IV SA/Wa 867/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rzecz skarżącego V. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE IV SA/Wa 867/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] października 2008r. nr [...] Miejski Konserwator Zabytków w P. uzgodnił projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie kompleksu budynków mieszkalnych z towarzyszącymi usługami, garażami, infrastrukturą – N. na obszarze ograniczonym ulicami [...] - [...] - [...] -[...]w P. W uzasadnieniu postanowienia podano, że teren planowanej inwestycji znajduje się w obrębie wpisanego do rejestru zabytków zespołu urbanistyczno-architektonicznego, który z uwagi na swoje walory nie powinien zostać zabudowany w sposób planowany przez inwestora. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła V. sp. z o.o. z siedzibą w W. podnosząc, że postanowienie nie zawiera przekonującego uzasadnienia, szczególnie w sytuacji, gdy na obszarze, którego dotyczyło postanowienie realizowane są inne inwestycje polegające na budowie kompleksów mieszkaniowych. Po rozpatrzeniu zażalenia V. sp. z o.o., Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] marca 2009r. Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...] października 2008r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia organ naczelny stwierdził, że projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji był zgodny ze stanowiskiem Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. i wobec tego projekt tan należało uzgodnić. Minister wskazał, że w projekcie decyzji wskazano, że inwestycja nie spełnia ustawowych warunków tzw. dobrego sąsiedztwa, intensywności zabudowy oraz możliwości podłączenia projektowanej inwestycji do istniejącego lub planowanego uzbrojenia terenu. Minister uznał za zasadne stanowisko organu I instancji, że teren planowanej inwestycji znajduje się w obrębie wpisanego do rejestru zabytków zespołu urbanistyczno-architektonicznego, który z uwagi na swoje walory nie powinien zostać zabudowany w sposób planowany przez inwestora. Na powyższe postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła V. sp. z o.o. z siedzibą w W. podnosząc zarzut naruszenia art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez błędne ich zastosowanie polegające na IV SA/Wa 867/09 uzgodnieniu projektu decyzji odmawiającego ustalenia warunków zabudowy w sytuacji, gdy uzgodnieniu podlegają wyłącznie projekty decyzji pozytywnych. Wskazano także na naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. polegające na merytorycznym rozpoznaniu sprawy - uzgodnieniu projektu decyzji odmownej - podczas, gdy postępowanie powinno zostać umorzone. Skarżąca spółka wskazała także na naruszenie art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 107 § 3 oraz art. 124 § 2 i art. 126 k.p.a. poprzez nieustalenie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz niewyjaśnienie podstaw prawnych rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające zapadło z naruszeniem art. 53 ust 4 pkt 2 w zw. z art. 64 ust.1 ustawy z dnia z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) Zgodnie z treścią art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do decyzji o warunkach zabudowy stosuje się odpowiednio przepis art. 53 ust. 3 - 5a tejże ustawy. Odpowiednie stosowanie wymienionego przepisu oznacza, że decyzja o warunkach zabudowy podlega uzgodnieniu z właściwym konserwatorem zabytków - w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską. Zdaniem Sądu obowiązek uzgodnienia dotyczy projektów decyzji pozytywnych, to jest ustalających warunki zabudowy. Tylko wówczas bowiem organ uzgadniający może dokonać oceny czy rodzaj planowanej inwestycji nie godzi w interesy, które organ uzgadniający w ramach przyznanych mu uprawnień ma chronić. W sprawie niniejszej jest to doskonale widoczne, bowiem projekt opiniowanej decyzji odmownej wskazuje, że przyczyną negatywnego rozstrzygnięcia wniosku inwestora było niespełnienie ustawowych warunków tzw. dobrego sąsiedztwa, intensywności zabudowy oraz możliwości podłączenia projektowanej inwestycji do istniejącego lub planowanego uzbrojenia terenu. Odnośnie tych kwestii organy ochrony zabytków nie mają umocowania do zajęcia stanowiska. IV SA/Wa 867/09 Należy podkreślić, że tylko decyzja pozytywna ingeruje w istniejący stan zagospodarowania przestrzennego. Jeśli właściwy organ administracji, prowadzący postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, odmawia ustalenia tychże warunków, to organ uzgadniający nie ma przedmiotu do oceny. Z natury rzeczy bowiem decyzja odmawiającą ustalenia warunków zabudowy nie ingeruje w istniejącą sytuację. Organ uzgadniający nie ma więc czego uzgadniać. W sprawie niniejszej projekt decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy nie powinien być przesyłany do uzgodnienia, a jeżeli już został przesłany postępowanie uzgodnieniowe jako bezprzedmiotowe powinno zostać umorzone. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).