II FZ 970/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. M. w przedmiocie prawa pomocy w zakresie całkowitym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1012/15 w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: zwrócić zażalenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w celu usunięcia dostrzeżonych braków. UZASADNIENIE II FZ 970/15 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 września 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1012/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania adwokata w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2015 r., w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku od spadków i darowizn. Od ww. postanowienia wywiedzione zostało zażalenie. W wyniku wstępnej kontroli tego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, iż nie spełnia ono wszystkich wymogów formalnych. Zażalenie zostało podpisane przez ojca skarżącego – M. M. Z akt sprawy nie wynika jednak, aby zakres udzielonego mu pełnomocnictwa (karta nr 24) upoważniał do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym do sporządzenia i wniesienia w jego imieniu zażalenia. W treści pełnomocnictwa znalazł się bowiem zwrot, który zawęża zakres udzielonego pełnomocnictwa tylko do działania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Oznacza to, że przedmiotowe zażalenie obarczone jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym nadanie mu prawidłowego biegu. Wskazany brak formalny powinien być uzupełniony w trybie określonym w art. 49 § 1 w zw. z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy, postanowił jak w sentencji.