I OSK 1017/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wiśniewska, Sędzia NSA Janina Antosiewicz (spr.), Sędzia WSA del. do NSA Marzenna Linska – Wawrzon, Protokolant st. inspektor sądowy Tomasz Zieliński, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 marca 2010r. sygn. akt VIII SA/Wa 776/09 w sprawie ze skargi M.M. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie z dnia [...] września 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu różnicy pomiędzy uposażeniem należnym a faktycznie wypłaconym oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 776/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.M. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie z dnia [...] września 2009 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Grójcu z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...], odmawiającą zwrotu różnicy w uposażeniu. W uzasadnieniu wyroku Sąd powołał się na następujące okoliczności faktyczne i prawne: Decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Wojskowy Komendant Uzupełnień w Grójcu odmówił starszemu chorążemu sztabowemu rezerwy M.M. zwrotu różnicy pomiędzy uposażeniem należnym według grupy U-10, przypisanej do stanowiska zajmowanego przez żołnierza od dnia [...] lipca 2004 r., a uposażeniem faktycznie wypłacanym według grupy U-29, której nie przewidywała ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) za okres od dnia [...] lipca 2004 r. do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wymagalności każdego ze świadczeń. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że Dowódca Pomorskiego Okręgu Wojskowego decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. wypowiedział st. chor. sztab. M.M. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, w konsekwencji czego żołnierz został zwolniony ze służby i przeniesiony do rezerwy. Decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2006 r. Dowódca Wojsk Lądowych stwierdził nieważność powyższej decyzji, a M.M. został przywrócony do służby wojskowej z dniem [...] października 2003 r., a następnie rozkazem personalnym Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] sierpnia 2006 r. W związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej, żołnierzowi wypłacono świadczenie pieniężne wyliczone na podstawie uposażenia zasadniczego otrzymywanego na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, tj. należne za miesiąc czerwiec 2004 r. zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzenia w państwowej sferze budżetowej. Organ pierwszej instancji podniósł nadto, że wraz z wejściem w dniu [...] lipca 2004 r. w życie ustawy z 11 września 2003 r. został zlikwidowany korpus osobowy chorążych, zmniejszono ilość stopni chorążych i zaliczono żołnierzy służących w tych stopniach do korpusu podoficerów. Zmniejszono także ilość stanowisk etatowych odpowiadających poszczególnym stopniom chorążych, w tym stanowisko etatowe, które zajmował M.M.. W związku z wejściem w życie tej ustawy żołnierze zawodowi pełniący służbę stałą z dniem [...] lipca 2004 r. z mocy prawa stawali się żołnierzami zawodowymi, pełniącymi służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej. Powyższe nie oznaczało jednak, iż z mocy prawa żołnierze pełnili służbę na tych samych stanowiskach, na jakich pełnili ją przed wejściem w życie nowej ustawy pragmatycznej. Organ zauważył, że ustawodawca nie nałożył na organy wojskowe, wymienione w art. 44 ust. 2 powołanej ustawy, które miały obowiązek doręczyć żołnierzom zawodowym decyzje o wyznaczeniu z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, obowiązku wyznaczania żołnierzy na to samo lub równorzędne stanowisko służbowe. Z uwagi na fakt, że rozkaz stwierdzający nieważność decyzji o zwolnieniu M.M. z zawodowej służby wojskowej został wydany w dniu 19 czerwca 2006 r., nie było możliwe doręczenie mu decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r. Dlatego też, do sytuacji w jakiej znajduje się zainteresowany żołnierz zastosowanie ma art. 178 ustawy pragmatycznej, zgodnie z którym żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe z dniem [...] lipca 2004 r., do czasu objęcia stanowiska służbowego otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r. waloryzowane o średnioroczny wskaźnik wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej, ustalony w ustawie budżetowej na dany rok. Od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień w Grójcu, M.M. złożył odwołanie do Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie, domagając się uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyznania prawa do wypłaty różnicy w uposażeniu wraz z ustawowymi odsetkami od każdego z zaległych świadczeń, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Warszawie decyzją z dnia [...] września 2009 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy wskazał, że wprawdzie organy wojskowe wymienione w art. 44 ust. 1 i 2 ustawy z 11 września 2003 r. miały obowiązek doręczenia decyzji o wyznaczeniu z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, takiego jednak doręczenia nie dokonano wobec odwołującego się. Na podstawie bowiem ostatecznej decyzji wypowiadającej stosunek służbowy, wydanej przez Dowódcę Pomorskiego Okręgu Wojskowego w dniu [...] grudnia 2002 r. odwołujący się nie pełnił w tym czasie zawodowej służby wojskowej. St. chor. sztab. rez. M.M. nie został więc z dniem [...] lipca 2004 r. wyznaczony na stanowisko służbowe i nie może sobie rościć z tego względu wyrównania różnicy pomiędzy uposażeniami, bowiem ustawa pragmatyczna w jego sytuacji nie przyznaje mu takiego prawa. Ustalony stan faktyczny wskazuje, że do sytuacji zainteresowanego zastosowanie znajduje art. 178 ust. 1 ustawy pragmatycznej, zgodnie z którym żołnierze zawodowi, którzy nie zostali wyznaczeni z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe, do czasu objęcia stanowiska służbowego oraz żołnierze pozostający w tym dniu w dyspozycji właściwego organu, w rezerwie kadrowej i w stanie nieczynnym z prawem do uposażenia, otrzymują od tego dnia uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r., zwaloryzowane średniorocznym wskaźnikiem wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej. W związku z powyższym brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o zwrot sumy różnic pomiędzy uposażeniami. Ze skargą na powyższą decyzję wystąpił do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie M.M., ponawiając zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej i domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji. Skarżący podniósł, iż został on wyznaczony na stanowisko ostateczną decyzją administracyjną w rozumieniu art. 16 § 1 K.p.a., a tym samym nie mógł mieć do niego zastosowania art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który to – zgodnie z jego literalnym brzmieniem – mógł dotyczyć tylko i wyłącznie osób, które nie zostały wyznaczone na stanowisko służbowe. Co istotne w dniu [...] lipca 2004 r., w związku z wejściem w życie ustawy, stanowisko skarżącego nie zostało zlikwidowane, a jedynie zmieniła się ustawa, mocą której wprowadzono nowe stawki uposażenia zasadniczego. Bezsporne jest zaś zdaniem skarżącego, że przed i po dacie [...] lipca 2004 r. cały czas zajmował stanowisko służbowe, na które wcześniej wyznaczony został ostateczną decyzją administracyjną, która nie została ani uchylona, ani zmieniona. Stąd zastosowanie przepisu art. 178 ust. 1 ustawy pragmatycznej należy traktować w kategoriach nieporozumienia. Skoro bowiem skarżący był wyznaczony na stanowisko służbowe, a w związku z wejściem w życie nowej ustawy nie zostało ono zlikwidowane, to należało mu wręczyć decyzję o tym, że z dniem [...] lipca 2004 r. jego grupa uposażenia zmienia nazwę i uposażenie wynosi miesięcznie stosowną kwotę. Skarżący zarzucił też, że organ nie ustosunkował się do wszystkich zarzutów odwołania, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Rozpatrując skargę Sąd pierwszej instancji nie stwierdził, aby organy wojskowe, podejmujące zaskarżone decyzje, dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, ewentualnie przepisów postępowania administracyjnego, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd zauważył, że w związku z wejściem w życie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wbrew temu co podnosi skarżący, nie był on wyznaczony na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r. W rozpatrywanej sprawie nie chodzi bowiem o wyznaczenie na stanowisko służbowe ostateczną decyzją, jaka została wydana w przypadku skarżącego jeszcze przed rozkazem o wypowiedzeniu stosunku służbowego w 2002 r. i przed wejściem w życie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Jak wynika z akt personalnych skarżącego nie doręczono mu rozkazu personalnego o wyznaczeniu na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r., a do wyznaczenia na stanowisko służbowe nie doszło z uwagi na fakt, że w tym czasie, tj. [...] lipca 2004 r., w związku z wydaną przez Dowódcę Pomorskiego Okręgu Wojskowego w dniu [...] grudnia 2002 r. ostateczną decyzją o wypowiedzeniu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, skarżący de facto pozostawał poza służbą wojskową. W takiej sytuacji rzeczywiście, w związku z wejściem w życie nowej ustawy, pomimo ciążącego na właściwym organie wojskowym takiego obowiązku, nie było możliwe wręczenie skarżącemu stosownej decyzji o wyznaczeniu go na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r. Powyższego faktu nie zmienia również okoliczność, iż w wyniku późniejszego stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego o wypowiedzeniu stosunku służbowego, skarżący został przywrócony do zawodowej służby wojskowej z dniem [...] października 2003 r. Formalnie więc pełnił on zawodową służbę wojskową cały czas, bowiem rozkaz o wypowiedzeniu, a w konsekwencji o zwolnieniu ze służby w 2002 r., był nieważny. Tym samym, również należy stwierdzić, że jego stanowisko w dniu [...] lipca 2004 r. nie zostało zlikwidowane. Istotne jest jednak to, że skarżącemu w związku z wejściem w życie nowej ustawy, nie można było doręczyć i faktycznie nie doręczono decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe z dniem [...] lipca 2004 r. Stwierdzenie przez Dowódcę Wojsk Lądowych w dniu [...] czerwca 2006 r. nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej nie oznaczało, że skarżący w związku z przywróceniem z dniem [...] października 2003 r. na dotychczas zajmowane stanowisko, niejako automatycznie został wyznaczony z dniem [...] lipca 2004 r. na nowe stanowisko służbowe, które pojawiło się po wejściu w życie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Sąd podkreślił, że nowa ustawa pragmatyczna nakazywała organom wojskowym ponowne wyznaczenie na stanowiska służbowe żołnierzy pełniących służbę stałą na podstawie kontraktu. Sąd pierwszej instancji zauważył, że w przypadku skarżącego, takie ponowne wyznaczenie na stanowisko służbowe nie miało miejsca. Tak więc, w ocenie Sądu, nie można uznać, że z dniem stwierdzenia nieważności decyzji o wypowiedzeniu stosunku służbowego skarżącego, pełnił on niejako automatycznie służbę na stanowisku uprawniającym go do wypłaty uposażenia według nowej grupy zaszeregowania. Zdaniem Sądu wysokość uposażenia skarżącego winien kształtować przepis art. 178 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a zastosowanie przez organy tego przepisu, wbrew temu co podnosi skarżący, było jak najbardziej prawidłowe. Sąd pierwszej instancji nie dopatrzył się także naruszenia art. 170 ust. 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r., gdyż organy obu instancji wcale nie stwierdziły, iż przepis ten nie nakładał obowiązku wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe, uznały zaś jedynie, że w związku z faktycznym pozostawaniem skarżącego w dniu wejścia w życie ustawy poza służbą, nie było możliwe wyznaczenie go z dniem [...] lipca 2004 r. na nowe stanowisko służbowe. Nie doszło także, w ocenie Sądu, do naruszenia art. 76 i art. 78 ust. 1 i 3 ustawy, bowiem żołnierzowi wypłacono odpowiednio zwaloryzowane uposażenie zasadnicze wraz dodatkami o charakterze stałym, należne za miesiąc czerwiec 2004 r. Mając na uwadze wskazane w uzasadnieniu wyroku okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M.M. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego M.M., prawidłowo reprezentowany, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarga kasacyjna oparta została o obie podstawy wskazane w art. 174 ustawy P.p.s.a, a zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: – naruszenie norm prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, polegające na uznaniu, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy skarżący nie został wyznaczony na stanowisko służbowe, pomimo faktu, iż był on wyznaczony na stanowisko służbowe ostateczną decyzją administracyjną, – naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 170 ust. 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, polegające na uznaniu, iż przepis ten nie nakładał obowiązku wyznaczenia na stanowisko służbowe zajmowane przez żołnierza w dniu wejścia w życie ustawy jeżeli nie zostało ono zlikwidowane, – naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 76 i art. 78 ust. 1 i 3 ww. ustawy poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż żołnierzowi zawodowemu można wypłacać uposażenie wedle innej grupy uposażenia, aniżeli przypisanej do zajmowanego stanowiska służbowego, – naruszenie prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a., a tym samym błędne stwierdzenie na podstawie akt postępowania i dokumentów urzędowych przedstawionych przez skarżącego, iż nie pełnił on zawodowej służby wojskowej w dniu [...] lipca 2004 r., – naruszenie norm prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 134 § 1 ustawy P.p.s.a., a tym samym przyjęcie w granicach danej sprawy, na podstawie przedstawionych przez niego dokumentów, iż nie pełnił on zawodowej służby wojskowej w dniu [...] lipca 2004 r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podkreślił, iż w jego opinii Sąd pierwszej instancji w sposób nieuzasadniony przywiązał zbyt wielką wagę do treści art. 170 ust. 3 wojskowej ustawy pragmatycznej, wywodząc z niego konieczność wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe w sytuacji gdy pełnił on służbę w dniu [...] lipca 2004 r. oraz wywodząc z tego przepisu to, iż nie jest prawdą jakoby z mocy prawa żołnierz od tego dnia zajmował to samo stanowisko służbowe, które zajmował przed tą datą, a tym samym, iż nie mógł on nabyć uprawnień do uposażenia wypłacanego wedle tego stanowiska po tej dacie. Zdaniem skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny, winien rozważyć, czy art. 178 ust. 1 ustawy pragmatycznej, ma zastosowanie także do sytuacji gdy żołnierz zawodowy, który z mocy prawa stał się żołnierzem zawodowym pełniącym służbę na podstawie kontraktu, a tym samym, czy nadal winno mu być wypłacane uposażenie w wysokości odpowiadającej wypłacanemu do dnia [...] czerwca 2004 r., czy też to, które przypisane było do stanowiska, na które przecież był wyznaczony wcześniej, lecz już po dacie 1 lipca 2004 r. Sąd drugiej instancji winien także dokonać oceny, czy żołnierzowi zawodowemu, który był wyznaczony na stanowisko służbowe już przed dniem [...] lipca 2004 r. i z mocy prawa pełnił on służbę na tym samym stanowisku służbowym, powinno być wypłacane uposażenie wedle grupy uposażenia przypisanej do tego stanowiska służbowego po dniu [...] lipca 2004 r. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 178 ust. 1 ustawy z 11 września 2003 r. pełnomocnik strony podniósł, iż w związku z wejściem w życie ustawy pragmatycznej stanowisko służbowe skarżącego nie zostało zlikwidowane, a jedynie zmieniła się ustawa, mocą której wprowadzono nowe stawki uposażenia zasadniczego. Stąd zastosowanie tego przepisu do skarżącego należy traktować w kategoriach nieporozumienia, bowiem odnosił się on jedynie do sytuacji, gdzie w dniu wejścia w życie ustawy żołnierz nie zajmuje stanowiska służbowego, zostaje z niego zwolnionym od dnia [...] lipca 2004 r. albo też stracił stanowisko z dniem [...] lipca 2004 r. wskutek jego likwidacji. Wówczas w istocie zachodziła konieczność zastosowania art. 178 ust. 1, skoro żołnierz nie zajmował od dnia [...] lipca 2004 r. Tymczasem skarżący przed tą datą i po niej zajmował stanowisko służbowe, na które został wcześniej wyznaczony ostateczną decyzją administracyjną, która nie została ani uchylona, ani zmieniona. Zdaniem autora skargi kasacyjnej nie można twierdzić, iż art. 170 ust. 3 ustawy pragmatycznej nakładał obowiązek wyznaczenia żołnierza zawodowego, który w dniu [...] lipca 2004 r. jest już wyznaczony na stanowisko służbowe, które istnieje, na zupełnie inne stanowisko służbowe. Taka wykładnia jest nadinterpretacją cytowanego przepisu. W odniesieniu do skarżącego należy uznać, że skoro był on wyznaczony na stanowisko służbowe, a w związku z wejściem w życie ustawy nie zostało ono zlikwidowane, to po prostu w związku z tym, iż wejście w życie nowej ustawy spowodowało zmianę nazewnictwa grup uposażenia i ich wysokości, należało po prostu skarżącemu wręczyć decyzję o tym, iż z dniem [...] lipca 2004 r. jego grupa uposażenia zmienia nazwę i uposażenie wynosi stosowną kwotę miesięcznie. Natomiast co do zasady przepis ten regulował inną sytuację, a mianowicie gdy żołnierz pełniący służbę z różnych przyczyn nie posiada stanowiska służbowego, lecz spełnia warunki do wyznaczenia. Wówczas można było stosować do niego cytowany przepis wprost, to jest wyznaczyć go na stanowisko służbowe, co do którego posiada on kwalifikacje do wyznaczenia. Pełnomocnik skarżącego podkreślił też, iż uposażenie należy wypłacać tylko wedle grupy, która jest przypisana do zajmowanego stanowiska służbowego. Niezrozumiałym jest zatem powoływanie się na art. 76 i art. 78 ust. 1 i 3 ustawy pragmatycznej przez organy obu instancji, skoro skarżącemu nie wypłacano uposażenia wedle grupy przepisanej do jego stanowiska służbowego, które zajmował zarówno przed, jak i po wejściu w życie ustawy z dnia 11 września 2003 r. Jako uzasadnienie zarzutów naruszenia przepisów postępowania autor skargi kasacyjnej wskazał, iż w toku rozprawy przed Sądem skarżący przedstawił m.in. świadectwo służby, z którego wynikało, iż pełnił on służbę nieprzerwanie także w dniu [...] lipca 2004 r. Tym samym, skoro przedstawił on taki dowód, Sąd winien był dokonać jego oceny i wyrazić w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, czy dokument ten jako dowód przyjął, czy też go pominął i dlaczego. Sąd winien był odnieść się do tych dokumentów, dać temu wyraz w uzasadnieniu, zaś jeżeli ustalił inne okoliczności niż wynikające z tych dokumentów, także dać temu wyraz w uzasadnieniu i przedstawić swój pogląd dlaczego. Sąd pierwszej instancji nie odniósł się zaś do tych dokumentów, a tym samym w ocenie strony skarżącej, nie zaliczył go do akt i nawet tego stanowiska nie uzasadnił. W ocenie strony skarżącej, Sąd pierwszej instancji, skoro nie prowadził ustaleń na okoliczność pełnienia, czy też nie przez skarżącego służby w dniu [...] lipca 2004 r. ze wszystkimi konsekwencjami jej pełnienia, nie dokonał analizy sprawy w jej granicach, lecz ograniczył się do oceny samej zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumentację użytą w zaskarżonym wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Sąd odwoławczy stosownie do art. 183 § 1 ustawy P.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej nie uznał za zasadne zarzutów naruszenia przepisów postępowania, ani też zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego. Wskazany jako naruszony przepis art. 133 § 1 ustawy P.p.s.a. nakazuje wydanie wyroku po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Wydając zaskarżony wyrok, po przeprowadzeniu rozprawy z zastosowaniem materiału dowodowego zebranego w toku postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył tego przepisu. Również chybiony jest zarzut naruszenia przepisu art. 134 § 1 tej ustawy, który zakreśla Sądowi pierwszej instancji granice orzekania. Sąd ten, zgodnie z powołanym przepisem, rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną. Naruszenie obu ww. przepisów autor skargi kasacyjnej upatruje w błędnym – w jego przekonaniu – przyjęciu przez Sąd, że skarżący w dniu [...] lipca 2004 r. nie pełnił zawodowej służby wojskowej. Stanowisko skarżącego jest błędne, bowiem nie uwzględnia zasadniczych dla tej sprawy elementów jakimi było stwierdzenie nieważności decyzji Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego z dnia [...] grudnia 2002 r. oraz zmiana stanu prawnego wywołana wejściem w życie ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Decyzja Dowódcy Wojsk Lądowych z dnia [...] czerwca 2006 r. stwierdzająca nieważność wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej ma charakter deklaratoryjny i działała z mocą wsteczną. Należy jednakże mieć na względzie, że decyzja nadzorcza nie stanowi wyłącznie deklaracji stanu istniejącego wcześniej lecz tworzy równie doniosłe elementy nowego stanu prawnego i wywiera jeszcze inne skutki w obrocie prawnym. Moc obowiązująca w czasie decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji nie zamyka się wyłącznie w jej skutku wstecznym, lecz działa także na przyszłość. Usunięcie z obrotu prawnego nieważnej decyzji nie powoduje absolutnego przywrócenia stanu prawnego, lecz ma służyć dopiero usunięciu szeregu następstw jej obowiązywania.(tak B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wydanie 8. Wydawnictwo C.H. Beck s. 762-763). Oznacza to, że decyzja nieważna wiąże do czasu stwierdzenia jej nieważności. W stanie faktycznym ustalonym w tej sprawie w czasie gdy obowiązywała decyzja z dnia [...] grudnia 2002 r. o wypowiedzeniu M.M. stosunku służbowego nastąpiła zmiana stanu prawnego w związku z wejściem w życie w dniu [...] lipca 2004 r. ustawy z 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Ustawa ta w rozdziale 11, zawierającym przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe, określała status prawny żołnierzy pełniących w dniu 30 czerwca 2004 r. zawodową służbę wojskową, którzy myśl art. 170 ust. 1 stali się z mocy prawa żołnierzami zawodowymi pełniącymi służbę na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej i którym organy uprawnione zobowiązane były do doręczenia decyzji o wyznaczeniu z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowiska służbowe. M.M. tuż przed datą wejścia w życie nowej ustawy nie pełnił zawodowej służby wojskowej, stąd zasadnie organy oraz Sąd przyjęły, iż brak było podstaw do zastosowania względem niego przepisu art. 170 ust. 3 ustawy z 11 września 2003 r. Usunięcie z obrotu prawnego wadliwej decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r. nie wywoływało konieczności stosowania przez organy tych przepisów, które odnosiły się tylko do tych żołnierzy, którzy w dniu 30 czerwca 2004 r. pełnili zawodową służbę wojskową jako stałą. Nie można także przyjąć, iż stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2002 r. powodowało ten skutek, iż należało uznać – jak tego domaga się skarżący, że M.M. w dniu 30 czerwca 2004 r. legitymował się ostateczną decyzją o wyznaczeniu na stanowisko służbowe. Sytuację skarżącego – jak zasadnie przyjął Sąd pierwszej instancji za organami administracji – uregulował ustawodawca w przepisach przejściowych, tj. w art. 178 ust. 1 ab initio ustawy z 11 września 2003 r. Skarżący odpowiadał bowiem warunkom przewidzianym w tym przepisie, ponieważ nie został wyznaczony z dniem [...] lipca 2004 r. na stanowisko służbowe. Ustawodawca nie precyzuje z jakich przyczyn doszło do niewyznaczenia na stanowisko służbowe, a zatem obejmuje to wszystkie inne przypadki niewymienione w dalszej części przepisu jak: pozostawienie w dyspozycji, w rezerwie i w stanie nieczynnym. Decyzja nadzorcza z dnia [...] czerwca 2006 r. eliminując wadliwe wypowiedzenie przywracała skarżącego do służby, lecz jego prawo do uposażenia uregulowane zostało w przepisie art. 178 ust. 1, który przewiduje jako należne uposażenie za miesiąc czerwiec 2004 r. Omawiane przepisy zostały więc prawidłowo zinterpretowane przez organy i Sąd pierwszej instancji, zatem zarzuty naruszenia prawa materialnego należało uznać za niezasadne. Domaganie się przez skarżącego zwrotu różnicy pomiędzy uposażeniem faktycznie wypłaconym i przyjętym według wielkości z czerwca 2004 r., a określonym według grupy U-10 nie znajduje podstaw w świetle przepisów ustawy z dnia 11 września 2003 r. Nie oznacza to, iż żądanie skarżącego wyrównania szkody wynikłej wskutek wydania decyzji dotkniętej kwalifikowaną wadą prawną jest pozbawione jakichkolwiek podstaw prawnych – jednakże wskutek związania Sądu odwoławczego granicami skargi kasacyjnej ta kwestia musi pozostać poza oceną Sądu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.