IV SO/Wr 16/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku R. J. o wymierzenie grzywny Zarządowi Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej T.-[...] sp. z o.o. z siedzibą w T. w przedmiocie za nieprzekazanie skargi postanawia I. wymierzyć Zarządowi Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej T.-[...] sp. z o.o. grzywnę w kwocie 500 (słownie: pięćset) złotych; II. oddalić wniosek w pozostałym zakresie; III. zasądzić od Zarządu Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej T.-[...] sp. z o.o. na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] 2020 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2020 r. R. J. złożył do tutejszego Sądu wniosek o wymierzenie Zarządowi Gminnego Zakładu Gospodarki Komunalnej T.-[...] Spółka z o.o. (dalej: organ) grzywny w kwocie 20.000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu [...] 2019 r. wniósł do tutejszego Sądu za pośrednictwem organu skargę na decyzję spółki z dnia [...] 2019 r. odmawiającą udostępnienia informacji publicznej. Mimo upływu 7 miesięcy organ nie przekazał skargi sądowi. W skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie informacji publicznej – nieprzekazanie skargi wraz z odpowiedzią na skargę uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez Sąd. W odpowiedzi na wniosek organ podał, że skarga była przygotowana do wysyłki, jednak pracownik przez przeoczenie odłożył ją wraz z innymi dokumentami. Pracownik ten został zwolniony – zatem nie miał możliwości naprawienia błędów, a organ nie miał świadomości o powstaniu błędu. Dodał też, że skarga strony jest pierwszą tego typu skargą jaką otrzymała Spółka, dlatego jej pracownicy nie mają doświadczenia w tego typu postępowaniach, co spowodowało, że w sposób całkowicie niezamierzony dopuścili do przedmiotowego uchybienia. W związku z powyższym spółka zwróciła się o uwzględnienie wskazanych okoliczności przy rozpatrzeniu wniosku o wymierzenie grzywny. Pismo powyższe zostało sporządzone w dniu [...] 2020 r. i w tej samej dacie złożone w urzędzie pocztowym; do Sądu wpłynęło w dniu [...] 2020 r. Jednocześnie w dniu [...] 2020 r. organ przesłał drogą pocztową do tutejszego Sądu skargę strony z dnia [...] 2019 . wraz z odpowiedzią na skargę. Skarga ta została zarejestrowana w tutejszym Sądzie pod sygnaturą akt IV SA/Wr 383/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego, może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Przesłanką obligatoryjną do zastosowania grzywny jest więc uchybienie przez organ obowiązkom wynikającym z art. 54 p.p.s.a. Stosownie do jego treści organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje ją wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Przy czym w sprawach dotyczących udostępnienia informacji publicznej, wypełnienie wskazanego obowiązku, winno nastąpić - jak stanowi art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm., dalej u.d.i.p.) - w terminie piętnastu dni od dnia otrzymania skargi. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję organu z dnia [...] 2020 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej została do niego wniesiona w dniu [...] 2019 r. Zatem piętnastodniowy termin na jej przekazanie do sądu administracyjnego upływał z dniem [...] 2019 r. We wskazanym terminie organ nie przesłał jednak wniesionej skargi, czyniąc to dopiero w dniu [...] 2020 r., czyli po 7 miesiącach. Dodać też należy, że doktryna i orzecznictwo stoi na stanowisku, że przesłankami do zastosowania art. 55 jest stwierdzenie niezastosowania się przez organ do obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a. Oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Z tych też względów w każdym przypadku niewypełnienia obowiązku przekazania skargi do Sądu, odpowiedzi na skargę, oraz akt sprawy następuje ukaranie grzywną nawet jeżeli wypełnienie tego obowiązku nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku. Postanowienia: WSA w Białymstoku z dnia 14 lutego 2020 r. sygn. akt II SO/Bk 35/19, WSA w Gdańsku z dnia 20 lutego 2020 r. sygn. akt II SO/Gd 3/20, WSA w Olsztynie z dnia 21 lutego 2020 r., sygn. akt II SO/Ol 13/19. Zgodnie z art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna może zostać wymierzona do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z obwieszczenia Prezesa GUS z dnia 19 lutego 2020 r., opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej Monitor Polski z dnia 19 lutego 2020 r. pod pozycją 195, przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2019 r. wyniosło 4294,67 złotych (I półrocze). Wobec tego maksymalna wysokość grzywny kształtuje się na poziomie 42.946,70 złotych. Zauważyć przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział jej dolnej granicy oraz nie określił dyrektyw jej wymierzania, pozostawiając decyzję w tym zakresie sądowi. W niniejszej sprawie na wysokość wymierzonej grzywny w kwocie 500 złotych miał wpływ siedmiomiesięczny okres zwłoki w przekazaniu skargi a z drugiej strony okoliczności wskazane jako przyczyna zwłoki. Wynika z nich, że nie było to celowe działanie, a brak wiedzy co do postępowania w zaistniałym przypadku. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., sąd orzekł jak w punkcie I i II sentencji niniejszego postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie III sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.