I SA/Sz 766/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu [...] odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżąca wniosła do sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Zakładu z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień i maj 2020 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, wynika, że została ona doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji 21 sierpnia 2020 r. W dniu 29 września 2020 r. do organu wpłynęła skarga z dnia 17 września 2020 r., która został nadana przesyłką pocztową 28 września 2020 r. (data stempla pocztowego Urzędu Pocztowego w C.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Skarżąca w treści skargi wskazała, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi w dniu 31 sierpnia 2020 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływa 30 września 2020 r. Wbrew powyższym twierdzeniom, z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skutecznie osobie upoważnionej do odbioru korespondencji 21 sierpnia 2020 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji znajdujące się w aktach administracyjnych organu. Ponadto w sprawie przed organem nie został ustanowiony pełnomocnik, zatem decyzja została prawidłowo zaadresowana bezpośrednio do skarżącej. Zgodnie z brzmieniem art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie i do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a). Natomiast, zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W opisanych okolicznościach termin do skutecznego wniesienia skargi na zaskarżoną decyzję upłynął z dniem 21 września 2020 r., który to dzień nie przypadał na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy ( art. 83 § 2 p.p.s.a.). Natomiast skargę wniesiono 28 września 2020 r. W konsekwencji, skargę należało odrzucić, jako wniesioną po terminie. Na marginesie powyższych rozważań należy ponadto wskazać, że w wyniku bezprzedmiotowego wezwania do uzupełnienia wymogów formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania po rygorem odrzucenia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., które to wezwanie zostało odebrane przez osobę upoważnioną 29 października 2020 r., skarżąca brak formalny uzupełniła także po wyznaczonym terminie, tj. poprzez nadanie przysyłki w dniu 18 listopada 2020 r. (wpływ do tutejszego sądu 19 listopada 2020 r.), gdy termin do uzupełniania braku formalnego upłynął już 5 listopada 2020 r. Niemniej jednak, z uwagi na fakt, że w sprawie przekroczenie terminu do wniesienia skargi jest uchybieniem o pierwszym, kwalifikowanym charakterze - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a. - sąd orzekł, jak w sentencji.