I SA/Ke 499/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma, Sędziowie Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga,, Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skarg PPUH "P. P." Sp. z o.o. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2005r. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2005r p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie UZASADNIENIE I SA/Ke 499/11 Uzasadnienie Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...].Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzje dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]określające PPHU P. Spółka z o.o. w K. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za miesiące styczeń, luty, kwiecień, maj, 2005r., do przeniesienia na następny okres za październik 2005r., oraz za miesiące marzec, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, listopad 2005r. określające zobowiązanie w podatku od towarów i usług i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w sprawie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia wskutek wszczęcia, przed upływem terminu przedawnienia, w dniu 25 listopada 2010r., postępowania o przestępstwo skarbowe. Wnosząc skargę na wskazane decyzje PPHU P. Spółka z o.o. w K. zarzuciła naruszenie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej przez odmowę umorzenia postępowania w sytuacji, gdy zobowiązanie uległo przedawnieniu oraz art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez przyjęcie, że wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, o którym podatnik nie został powiadomiony wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Podniosła, że nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania, wiadomość powzięła z pisma organu I instancji z dnia 1 kwietnia 2011r. zawierającego stanowisko organu co do odwołania. Wniosła o zawieszenie postępowania z uwagi na pytanie przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2011r, sygn. akt I FSK 525/10 Trybunałowi Konstytucyjnemu. Wniosek w przedmiocie zawieszenia postępowania organ pozostawił do uznania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Postanowieniem z dnia z dnia 5 kwietnia 2011r., sygn. akt I FSK 525/10 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003 r., w zakresie w jakim wywołuje skutek w postaci zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku ze wszczęciem postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, o którym podatnik nie jest informowany, do momentu uznania go za podejrzanego – jest zgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?" Sprawa zainicjowana pytaniem została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 30/11. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika, że sąd może zawiesić postępowanie z uwagi na prejudycjalność innego toczącego się postępowania (w tym przypadku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym), którego wynik będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Strona podnosząc zarzut przedawnienia wskazała, że nie była powiadomiona o wszczęciu w dniu 25 listopada 2010r., postępowania o przestępstwo skarbowe, wiadomość powzięła dopiero z pisma Dyrektora UKS z dnia 1 kwietnia 2011r. zawierającego stanowisko organu co do odwołania, przy czym postępowanie karne wszczęte w dniu 25 listopada 2010r. zostało zawieszone w dniu 16 lutego 2011r., z uwagi na toczące się postępowanie kontrolne. W ocenie Sądu rozpoznawana przez NSA sprawa w której przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne oraz sprawa rozpoznawana przez sąd dotyczą tego samego zagadnienia. Odpowiedź na pytanie prawne przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Naczelny Sąd Administracyjny, wobec zarzutów skargi jest istotna dla oceny prawidłowości prowadzonego postępowania. Zawieszenie postępowania z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a ma charakter fakultatywny. Ocena zasadności zawieszenia postępowania zależy od uznania sądu, który rozważa czy w konkretnym przypadku uzasadnione jest wstrzymanie biegu sprawy. Zdaniem Sądu skoro rozstrzygnięcie zagadnienia przedstawionego Trybunałowi Konstytucyjnemu ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy względy ekonomii procesowej nie mogą mieć decydującego znaczenia w zestawieniu z innymi celami i zasadami postępowania. Pierwszą bowiem i to naczelną zasadą postępowania jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość, niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego, konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych (tak postanowienie NSA z 15 grudnia 2010r. sygn. GZ 402/10). Z powyższych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.