący na nim obowiązek, czego nawet nie kwestionuje sam skarżący w rozpoznawanym zażaleniu. Nie było zatem podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku i ukarania go grzywną. W nawiązaniu natomiast do argumentacji zażalenia stwierdzić trzeba, że z akt sprawy prowadzonej pod sygnaturą II SAB/Bk 66/19 nie wynika, aby skarżący był wzywany, jak stwierdza w rozpoznawanym zażaleniu, do uzupełnienia skargi poprzez nadesłanie jej odpisów, ale do podpisania nadesłanego drogą elektroniczną pisma z 18 czerwca 2019 r. zatytułowanego "SKARGA", a potraktowanego jako uzupełnienie treści skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.