II GZ 442/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 2167/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, objętym zażaleniem postanowieniem z 20 września 2018 r., działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) odrzucił skargę A. A. (dalej: skarżący) na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA) z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 października 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na wyżej opisaną decyzję MSWiA w kwocie 5000 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, a następnie pismem z dnia 8 stycznia 2018 r. zwrócił się do Sądu o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Prawomocnym postanowieniem z 4 kwietnia 2018 r. wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został odrzucony przez Sąd jako niedopuszczalny, z uwagi na jego przedwczesność. Z kolei zarządzeniem z 5 czerwca 2018 r., utrzymanym w mocy postanowieniem WSA w Warszawie z 27 lipca 2018 r., referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy z powodu nieuzupełnienia w terminie, pomimo wezwania, jego braków formalnych. WSA w Warszawie stwierdził, że z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy oraz prawomocne zakończenie postępowania z wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości określonej w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z 12 października 2017 r., a wobec nieopłacenia wpisu w przewidzianym ustawą siedmiodniowym terminie, należało – zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. – skargę odrzucić. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w związku niewłaściwym zastosowaniem tych przepisów w zw. z art. 241 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje dla niektórych pism nazwanych w ustawie, tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Zauważyć należy, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi, ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo. Uzasadnienie zażalenia opiera się bowiem na błędnym przekonaniu skarżącego, że skoro "wnosił o przyznanie prawa pomocy wskazując, iż nie posiada środków do ponoszenia opłat sądowych i skarbowych, to Sąd błędnie wezwał go do uiszczenia wpisu, a następnie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do jego uiszczenia w konsekwencji uznania, że nie uiścił należnego wpisu w wyznaczonym terminie". Z jasnych i niebudzących wątpliwości okoliczności sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkowało pozostawieniem go bez rozpoznania. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący wniósł, gdy bieg tego terminu został przerwany przez złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, a zatem termin ten skarżącemu nie upłynął i w tych okolicznościach wniosek - jako przedwczesny i niedopuszczalny - musiał zostać odrzucony. Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.