I OSK 1242/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. NSA Jerzy Stankowski, po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. T. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OSK 1242/13 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Kr 169/12 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Rektora Politechniki Krakowskiej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia na I rok studiów III stopnia postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 3 września 2013 r., I OSK 1242/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 grudnia 2012 r., III SA/Kr 169/12 w sprawie ze skargi P. T. na decyzję Rektora Politechniki Krakowskiej z [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyjęcia na I rok studiów III stopnia. W piśmie nadanym w urzędzie pocztowym 1 listopada 2013 r., powołując art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), P. T. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 września 2013 r., I OSK 1242/13, przez zamieszczenie w wyroku dodatkowego orzeczenia w zakresie kosztów, to jest przyznanie adw. W. W. kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, w tym również zwrot uzasadnionych wydatków w postaci 3,80 zł (koszt nadania pocztą skargi kasacyjnej) zaznaczając, że nie zostały uiszczone w całości lub w części. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a., unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W wyroku z 3 września 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej wniesionej przez P. T. Jednocześnie, NSA nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi - wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, gdyż przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do rozliczenia kosztów postępowania między stronami. W niniejszej sprawie strona nie poniosła żadnych kosztów postępowania, podlegających uwzględnieniu na podstawie art. 203 i 204 p.p.s.a. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.), przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o uzupełnienie wyroku należało uznać za nieuzasadniony. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1, § 2 i § 3 w zw. z art. 160 i art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.