I OSK 2750/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy Zabłudów od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Bk 646/13 w sprawie ze skargi Gminy Zabłudów na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogę publiczną postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bk 646/13 odrzucił skargę Gminy Zabłudów na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości i wypłaty odszkodowania za nieruchomości wydzielone pod drogę publiczną. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że strona skarżąca - Gmina Zabłudów - wezwana została do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, przez nadesłanie brakujących odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącej Gminie w dniu 7 sierpnia 2013 r. (k.43). W wyznaczonym terminie Gmina nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła Gmina Zabłudów reprezentowana przez radcę prawnego. Zaskarżając postanowienie Sądu I instancji w całości wniesiono o jego uchylenie i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 65 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, to jest odrzucenie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z dnia 2 sierpnia 2013 r. wzywającego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej opłacenie i nadesłanie brakujących odpisów skargi został skarżącej doręczony przez pocztę w dniu 7 sierpnia 2013 r., przy czym zauważyć należy, że treść zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 43) precyzyjnie wskazuje jakie dokumenty znajdują się w przesyłce sądowej. W wyznaczonym terminie jednak skarżąca Gmina nie uzupełniła braku formalnego skargi w zakresie nadesłania 7 odpisów skargi. W skardze kasacyjnej nie zostały wykazane żadne okoliczności, które uzasadniałyby zarzut, że doręczenie powyższej korespondencji nastąpiło z uchybieniem art. 65 § 1 p.p.s.a. Twierdzenie, że miała miejsce wadliwość przekazania przez Sąd całości korespondencji doręczonej w dniu 7 sierpnia 2013 r. ("zlepione kartki dokumentów", które według skarżącej uniemożliwiały odczytanie treści poszczególnych wezwań), już chociażby z tej przyczyny, że podawane obecnie okoliczności odbiegają od przedstawionych we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, nie mogły być skuteczne. Dodatkowo stwierdzić należy, że wszelkie wywody zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej mające charakter polemiki z prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2013 r. (sygn. akt I OZ 878/13) oddalającym zażalenie na postanowienie Sądu I instancji odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, na obecnym etapie postępowania w sprawie nie mogą już być rozważane. Bez wątpienia niedołączenie do skargi odpisów skargi dla wszystkich stron postępowania stanowi istotny brak, który uzasadniał wezwanie strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. do jego uzupełnienia. Skoro skarżąca Gmina nie uzupełniła we wskazanym terminie braków formalnych skargi, do czego została prawidłowo wezwana, to zasadnie Sąd I instancji odrzucił jej skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Stronie, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. umożliwiono uzupełnienie braków formalnych skargi, z czego jednak nie skorzystała dlatego bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność, że wezwanie powinno z uwagi na liczbę uczestniczących w sprawie stron – dotyczyć 5, a nie 7 brakujących odpisów skargi. W konsekwencji obarczają ją procesowe skutki zaniedbania jakiego się dopuściła. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.