I OZ 980/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 lipca 2020 r. sygn. akt III SAB/Kr 71/20 o odrzuceniu skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 30 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie niezałatwienia wniosku z 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że K. J. złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K., polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. "o wydanie zaświadczenia dla celów postępowania przed organem właściwym ds. zaopatrzenia emerytalno-rentowego f-szy w stanie spoczynku, z podstawy art. 15 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...)". Skarga została poprzedzona wniesieniem ponaglenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w K. wniósł o jej oddalenie, zwracając uwagę, że skarżący wielokrotnie inicjował sprawy dotyczące nierozpoznania podania z 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia. Pismem z 21 czerwca 2020 r. skarżący uzupełnił skargę. Podał, że z uwagi na okoliczności wskazane przez organ w odpowiedzi na skargę należy sprawę umorzyć "wobec niedopuszczalności prawnej wydania orzeczenia sądowoadministracyjnego". Odrzucając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał ją za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Zdaniem Sądu sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w K. polegająca na niezałatwieniu ww. wniosku została rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 75/13 oddalającym skargę. Wyrok ten jest prawomocny. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 75/13 jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wielokrotnie odrzucał skargę K. J. w przedmiocie nierozpoznania podania z 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia (np. III SAB/Kr 161/18; III SAB/Kr 23/29, III SAB/Kr 56/19). Jak wyjaśnił Sąd, wbrew twierdzeniom skarżącego w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania, ale odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - zwanej dalej P.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem ww. przepisu jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo wskazał w zaskarżonym postanowieniu, że zakres podmiotowy i przedmiotowy niniejszej sprawy jest tożsamy ze sprawą, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 lutego 2014 r. sygn. akt III SAB/Kr 75/13 oddalił skargę K. J. w przedmiocie bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w K., przejawiającej się w niezałatwieniu przez ten organ wniosku skarżącego z 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia dla celów emerytalnych. W tych okolicznościach – wbrew twierdzeniu skarżącego – niedopuszczalne było wniesienie kolejnej skargi na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w zakresie nierozpatrzenia ww. wniosku, zaś Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił rozpoznawane zażalenie.