I GZ 403/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 353/19 w zakresie odrzucenia skargi A. T. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2018 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 września 2019 r. sygn. akt III SA/Lu 353/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. T. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2018. Sąd I instancji zauważył, że zarządzeniem z dnia 4 lipca 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, przez podanie numeru PESEL, a przede wszystkim określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo datowane na 4 kwietnia 2019 r. wraz załącznikami, w tym: plan zmianowania roślin uprawnych i pełnomocnictwo procesowe udzielone ojcu strony. Sąd I instancji zauważył, że strona, wskazując swój numer PESEL, w ogóle nie uzupełniła braku formalnego skargi, poprzez wskazanie naruszenia prawa lub interesu prawnego, o którym mowa w art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Sąd I instancji podniósł, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pomimo tego, że strona została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, wezwania tego nie wykonała. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. T., wnosząc o jego o uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl zaś art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z treści przytoczonych przepisów wynika, odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. następuje, gdy strona nie wykona w wyznaczonym terminie wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przepis ten znajdzie zatem zastosowanie wyłącznie, gdy sąd prawidłowo wezwie stronę do uzupełnienia braków formalnych. Tymczasem, w niniejszej sprawie zarówno skarżąca, jak i jej pełnomocnik nie byli wzywani przez Sąd I instancji do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. W pkt IV lit. a) i e) zarządzenia z dnia 4 lipca 2019 r. Przewodniczący Wydziału zarządził wprawdzie wezwanie skarżącej lub jej pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak wezwanie to miało nastąpić dopiero po wykonaniu pkt VII zarządzenia z dnia 4 lipca 2019 r., dotyczącego wezwania pełnomocnika strony do złożenia pełnomocnictwa. Jak wynika z akt sądowych, pkt IV lit. a) i e) zarządzenia z dnia 4 lipca 2019 r. nie został nigdy wykonany, a w konsekwencji ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie otrzymali wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z tej przyczyny odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. było oczywiście bezzasadne. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.