III SA/Wr 186/14

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III wniosku radcy prawnego A.B. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na czynność Zarządu Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie przyznania dofinansowania z Unii Europejskiej między innymi z programu Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego między innymi na zbędne projekty takie jak "rozbudowa i podwyższenie kategorii Hotelu K. w G.", "budowa pensjonatu K. w G." postanawia: odmówić przyznania radcy prawnemu A.B. kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. UZASADNIENIE W sprawie postanowieniem z dnia 5 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę C.D.i na oznaczoną w sentencji czynność Zarządu Województwa Dolnośląskiego. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B. Ustanowiony z urzędu radca prawny zapoznał się z aktami sprawy, podjął próbę kontaktu ze stroną skarżącą oraz sporządził i wniósł do Sądu trzy pisma procesowe z dnia 2 i 30 września oraz 4 listopada 2015 r., których przedmiotem była treść pisma procesowego strony skarżącej z dnia 8 lipca 2015 r. W treści pisma procesowego z dnia 2 września 2015 r. ustanowiony z urzędu radca prawny zawarł wniosek o przyznanie przez Skarb Państwa wynagrodzenia według norm przepisanych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.– dalej Rozporządzenie) w § 15 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei w § 14 ust. 2 pkt 1) lit. a, b, c i d Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za: sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, bądź udział w postępowaniu zażaleniowym. W sprawie wyznaczony dla C.D. po odrzuceniu jego skargi na oznaczoną w sentencji czynność Zarządu Województwa Dolnośląskiego radca prawny zapoznał się z aktami sprawy, podjął próbę nawiązania kontaktu ze stroną skarżącą oraz sporządził i wniósł do Sądu trzy pisma procesowe z dnia 2 i 30 września i 4 listopada 2015r., których przedmiotem była treść pisma procesowego strony skarżącej z dnia 8 lipca 2015 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawą przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przed sądem administracyjnym pierwszej instancji przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu jest podjęcie przez tego radcę prawnego czynności procesowych zmierzających do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny sprawy strony korzystającej z pomocy prawnej z urzędu. Jak wynika z akt sprawy odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 5 maja 2014 r. skarga C.D. dotyczy czynności Zarządu Województwa Dolnośląskiego w przedmiocie przyznania dofinansowania z Unii Europejskiej między innymi z programu Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego między innymi na zbędne projekty takie jak "rozbudowa i podwyższenie kategorii Hotelu Kryształ w G.", "budowa pensjonatu K. w G.". W aktach tych brak jest informacji o czynności procesowej podjętej przez radcę prawnego A.B., zmierzającej do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny pierwszej instancji sprawy C.D. dotyczącej wyżej wskazanej czynności. Nie sposób zaliczyć do takich czynności zapoznania się przez tego profesjonalnego pełnomocnika procesowego z treścią akt sprawy, prób skontaktowania się ze stroną skarżąca oraz sporządzenia trzech pism procesowych dotyczących treści pisma procesowego sporządzonego samodzielnie przez skarżącego do wyjaśnienia ani rozstrzygnięcia sprawy przyznania dofinansowania z Unii Europejskiej między innymi z programu Regionalny Program Operacyjny Województwa Dolnośląskiego między innymi na zbędne projekty takie jak "rozbudowa i podwyższenie kategorii Hotelu K. w G.", "budowa pensjonatu K. w G.", gdyż czynności te zostały podjęte po wydaniu przez Sąd I instancji postanowienia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w pierwszej instancji. Żadnej z tych czynności nie można również zakwalifikować do czynności podejmowanych przez radcę prawnego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, na skutek odrzucenia przez Sąd skargi A.B. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw faktycznych i prawnych do żądania przez radcę prawnego A.B. w sprawie zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Dla tych powodów referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu stwierdził, że wniosek radcy prawnego jest na aktualnym etapie postępowania nieuzasadniony, i odmówił, jak w sentencji postanowienia, przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.