I SA/Po 1283/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku TS i WS o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za [...] postanawia: oddalić wniosek /-/V. Mielcarek UZASADNIENIE Wpis sądowy od skargi wynosi [...]. Wobec tego skarżący T S i W S złożyli sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazali, że płacą dużo za lekarstwa, ponoszą opłaty za energię elektryczną, muszą zakupić opał na zimę. Wskazali, że prowadzą oszczędny tryb życia. Skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Posiadają dom o powierzchni [...], mieszkanie o powierzchni [...], nieruchomość rolną o powierzchni [...], pomieszczenia do adaptacji na lokal mieszkalny we wspólnocie mieszkaniowej. Utrzymują się z rent. Renta skarżącego wynosi [...], zaś skarżącej [...]. Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący w odpowiedzi podali, że ponoszą następujące koszty: energia elektryczna [...], podatek rolny i od nieruchomości [...], zakup lekarstw [...]. Oświadczyli, że nie posiadają samochodu osobowego, telefonu, konta bankowego i lokat. Wodę czerpią z własnej studni, nie mają gazu. Skarżący nie uzyskują dodatkowych dochodów, nie korzystają i nie korzystali z pomocy opieki społecznej. Do pisma załączyli kserokopię nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne w sprawie wymiaru podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za [...], kserokopię decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za [...], kserokopie rocznych obliczeń podatku przez organ rentowy za [...]. W świetle art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątkiem od tej zasady jest instytucja prawa pomocy i zgodnie z art. 245 § 1 cyt. ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (por. art. 245 § 2 i § 3 ustawy). Art. 246 § 1 wyżej powołanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje : 1) w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Stanowi ona, jak już wyżej wskazano, wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zatem prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bezrobotnym, samotnym, bez źródeł dochodów i bez majątku. Nie można, stosując prawo pomocy, chronić czy też wzbogacać majątku osób prywatnych, gdyż celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie dostępu do sądu osobom, którym brak środków finansowych ten dostęp uniemożliwia. Biorąc pod uwagę powyższe zauważa się, że argumentacja skarżących odnosząca się co do braku środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi w kwocie [...] w rozpatrywanej sprawie nie jest wiarygodna. Skarżący osiągają bowiem stały miesięczny dochód z tytułu rent, posiadają dom, mieszkanie, pomieszczenia do adaptacji na lokal mieszkalny we wspólnocie mieszkaniowej oraz działkę gruntu. W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1, § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji. /-/V. Mielcarek