I SA/Łd 805/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 16 sierpnia 2022 r. Nr SKO. 4100.86-88.2022 w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kwoty stanowiącej zwrot kosztów postępowania sądowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE E. K. wniosła 5 października 2022 r. skargę na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 16 sierpnia 2022 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty kwoty stanowiącej zwrot kosztów postępowania sądowego (kasacyjnego). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie — oddalenie. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że dzień przed wniesieniem skargi, to jest 4 października 2022 r., skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka. Zdaniem Prezesa Kolegium skorzystanie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, niezależnie czy skuteczne, czy też nie, wyklucza automatycznie możliwość skorzystania ze skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3 zd. 1). Cytowany art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia), od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie takiej decyzji (postanowienia) terminy do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają bieg równolegle. Ustawodawca pozostawił stronie wybór środka ochrony prawnej pomiędzy skargą do sądu administracyjnego, a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie oznacza to jednak, że strona może skorzystać jednocześnie z obu możliwości (por. postanowienie NSA z 13 lutego 2020 r., II GSK 28/20, publ. CBOSA). Rację ma zatem organ administracji wskazując, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca mogła wybrać sposób zaskarżenia decyzji Prezesa SKO i albo skorzystać z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wnieść do sądu administracyjnego skargę, bez uprzedniego składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych środków prawnych nie można jednak korzystać kumulatywnie. Skargę do sądu można wnieść skuteczne tylko wtedy, gdy strona nie złożyła wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku, gdy strona decyduje się najpierw skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie wnosi skargę do sądu administracyjnego, skarga jest niedopuszczalna. Celem art. 52 § 3 p.p.s.a. nie jest przyznanie stronie możliwości dwutorowej/niejako dwukrotnej weryfikacji tego samego aktu administracyjnego, lecz prawo wyboru procedury weryfikacji: wniosku albo skargi. Nie ma przy tym znaczenia, czy środek wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony skutecznie, czy też nie, bowiem jedynym ustawowym warunkiem pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku (postanowienie NSA z 29 listopada 2019 r., I OZ 1169/19, publ. CBOSA). Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do sytuacji, w której strona mogłaby wnieść skargę do sądu niejako na wypadek, gdyby wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został wniesiony skutecznie. Takie rozumienie art. 52 § 3 p.p.s.a. przeczy brzmieniu tej normy, która wymaga od strony wyboru trybu domagania się ochrony, a więc decyzji co do tego czy skorzysta z trybu postępowania administracyjnego, czy też z trybu sądowoadministracyjnego. Konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (por. postanowienie NSA z 13 listopada 2019 r., II OSK 2727/19, publ. CBOSA). Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 16 sierpnia 2022 r. została nadana 5 października 2022 r. W aktach sprawy znajduje się również wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy skierowany do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z 4 października 2022 r. Zestawienie wskazanych dat nasuwa się wniosek, że celem skarżącej było w pierwszym rzędzie uruchomienie kontroli decyzji w trybie administracyjnym. Skoro tak, to skarga złożona po wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest niedopuszczalna. Jak wskazano powyżej, jedynym ustawowym warunkiem skutecznego złożenia skargi od decyzji było nieskorzystanie przez skarżącą z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn jest złożenie skargi po wszczęciu postępowania w przedmiocie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił. Ake.