II SA/Wa 2371/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu Muzycznego [...] w [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie UZASADNIENIE W dniu [...] września 2019 r. P. R. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Rektora Uniwersytetu [...] w [...] (dalej: "organ") – skargę na decyzję organu z [...] sierpnia 2019 r. nr [...]w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia. W skardze skarżący domagał się stwierdzenia nieważności ww. decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej na Wydziale [...] Filii Uniwersytetu [...] w [...] z [...] lipca 2019 r. nr [...]). W odpowiedzi na skargę organ uznał skargę za zasadną. Wyjaśnił, że [...] października 2019 r. wydał decyzję na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), uwzględniając w całości skargę. Załączył ww. decyzję i oświadczył, iż została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącego - adwokat M. K. w dniu [...] października 2019 r. Przy piśmie z [...] listopada 2019 r. organ wskazał, że jego decyzja z [...] października 2019 r. nie została zaskarżona skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (vide T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ decyzją z [...] października 2019 r. nr [...]uchylił objętą skargą swoją decyzję z [...] sierpnia 2019 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzja organu z [...]października 2019 r. stała się prawomocna. W konsekwencji Sąd uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.