II OSK 1438/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. O. i E. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. O. i E.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 805/11 w sprawie ze skargi A. O. i E. O. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki muru oporowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Rz 805/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę A. O. i E. O. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2011 r. Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. i nakazano E. i A. O. rozbiórkę murów oporowych usytuowanych na działkach o numerach ewid. [...] i [...] w S. przy ul. W. - od strony północnej budynku mieszkalnego, nie objętych pozwoleniem na budowę nr [...]z dnia [...] lutego 2008 r., oznaczonych numerami 1, 2, 3 na szkicu do protokołu kontroli z dnia 24.08.2010 r., który stanowi załącznik do niniejszej decyzji: nr 1 o długości 10 m i wysokości 0,9 m; nr 2 o długości około 57 m i wysokości od 0,34 m - 6 m wzdłuż granicy nr [...]; nr 3 o wys. 0,5 - 1,04 m o nieregularnym zamkniętym kształcie od strony ul. D. Skargą kasacyjną A. O. i E. O. zaskarżyli powyższy wyrok. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1438/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując, że skarżący żaden sposób nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270, dalej: p.p.s.a.) warunkujących wstrzymanie wykonania aktu. Pismem z dnia 30 listopada 2012 r. A. O. i E. O. ponownie wystąpili z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2011 r. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że skarżący odwołali się od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] sierpnia 2012 r. odmawiającej wydania warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie murów kamiennych stanowiących zabudowę tzw. małej architektury tj. gazonów, schodów terenowych i murów oporowych o wysokości 0,40 do 1,70 m na działkach ewidencyjnych [...],[...] i [...] obręb [...] przy ul. W. w S. Decyzją z dnia [...] września 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta w całości i przekazało sprawę do rozpatrzenia przez organ I instancji. Wobec powyższego Prezydent Miasta S. wszczął postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla ww. inwestycji. Z uwagi na nowe okoliczności i aktualnie prowadzone postępowanie administracyjne przez Prezydenta Miasta S., w pełni zasadnym jest, zdaniem skarżących, wstrzymanie wykonania decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2011 r. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki murków kamiennych do czasu prawomocnego zakończenia postępowań o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i późniejszego wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oddalenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt I OZ 381/08). Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. Przepis ten zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawcy w żaden sposób nie uprawdopodobnili okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie zaskarżonego aktu na podstawie ww. art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga bowiem, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności wskazany w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: 1) wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa materialnego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W przedmiotowym wniosku skarżący nie wskazali natomiast na żadne okoliczności, które uzasadniałyby twierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można przyjąć, że w sytuacji gdy skarżący w ogóle nie wskazują we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek nie uzasadniają, to obowiązkiem Sądu jest poszukiwanie tych okoliczności. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji