III SA/Kr 1231/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. w przedmiocie wymierzenia grzywny Komendantowi Wojewódzkiemu Policji za niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt II SA/Wa 2100/10 postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 marca 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 2100/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] 2010 r. Nr [...] oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Wyrok stał się prawomocny z dniem 24 marca 2009r. W dniu 12 września 2011 roku K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę, w której domagał się w związku z niewykonaniem prawomocnego wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 2100/10) przez Komendantowi Wojewódzkiego Policji, w trybie art. 154 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wymierzenia skarżonemu organowi grzywny w maksymalnie prawem przewidzianej wysokości. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie, podnosząc że wniosek o wymierzenia grzywny organowi nie znajduje żadnych podstaw. Nadto, zgodnie z art. 154 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie bezczynności organu po wyroku sądu, strona może żądać wymierzenia organowi grzywny, jednak po uprzednim pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku, czego skarżący nie zrobił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyr. NSA z dnia 30 maja 2001 r., II SA 2015/00, niepubl.). Bezczynność zaś organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Innymi słowy, z bezczynnością organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności mamy do czynienia w sytuacji, gdy będący adresatem rozstrzygnięcia sądowego właściwy w sprawie organ administracji publicznej nie wykonuje orzeczenia sądowego, które to orzeczenie dotyczyło aktu administracyjnego tegoż organu. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji, określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Niewątpliwie bowiem organ musi dysponować aktami sprawy w sposób możliwy do podjęcia rozstrzygnięcia, a zatem aktami kompletnymi. Dopiero wówczas rozpoczyna się początek biegu terminów do załatwienia sprawy, określonych w k.p.a., a ich niedochowanie skutkować może nałożeniem na organ grzywny. Powyższe znajduje uzasadnienie również z uwagi na okoliczność, iż ocena prawna, którą organ obowiązany jest uwzględnić wynika z uzasadnienia orzeczenia i samo ogłoszenie wyroku nie pozwala jeszcze organowi na zastosowanie się do niej (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 marca 2008 r. IV SA/Wa 2566/07). Tymczasem, jak słusznie podnosi organ, skarżący nie wykazał, aby skutecznie wezwał właściwy organ do wykonania przedmiotowego wyroku. Zatem uznać należy, iż przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na niewykonanie wyroku tj. uprzednie pisemne wezwanie nie została w niniejszej sprawie spełniona. Wobec powyższego , na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.