IV SA/Wa 2051/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S. A. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2010 r. M. S.A. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] września 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. z dnia [...] maja 2009 r. uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym, infrastrukturą techniczną, drogami i elementami zagospodarowania terenu, położonej na działce ew. nr [...] w obrębie [...] w W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ostateczność stwierdzenia nieważności może skutkować wznowieniem postępowania w przedmiocie wydanej decyzji o warunkach zabudowy oraz następnie o pozwoleniu na budowę. Upadek zaś decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji w której następnie okazałoby się że nie istniały podstawy dla stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki prawne i szkody finansowe w sytuacji w której na podstawie ostatecznego pozwolenia na budowę trwa już budowa. Wznowienie postępowań w przedmiocie warunków zabudowy i pozwolenia na budowę skutkowałoby wstrzymaniem zaawansowanej budowy i ogromnymi szkodami, które w razie gdyby okazało się że nie istniały podstawy dla stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia byłyby podstawą roszczeń do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia uzgadniającego projekt decyzji o warunkach zabudowy nie nadaje się do wykonania, albowiem nie nakłada ono na stronę żadnych obowiązków, nie można zatem uznać, że jego wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Pamiętać przy czym należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, iż sama decyzja o warunkach zabudowy nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09, Lex nr 552936). Zatem również i postanowienie uzgadniające decyzję o warunkach zabudowy, nie podlega wykonaniu. Zaś wzruszenie w trybie nadzwyczajnym postanowienia uzgadniającego (jak i ewentualnie następnie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy) nie powoduje, by akt stwierdzający nieważność mieścił się w katalogu rozstrzygnięć nadających się do wykonania. Nie powoduje on również okoliczności wymienionych we wniosku Skarżącej. Zauważyć należy, że dopiero wzruszenie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia skutków o których mowa w uzasadnieniu przedmiotowego wniosku. Zatem podnoszone obawy odnośnie następstw jakie może wywołać zaskarżone rozstrzygnięcie (wzruszenie decyzji o warunkach zabudowy, a następnie decyzji o pozwoleniu na budowę – rezultat - wstrzymanie zaawansowanej budowy) są przedwczesne i nie skutkują niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku Skarżącej. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.