II SA/Lu 1141/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Miasta . Skarga ta na adres organu została nadana w dniu 25 sierpnia 2017 r. (data nadania – k. 16), zaś do jego siedziby wpłynęła w dniu 29 sierpnia 2017 r. (prezentata – k. 3). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady Miasta wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z powodu niezłożenia przez skarżącego przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 446 ze zm., dalej jako "u.s.g.") – w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Pełnomocnik organu podniósł, że za odrzuceniem skargi przemawia dodatkowo niewykazania przez skarżącego naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia. W piśmie z dnia 29 listopada 2017 r. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy przed złożeniem skargi na ww. uchwałę skierował on do Rady Miasta - w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak – dodatkowo do złożenia kopii tego wezwania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 6 grudnia 2017 r. (data wpływu) wyjaśnił, że (cyt.) "wielokrotnie zwracał się do sądu cywilnego o rozstrzygnięcie, czy uchwała ta jest zgodna z ustawą", jednak sąd cywilny odrzucał powództwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga J. S. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Podkreślić na wstępie należy, że ze względu na datę podjęcia przez Radę Miasta zaskarżonej uchwały nr [...], która to data (29 grudnia 2005 r.) poprzedza datę wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), Sąd zobowiązany jest stosować w niniejszym postępowaniu przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") oraz art. 101 u.s.g. w brzmieniu sprzed wejścia w życie powołanej nowelizacji, co wynika wprost z dyspozycji przepisu przejściowego zawartego w jej art. 17 ust. 2. W tym też brzmieniu ww. przepisy zostały więc przytoczone w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei art. 101 ust. 1 u.s.g. w omawianym stanie prawnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że dopuszczalność skargi na uchwałę organu gminy (wydaną przed 1 czerwca 2017 r.), złożonej do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g., uwarunkowana jest wyczerpaniem środków zaskarżenia wyczerpanie środków zaskarżenia, co winno polegać na poprzedzeniu skargi skierowaniem do organu gminy wezwania do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego kwestionowaną uchwałą. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie spełnił powyższego warunku. W aktach sprawy brak jest bowiem skierowanego przez skarżącego do Rady Miasta przed wniesieniem skargi wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zaś wyjaśnienia skarżącego przedstawione w piśmie z dnia 6 grudnia 2017 r. (data wpływu) jednoznacznie wskazują, że wezwanie takie nie zostało przez niego złożone. Skarżący w piśmie tym wyjaśnił bowiem, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi, uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia [...] r. kwestionował jedynie w drodze powództwa do sądu cywilnego. Niewyczerpanie przez skarżącego obligatoryjnego trybu poprzedzającego wniesienie skargi na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g., czyni zaś skargę niedopuszczalną. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.