I FSK 1615/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 546/11 w sprawie ze skargi I. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanawia zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej I. B. (dalej również jako: Strona lub Skarżąca) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Łd 546/11, w sprawie ze skargi Strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 28 lutego 2011 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r., Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. Po pierwsze, jak wynika akt sprawy wpis stosunkowy od rzeczonej skargi kasacyjnej, uiszczony bez wezwania Sądu pierwszej instancji, w kwocie 255 zł i obliczony przez Stronę, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej również jako rozporządzenie Rady Ministrów), jako połowa wpisu od skargi, uwzględniał wartość przedmiotu zaskarżenia wykazaną przez Skarżącą w skardze w wysokości 12.750 zł. Kwota ta jednak różniła się od wartości przedmiotu zaskarżenia podanej przez organ w odpowiedzi na skargę (24.865 zł). Co istotne również, WPZ podana przez organ w odpowiedzi na skargę została następnie w takiej wysokości wykazana skardze kasacyjnej Strony, mimo że wpis od tego środka zaskarżenia ustalono, jak podano wyżej, od kwoty 12.750 zł. Jak również wynika z akt sprawy wartość przedmiotu zaskarżenia nie została ustalona przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Tymczasem na podstawie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako P.p.s.a.), w razie wątpliwości co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia (np. jak w niniejszej sprawie, gdy istnieją rozbieżności między przedmiotowymi wartościami wskazanymi przez Skarżącą i przez organ podatkowy), przewodniczący może dokonać jej weryfikacji, celem ustalenia prawidłowej jej wysokości. Tak też powinien uczynić w niniejszej sprawie, w obliczu różnic w określeniu tej wartości wynikających z wymienionych pism stron postępowania. Przy czym ustalając wartości przedmiotu zaskarżenia Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uwzględnić powinien uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07, w której stwierdzono, że w świetle przepisów art. 231 w zw. z art. 215 i 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Po drugie w aktach sprawy, za skargą kasacyjną (karta 104, akt WSA), znajduje się nieprawidłowo sformułowane pełnomocnictwo, udzielone przez Skarżącą radcy prawnemu K. B. Wada wspomnianego umocowania, polega na zamieszczeniu w nim zwrotu o następującej treści: "Pani I. B. (...) udziela pełnomocnictwa procesowego, radcy prawnemu K. B. do występowania w jego imieniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (...)". Tymczasem zamiast zwrotu "w jego imieniu" wpisane być powinno "w jej imieniu". W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny za uzasadnione uznał zwrócenie przedmiotowej skargi kasacyjnej Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu, w celu ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia i w konsekwencji pobrania wpisu należnego od skargi kasacyjnej w prawidłowej wysokości oraz w celu wezwania pełnomocnika Strony do nadesłania prawidłowo sformułowanego pełnomocnictwa upoważniającego go do występowania w imieniu Strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku WSA w Łodzi. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 180 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.