II FZ 787/16

SENTENCJA Dnia 20 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 494/16 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 25 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 494/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę J.K. (dalej jako "Skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 25 stycznia 2016 r. w przedmiocie opłaty skarbowej. Przedstawiając w uzasadnieniu postanowienia stan sprawy Sąd pierwszej instancji podał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2016 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r., tj. do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca niniejsze wezwanie była dwukrotnie awizowana, w związku z czym została odebrana przez Skarżącego w dniu 27 lipca 2016 r. Wobec powyższego, termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 2 sierpnia 2016 r. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie dopełniono ww. czynności, co spowodowało, że skarga na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", podlegała odrzuceniu. W skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażaleniu, Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz o rozpoznanie skargi bez uiszczenia wpisu, bowiem jest on "dziesięciokrotnie większy od opłaty skarbowej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oceniając zaskarżone postanowienie z perspektywy przytoczonych powyżej przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że odpowiada ono prawu. Sąd pierwszej instancji zastosował w sposób prawidłowy normy proceduralne określone w art. 220 § 1 P.p.s.a., skutecznie wzywając Skarżącego zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Z uwagi na fakt, że we wskazanym w wezwaniu terminie opłata nie została uiszczona, Sąd pierwszej instancji zobowiązany był - zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. - skargę odrzucić. Ponadto należy wskazać, że w rozpoznawanym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Takiego argumentu z pewnością nie stanowi podnoszona przez Skarżącego kwestia niewspółmierności wysokości ustalonego wpisu od skargi do będącej przedmiotem sporu kwoty opłaty skarbowej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji słusznie w tym miejscu zaznaczył, że należny wpis został prawidłowo określony na kwotę 100 zł, stanowiącą najniższą wysokość wpisu przewidzianą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wynikającą z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.