II SA/Sz 836/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi K. N. na postanowienie Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2016 r. poz. 722 – j.t.), dalej jako "u.e.l." i art. 104 § 1 k.p.a., Prezydent Miasta Ś. orzekł o wymeldowaniu K. N., dalej jako "skarżący", z pobytu stałego z lokalu mieszkalnego nr [...], położonego w Ś., przy ul. [...]. Organ przytoczył w uzasadnieniu treść art. 35 u.e.l. i podał, że z informacji uzyskanych od Dyrektora Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w Ś. z dnia 30 czerwca 2016 r. wynika, że budynek położony w Ś., przy ul. [...] uległ zniszczeniu w pożarze w [...] r., a następnie został rozebrany. Działka, na której budynek się znajdował, pozostaje niezabudowana. Organ wyjaśnił dalej, że miejsce pobytu skarżącego nie jest znane i w związku z tym wystąpił do sądu powszechnego o ustanowienie kuratora, który będzie reprezentował jego interesy w postępowaniu. Kurator został ustanowiony postanowieniem z dnia [...] r. Następnie, uznając, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 35 u.e.l. organ orzekł o wymeldowaniu skarżącego, a decyzję z dnia [...] r. doręczył kuratorowi. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ś. wniósł w dniu 20 maja 2019 r. K. N., zarzucając naruszenie prawa materialnego, poprzez przyjęcie przez organ, że adres przy ul. [...] nie jest jego miejscem stałego pobytu. Skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewoda stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazując, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wnosi się w terminie 14 dni od daty jej doręczenia. W niniejszej sprawie termin ten upłynął w dniu 30 września 2016 r., a zatem odwołanie zostało wniesione po terminie. K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Wojewody, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie, że adres przy ul. [...] nie jest jego miejscem stałego pobytu. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 – j.t.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Sprawa niniejsza, na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia doprowadziła do ustalenia, że akt ten nie narusza prawa, stąd skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi w badanej sprawie jest postanowienie Wojewody, stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Rzeczą sądu było zatem ustalenie, czy postanowienie to odpowiada prawu. W ocenie sądu organ prawidłowo przyjął, że decyzja o wymeldowaniu skarżącego została doręczona ustanowionemu przez sąd powszechny kuratorowi. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 16 września 2016 r. Zgodnie z przywołanym przez organ art. 129 § k.p.a., termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia jej doręczenia stronie. Termin ten upłynął w dniu 30 września 2016 r. W tym miejscu należy wyjaśnić, że w sytuacji, gdy strona jest reprezentowana przez kuratora, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, doręczenie odpisu decyzji temu kuratorowi jest skuteczne. Oznacza to, że termin do wniesienia odwołania liczony był od tej właśnie daty. Okoliczność, iż skarżący nie wiedział o wydaniu decyzji nie zmienia faktu, iż termin do wniesienia odwołania upłynął. Może ona co najwyżej stanowić podstawę do domagania się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W takim przypadku strona powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu i dokonać tej czynności, dla dokonania której termin upłynął, czyli w takich okolicznościach, jak w niniejszej sprawie, razem z wnioskiem wnieść odwołanie. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zatem organ prawidłowo ocenił, że odwołanie zostało wniesione po terminie. W związku z tym, że skarżący w skardze podniósł zarzuty naruszenia przez organ prawa materialnego, odnoszące się do meritum sprawy, a więc samego wymeldowania, wyjaśnić należy, że ani organ odwoławczy, ani sąd nie badał zasadności wymeldowania skarżącego z pobytu stałego, bowiem pierwszą kwestią, którą należało rozstrzygnąć, był zbadanie dopuszczalności odwołania. Postępowanie odwoławcze składa się z dwóch etapów, z których pierwszy obejmuje między innymi badanie, czy spełnione zostały warunki formalne – odwołanie zostało wniesione w terminie i przez podmiot uprawniony. Dopiero spełnienie warunków formalnych pozwala organowi na przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności środka odwoławczego. W badanej sprawie do tego etapu nie doszło, bowiem organ prawidłowo – zdaniem sądu, uznał, że odwołanie zostało wniesione po terminie. Podobnie sąd, będąc na mocy przytoczonego wyżej art. 134 p.p.s.a., związany granicami skargi, nie mógł orzec o zgodności z prawem decyzji o wymeldowaniu, bowiem przedmiotem skargi był inny akt organu administracji. Z tych względów sąd nie mógł się odnieść do podniesionego w skardze zarzutu naruszenia prawa materialnego. Z tych względów, uznając, ze zaskarżone postanowienie nie narusza prawa sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.