II SA/Wa 531/17

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: przyznać J. M. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2017 r. oddalił skargę J. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Skarżący po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Wskazał, że jest osobą ciężko chorą, nie ma środków na utrzymanie i ustanowienie pełnomocnika. Oświadczył, że posiada dom o powierzchni 80 m2, nie ma oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Do stałych kosztów swojego utrzymania zaliczył: opłaty za energię elektryczną - 38,40 zł, opłaty za wodę - 14,20 zł, koszty zakupu opału w sezonie grzewczym - około 3.400 zł, zastrzyki, dojazdy na zabiegi - około 120 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt sprawy, skarżący jest osobą samotną, chorą, nie posiada oszczędności, a utrzymuje się z zasiłku stałego, który wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym wynosi łącznie 644 zł miesięcznie. W tej sytuacji należy uznać, że wnioskodawca wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, w zakresie ustanowienia adwokata, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.