III SA/Wa 1428/18
Адміністративні суди2018-11-22
Номер справи
III SA/Wa 1428/18
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2018-11-22
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Elżbieta Olechniewicz
Резолютивна частина
Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Текст рішення
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. w G. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2013 r. do listopada 2014 r. postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia oraz uzasadnieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1428/18 poprzez zastąpienie stwierdzenia "od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r." wyrażeniem "od grudnia 2013 r. do listopada 2014 r."
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] września 2018 r., wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez Z.. w G. (dalej zwana "Skarżącą") decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2013 r. do listopada 2014 r.
Skarżąca w treści pisma z 20 listopada 2018 r. wniosła o sprostowanie oczywistej omyłki w oznaczeniu przedmiotu sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 159 P.p.s.a sprostowanie może też nastąpić na wniosek strony.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Zgadzając się w pełni z wyżej przedstawionymi poglądami, uznać należy za zasadne uwzględnienie wniosku Skarżącej o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej, która wkradła się do sentencji postanowienia oraz uzasadnienia, w sposób niezamierzony. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, iż decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] utrzymywała w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych określającą wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za miesiące od grudnia 2013 r. do listopada 2014 r. Natomiast przy sporządzaniu sentencji wydanego w dniu 25 września 2018 r. postanowienia oraz jego uzasadnienia doszło do omyłkowego oznaczenia okresu za jaki Skarżącej została określona wysokość przedmiotowego zobowiązania poprzez wskazanie terminu "od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r." zamiast "od grudnia 2013 r. do listopada 2014 r."
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji postanowienia oraz uzasadnieniu wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.