I SA/Wa 431/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. W. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] od udziału w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości postanawia oddalić wniosek o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...]. UZASADNIENIE Z. W. pełnomocnik S. W. w piśmie procesowym z dnia 24 października 2008 r. (data prezentaty Sądu) złożył wniosek o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] od udziału w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w przypadkach określonych w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 tej ustawy sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W oświadczeniu z dnia 29 października 2008 r. Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] wyjaśniła, że między nią, a skarżącym S. W. nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności w przedmiotowej sprawie, jak również nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 w/w ustawy. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71 (OSN 1972, poz. 55) autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego. Oznacza to, że sędzia swoim autorytetem poręcza prawdziwość oświadczenia. Kwestionowanie zasadności rozstrzygnięć wydanych w sprawie przez sędziego, czy też niezadowolenie strony odnośnie prowadzonego postępowania sądowego nie stanowią podstawy do wyłączenia sędziego. Uznając, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 i art. 19 powołanej wyżej ustawy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.