I SA/Ol 40/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Piskozub po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze z dnia "[...]" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych, pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając tym, iż egzekucja może skutkować nieodwracalnymi konsekwencjami finansowymi i zdrowotnymi dla stron, ponieważ pozbawienie środków utrzymania to uniemożliwienie im także zakupu lekarstw. Natomiast przy zaawansowanej cukrzycy może to grozić śmiercią J. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Art. 61 § 3 ppsa stanowi, że Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu wskazanie przyczyny uzasadnienia wniosku w postaci tej, że egzekucja zaległych podatków spowoduje pozbawienie skarżącego środków utrzymania i uniemożliwi mu zakup leków, nie zostały poparte żadnymi dowodami. Zatem powoływanie się tylko na nieodwracalne skutki, które spowoduje egzekucja administracyjna, nie może stanowić uzasadnionej podstawy do zastosowania przez Sąd tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa orzeczono jak w wstępie.