V SA/Wa 1896/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Protokolant - st. spec. Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. w [...] na rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministerstwa Rozwoju z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi [...] - [...] spółka z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "Wnioskodawca", "Strona", "Skarżąca"), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie Ministerstwa Rozwoju - Departament Programów Wsparcia Innowacji i Rozwoju (dalej: "organ odwoławczy") z dnia [...] października 2017 r. Nr [...], w przedmiocie protestu od wyników oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu Nr POIR.02.01.00-00-0400/16 pt. "Centrum Badawczo Rozwojowe Renaturacji i Remediacji Środowiska". Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Strona złożyła wniosek zarejestrowany pod numerem wskazanym wyżej, o przyznanie dofinansowania ze środków Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, dalej: "POIR", Oś priorytetowa: Wsparcie otoczenia i potencjału przedsiębiorstw do prowadzenia działalności B+R+I, Działanie 2.1.: Wsparcie inwestycji w infrastrukturę B+R przedsiębiorstw, na realizację projektu pt. "Centrum Badawczo Rozwojowe Renaturacji i Remediacji Środowiska". Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] Ministerstwo Rozwoju - Departament Innowacji poinformowało Stronę, że projekt nie został zakwalifikowany do wsparcia w ramach działania 2.1. Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, z uwagi na niespełnienie kryteriów merytorycznych obligatoryjnych. Organ stwierdził, że Strona nie spełniła kryteriów merytorycznych obligatoryjnych: 1. Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo - rozwojowych, 2. Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową oraz w ramach kryterium fakultatywnego: — Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego, projekt nie uzyskał maksymalnej liczby punktów. Wnioskodawca złożył protest od oceny w zakresie kryteriów: Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo – rozwojowych, Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową. Pismem z dnia [...] października 2017 r. o numerze wskazanym wyżej, Ministerstwo Rozwoju - Departament Programów Wsparcia Innowacji i Rozwoju poinformowało, że protest nie został uwzględniony. Organ odwoławczy dokonał ponownej oceny wniosku o dofinansowanie projektu z udziałem ekspertów zewnętrznych. W zakresie oceny spełnienia kryterium: Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo - rozwojowych, organ stwierdził, że zgodnie z opisem zawartym w dokumencie "Program Operacyjny Inteligentny Rozwój 2014 - 2020 Kryteria wyboru projektów" (Zał. Nr 1 do Regulaminu Konkursu w ramach działania 2.1 POIR), w ramach tego kryterium Wnioskodawca powinien wykazać potencjał do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przewidzianych w projekcie. W szczególności ocenie poddawane są następujące elementy: 1) zaplanowany potencjał kadrowy B+R do realizacji projektu, tj. posiadanie wysoko wykwalifikowanych pracowników z wyższym wykształceniem adekwatnym do planowanego zakresu prac badawczo - rozwojowych przewidzianych w projekcie, zapewniających prawidłową realizację projektu. W szczególności ocenie podlegają: prawidłowy dobór kadry pod względem wykształcenia, doświadczenia, osiągnięć w obszarze prac badawczo-rozwojowych, jak również przewidywane formy zatrudnienia: na czas nieokreślony, na czas określmy, na czas wykonywania określonej pracy, na zastępstwo, 2) potencjał w zakresie zarządzania projektami badawczo-rozwojowymi w tym: a) stosowne doświadczenie i kwalifikacje osób pełniących w projekcie funkcje kierownicze, b) adekwatny podział zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu, c) kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem, potwierdzone załączonym do wniosku opisem potencjalnych ryzyk i propozycją odpowiednich działań zaradczych lub naprawczych, 3) dotychczasowe doświadczenie Wnioskodawcy w prowadzeniu prac badawczo - rozwojowych (samodzielnie lub na zlecenie) lub dysponowanie aparaturą naukowo-badawczą nie będącą przedmiotem wsparcia i innym wyposażeniem umożliwiającym prowadzenie prac badawczo rozwojowych. Organ stwierdził, że kryterium to nie może zostać uznane za spełnione bowiem Wnioskodawca nie dysponuje potencjałem do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przewidzianych w projekcie, we wniosku nie zawarł opisu podziału zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu, nie posiada doświadczenia w realizacji projektów B+R oraz nie dysponuje, aparaturą naukowobadawczą. Organ odwoławczy, nie podzielając zarzutów protestu stwierdził, że zaplanowany potencjał kadrowy B+R jest niewystarczający. We wniosku o dofinansowanie wskazano wyłącznie dr M. C. oraz planowane do utworzenia trzy nowe miejsca pracy (str. 21 i 22, w pkt. IV.1 pn.: "Potencjał kadrowy B+R"). W Agendzie Badawczej Wnioskodawca wskazał dr M. W. jako jedną z dwóch osób tworzących potencjał kadrowy Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie wskazał roli dr M. W. w projekcie. Organ odwoławczy zakwestionował również potencjał kadrowy w zakresie zarządzania projektem podnosząc, że wskazanie jednej osoby posiadającej wykształcenie menadżerskie nie gwarantuje odpowiedniego zarządzania finansami oraz minimalizacji zagrożeń w zakresie realizacji projektu. Wnosząc o korektę oceny tego kryterium Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie ze słownikiem POIR, jest nowym przedsiębiorstwem, założonym przez pracownika szkoły wyższej, wykorzystującego intelektualne zasoby organizacji macierzystej. Odnosząc się do stwierdzenia Wnioskodawcy, iż opis i podział ról zespołu badawczego są objęte wewnętrzną procedurą Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, z którym podpisano list intencyjny załączony do wniosku, organ wskazał, że ocenie podlega wyłącznie materiał dołączony do wniosku o dofinansowanie. Organ odwoławczy podkreślił również, że zgodnie z wymogami Kryteriów wyboru projektów, w ramach tego kryterium, ocenie podlega adekwatny podział zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu. Wnioskodawca był zobowiązany do przedstawienia we wniosku o dofinansowanie podziału zadań i obowiązków, który powinien być ściśle zdefiniowany przed rozpoczęciem projektu. W zakresie braku opisu podziału zadań i obowiązków eksperci w swoich opiniach zarzucili: - Ekspert nr 1: "Będzie on odpowiedzialny za tzw. "kształt i skutek prowadzenia projektu". z czym nie sposób się nie zgodzić. Nie wskazano nikogo, kto będzie odpowiedzialny za analizę ryzyka, ani finanse. Zasoby i możliwości kadry zarządzającej są skromne i niewystarczające do realizacji projektu". - Ekspert nr 2: "Niestety, analiza dokumentacji dostarczonej przez Wnioskodawcę i informacje uzyskane od Wnioskodawcy w czasie posiedzenia Komisji Konkursowej ds., oceny wniosków w dniu 18 maja 2017 r. nie wyjaśniły kilku kluczowych aspektów. Wątpliwości budzi podział zadań i zakres obowiązków, który w całości spoczywa na ww. jednej osobie. Trudno tutaj mówić o podziale obowiązków. Zakres obowiązków został opisany bardzo zdawkowo, w postaci jednego zdania, cyt. "Odpowiedzialny za kształt i skutek prowadzenia projektu". Te uchybienia stwarzają duże ryzyko dla prawidłowej realizacji projektu." - Ekspert nr 3: "Podział zadań i obowiązków w realizacji projektu praktycznie nie został opisany tylko stwierdzono w przypadku kierownika projektu: "odpowiedzialny za kształt i skutek prowadzenia projektu", mowa tu o roli prezesa zarządu w spółce. który jak można się domyśleć będzie sprawował funkcje kierownika projektu". Organ zwrócił uwagę, że odwołanie się do metodyki zarządzania projektem PRINCE2, której stosowanie deklarował Wnioskodawca, nie wyczerpuje wymagań w tym zakresie bowiem zastosowana metodyka definiuje jedynie ogólne założenia, nieuwzględniające specyfiki i zakresu projektu (m.in. branży, której projekt dotyczy). Organ odwoławczy stwierdził, również, że Wnioskodawca nie posiada aparatury naukowo — badawczej, a wszystkie sprzęty planuje nabyć w ramach niniejszego projektu. Potencjał Wnioskodawcy jest więc niewystarczający do realizacji planowanego projektu. W zakresie oceny spełnienia kryterium: Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową organ stwierdził, że zgodnie z opisem zawartym w Kryteriach wyboru projektów, w ramach tego kryterium Wnioskodawca powinien wykazać opłacalność oraz trwałość finansową projektu, która jest weryfikowana za pomocą wskaźników NPV (wartość bieżąca netto) oraz FRR (finansowa stopa zwrotu). Wartość NPV z uwzględnieniem dotacji, powinna być większa od zera, a stopa zwrotu wyższa niż przyjęta do analizy stopa dyskontowa. W przypadku gdy powyższe wskaźniki nie osiągają pożądanych wartości w przyjętym okresie Wnioskodawca powinien przedstawić wiarygodne uzasadnienie dla takiego stanu rzeczy. Ponadto, Oceniający dokonają weryfikacji, czy w okresie realizacji i trwałości projektu Wnioskodawca jest w stanie zapewnić wykonalność finansową projektu, w tym czy znajduje się w kondycji finansowej umożliwiającej osiągnięcie wskaźników realizacji projektu. Projekt uznaje się za trwały finansowo, jeżeli saldo niezdyskontowanych skumulowanych przepływów pieniężnych generowanych w ramach projektu jest większe bądź równe zeru we wszystkich latach objętych analizą. Oznacza to wówczas, że planowane wpływy i wydatki w ramach projektu zostały odpowiednio czasowo zharmonizowane tak, że przedsięwzięcie ma zapewnioną płynność finansową Wskazane źródła finansowania projektu muszą być wiarygodne i muszą zapewniać pełne bilansowanie inwestycji brutto z uwzględnieniem luki czasowej pomiędzy momentem poniesienia wydatku, a wpływu dotacji." W wyniku oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku w. wym. kryterium zostało uznane za niespełnione z uwagi na brak zapewnienia i właściwego udokumentowania wystarczających źródeł finansowania projektu, a w szczególności brak przedłożenia uchwały właściwych organów spółki o podwyższeniu kapitału własnego. Organ odwoławczy wskazał, że Wnioskodawca jest spółką celową powołaną do realizacji projektu, której udziałowcami są podmiot gospodarczy [...] SA (posiadający 60% udziałów) i osoba fizyczna M. C. (posiadający 40% udziałów). Kapitał zakładowy spółki wynosi 5 tys. zł i jest znikomy w stosunku do wartości projektu. Organ podkreślił, że wartość brutto inwestycji wynosi 17.481.200 zł, a wartość netto 14.390.000 zł. Projekt w całości wymaga więc zapewnienia zewnętrznych źródeł finansowania obarczony jest wysokim ryzykiem finansowym. Ponadto w dokumentacji występują rozbieżności w zakresie źródeł finansowania projektu. Wnioskodawca wskazał, że projekt finansowany będzie dotacją w kwocie 9.650.500 zł oraz środkami w kwocie 7.830.700 zł wniesionymi przez Fundusz Kapitałowy [...] z siedzibą w [...],w [...], [...] nr [...]. W Modelu Finansowym wskazano dopłaty do kapitału planowane w 2017 r. w kwocie 8.831.000 zł. Na potwierdzenie źródła finansowania projektu Wnioskodawca przedłożył promesę udzielenia finansowania wystawiona przez ww. Fundusz Kapitałowy, która jednak nie potwierdza dokapitalizowania Wnioskodawcy przez Fundusz. Z promesy wynika, że Fundusz deklaruje udzielenie finansowania zupełnie innemu podmiotowi, tj. [...] SA na inwestycję kapitałową w przedsiębiorstwo [...] – [...] sp. z o.o. Finansowanie to ma być udzielone w kwocie 8.830.700 zł, z czego 7.830.700 zł ma być przeznaczone na finansowanie wydatków projektowych, a 1.000.000 zł na pokrycie kapitału obrotowego. Fundusz zadeklarował więc finansowanie projektu w sposób pośredni, tj. za pośrednictwem udziałowca - firmy [...] SA. Do dokumentacji nie został natomiast dołączony żaden dokument, np. uchwała właściwych organów spółki o podwyższeniu kapitału. potwierdzający zamiar dokonania przez udziałowca dopłat do kapitału Organ podkreślił, że Wnioskodawca zobligowany jest do przedłożenia dokumentacji potwierdzającej korzystanie ze wskazanej we wniosku o dofinansowanie formy finansowania, w tym w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego - odpisu z KRS z zarejestrowanym podwyższeniem kapitału zakładowego przed podpisaniem umowy o dofinansowanie, najpóźniej w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia pisemnej informacji o zatwierdzeniu projektu do wsparcia. Podczas Panelu Ekspertów Wnioskodawca oświadczył, że taka uchwała nie została jeszcze podjęta. Organ stwierdził zatem, że dopłaty do kapitału nie zostały udokumentowane. Natomiast dołączona promesa Funduszu potwierdza jedynie zainteresowanie Funduszu udzieleniem finansowania na inwestycję kapitałową udziałowca. W wyniku oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku w. wym. kryterium zostało uznane za niespełnione z uwagi na brak zapewnienia i właściwego udokumentowania wystarczających źródeł finansowania projektu, a w szczególności brak przedłożenia uchwały właściwych organów spółki o podwyższeniu kapitału własnego. Eksperci nie mieli natomiast zastrzeżeń co do dokonania analizy projektu. W skardze z dnia 30 października 2017 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Ministerstwa Rozwoju - Departament Programów Wsparcia Innowacji i Rozwoju, zawarte w piśmie z dnia [...] października 2017 r., Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 37 ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 2 pkt 6a, 7, 7a, 7b, 7c, art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 w związku z § 9 pkt 1, 6, 7 i 16, § 10 ust. 11 i 12, § 11 ust. 4 i 5 Regulaminu Konkursu poprzez: - brak przejrzystej, rzetelnej i bezstronnej oceny projektu Skarżącej, - brak jednoznacznego uzasadnienia oceny, zdaniem Skarżącej oceny Ekspertów są niejednoznaczne, zawierają wewnętrzne sprzeczności, - brak odwołania się Ekspertów do dokumentacji aplikacyjnej i wyjaśnień Skarżącej składanych podczas Panelu Ekspertów oraz dokumentów programowych, - nałożenie wymogu przedstawienia finansowania projektu w postaci uchwały zgromadzenia wspólników, w sytuacji gdy Skarżąca posiadała promesę udzielenia finansowania udzieloną wspólnikowi większościowemu Skarżącej w celu finansowania inwestycji objętej wnioskiem, - uzależnienie pozytywnego rozpatrzenia kryterium Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową od potwierdzenia dokapitalizowania Skarżącej, podczas gdy z Regulaminu konkursu wynika, że przedłożenie dokumentacji potwierdzającej korzystanie z zewnętrznego finansowania projektu jest wymagane na etapie podpisywania umowy o dofinansowanie. Skarżąca zarzuciła również naruszenie: - naruszenie art. 37 ust. 1, ust. 3a, art. 44 ust. 1 w związku z art. 125 ust. 3a (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez zastosowanie nieprzejrzyście sformułowanych kryteriów oceny wniosku o dofinansowanie projektu, - art. 53 ust. 1 w związku z art. 58 ust. 1 w. wym. ustawy poprzez brak rzetelnego, przejrzystego i prawidłowego rozpoznania protestu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w K.p.a. Po zbadaniu legalności oceny projektu dokonanej przez organ, jak również legalności działań organu podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z dnia 6 października 2017 r., należy stwierdzić, iż odpowiadają one prawu. Skarga jest niezasadna. Ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania organu z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) Nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L347 z 20 grudnia 2013 ze zm.), - ustawą z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 217 ze zm.), dalej: "ustawa wdrożeniowa", a także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego, w tym: - Regulaminem konkursu w ramach działania 2.1. POIR, dalej: "Regulamin konkursu", - Kryteriach wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014 – 2020, dalej: "Kryteria wyboru projektów". Na gruncie prawa krajowego podstawowym aktem prawnym regulującym omawianą materię jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, która określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ust. 1 ustawy). Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny i znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (art. 9 TWE oraz art. 2 i 157 ust. 4 TFUE). Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki rozwoju obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów. Rzetelność związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów (J. Jaśkiewicz, Komentarz do art. 37 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowania w perspektywie finansowej 2014 – 2020, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17). Przechodząc do omówienia zarzutów skargi należy wskazać, że projekt, którego ocena jest przedmiotem badania w niniejszej sprawie nie został rekomendowany do dofinansowania, gdyż nie przeszedł pomyślnie oceny na etapie kryteriów merytorycznych obligatoryjnych: 1. Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo - rozwojowych, 2. Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową oraz nie uzyskał maksymalnej liczby punktów w ramach kryterium fakultatywnego: — Wnioskodawca jest członkiem Krajowego Klastra Kluczowego. Jak wynika z Kryteriów wyboru projektów na ocenie merytorycznej fakultatywnej (punktowej) można uzyskać maksymalnie 23 pkt. Minimalna liczba punktów warunkująca pozytywną ocenę projektu i kwalifikująca do umieszczenia projektu na Liście projektów wybranych do dofinansowania wynosi 12 pkt. Skarżąca nie kwestionowała punktacji przyznanej w ramach oceny kryterium fakultatywnego (21 pkt), podważyła natomiast prawidłowość oceny dokonanej w ramach w. wym. kryteriów merytorycznych obligatoryjnych. Należy podkreślić, że zgodnie z § 4 ust. 5 Regulaminu Konkursu, Wnioskodawcy ubiegający się o wsparcie oraz przedkładane projekty muszą spełnić kryteria obowiązujące dla działania 2.1 POIR zatwierdzone przez Komitet Monitorujący POIR, stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu. Z zawartego w Kryteriach wyboru projektów opisu kryteriów merytorycznych wynika, że kryteria te uznaje się za spełnione (tak/nie) jeżeli zostały wypełnione wszystkie warunki określone w opisie poszczególnych kryteriów. Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowej oceny projektu w ramach Kryterium: Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo – rozwojowych Sąd stwierdza, iż w pkt IV 1. Potencjał kadrowy B+R wniosku o dofinansowanie, Skarżąca wskazała wyłącznie jedną osobę w pozycji: Kadra pozostająca w dyspozycji Wnioskodawcy - dr M. C. oraz planowane do utworzenia trzy nowe miejsca pracy (str. 21 i 22 wniosku o dofinansowanie). Dr M. C. ma prowadzić nadzór nad częścią badawczą projektu. We wniosku nie podano formy i czasu zatrudnienia osób, które mają być zaangażowane do realizacji projektu. W Agendzie Badawczej Wnioskodawca wskazał dr M. W. jako jedną z dwóch osób tworzących potencjał kadrowy Wnioskodawcy, nie określając Jej roli w projekcie. Jednocześnie w opisie celu i uzasadnieniu realizacji projektu Skarżąca wskazała, że celem projektu jest utworzenie nowoczesnego i innowacyjnego Centrum Badawczo Rozwojowego skoncentrowanego na zagadnieniach ochrony i zrównoważonego zagospodarowania obszarów wodnych, zagrożonych wskutek antropopresji oraz niekorzystnych zmian klimatycznych. W ramach CBR zakłada się prowadzenie przez wykwalifikowaną kadrę badań naukowych i prac rozwojowych w stanowiących przedmiot inwestycji wydzielonych i przystosowanych do tego typu działalności pomieszczeniach oraz z wykorzystaniem nowoczesnej infrastruktury badawczo- rozwojowej. Z opisu kryterium wynika, że warunkiem pozytywnej oceny wniosku o dofinansowanie jest posiadanie m.in. wysoko wykwalifikowanym pracowników z wyższym wykształceniem adekwatnym do planowanego zakresu prac badawczo rozwojowych przewidzianych w projekcie, zapewniających prawidłową realizację projektu. Planowana przez Skarżącą obsada kadrowa, ograniczająca się do jednej osoby wskazanej w punkcie IV.1 wniosku o dofinansowanie i jednej osoby w Agendzie Badawczej, zdaniem Sądu, nie gwarantuje prawidłowej realizacji projektu. Wskazanie we wniosku o dofinansowanie planowanego utworzenia trzech miejsc pracy dla osób z wyższym wykształceniem bez wykazania profilu wykształcenia i doświadczenia zawodowego, formy zatrudnienia, nie poddaje się ocenie w kontekście, wymaganego w ramach tego kryterium, zapewnienia posiadania pracowników z wyższym wykształceniem adekwatnym do planowanego zakresu prac badawczo - rozwojowych przewidzianych w projekcie, zapewniających prawidłową realizację projektu. W tych okolicznościach Sąd podziela stanowisko organu, że Wnioskodawca nie wykazał odpowiedniego potencjału do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych przewidzianych w projekcie. Podobnie za niewystarczający należy uznać potencjał w zakresie zarządzania projektami badawczo-rozwojowymi opierający się, jak wynika z treści wniosku, na zaangażowaniu jednej osoby posiadającej wykształcenie menadżerskie. Na ocenę w tym zakresie ma również wpływ brak przedstawienia we wniosku podziału zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu oraz kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem. Sąd w całości podziela opinie ekspertów (przytoczone w początkowej części uzasadnienia) oraz ocenę organu w tym zakresie. Znaczenie prawidłowego podziału obowiązków w projekcie podkreślił organizator konkursu w opisie kryterium akcentując wagę adekwatnego podziału zadań i obowiązków pomiędzy osobami zaangażowanymi w realizację projektu oraz kompetencje w obszarze zarządzania ryzykiem, potwierdzone załączonym do wniosku opisem potencjalnych ryzyk i propozycją odpowiednich działań zaradczych lub naprawczych. W tym kontekście nie znajduje uzasadnienia zawarte w proteście twierdzenie Skarżącej, iż "...opis ról i podziału obowiązków na etapie Komisji Oceny Projektów mija się z celem i zasadami metodyki, prowadzić może do nieporozumień." Wobec powyższego Sąd podziela stanowisko organu, iż Skarżąca nie spełniła wymogów kryterium merytorycznego: Potencjał Wnioskodawcy do prowadzenia prac badawczo – rozwojowych. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nieprawidłowej oceny w zakresie kryterium: Finansowe założenia projektu potwierdzają jego opłacalność i trwałość finansową, Sąd stwierdza, że Wnioskodawca nie zapewnił wykonalności finansowej projektu. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż brak właściwego udokumentowania wystarczających źródeł finansowania projektu. Zgodnie z § 10 Regulaminu konkursu podczas oceny projektu, na każdym jej etapie, KOP może żądać od Wnioskodawcy dokumentów potwierdzających zewnętrzne finansowanie wymienionych w tym przepisie albo innych dokumentów potwierdzających zdolność finansową Wnioskodawcy i podmiotów udzielających zewnętrznego finansowania do realizacji inwestycji. Zawarty w § 10 ust. 12 Regulaminu konkursu zapis, iż przedłożenie dokumentacji potwierdzającej korzystanie z zewnętrznego finansowania projektu jest wymagane na etapie podpisywania umowy o dofinansowanie (z zastrzeżeniem treści § 11 pkt 4 i 5) nie wyklucza, wbrew zarzutom Skarżącej, możliwości żądania przedmiotowych dokumentów na etapie oceny wniosku. Relacja kapitału zakładowego Spółki (5 tys. zł), powstałej w grudniu 2016 r., której udziałowcami są podmiot gospodarczy [...] SA (posiadający 60% udziałów) i osoba fizyczna M. C. (posiadający 40% udziałów) do wartości projektu brutto inwestycji 17.481.200 zł wskazuje, że projekt w całości wymaga zapewnienia zewnętrznych źródeł finansowania. Projekt o tak wysokim ryzyku finansowym powinien być udokumentowany w sposób niebudzący żadnych wątpliwości, tymczasem w dokumentacji złożonej przez Skarżącą występują rozbieżności w zakresie źródeł finansowania projektu. We wniosku Wnioskodawca wskazał, że projekt finansowany będzie dotacją w kwocie 9.650.500 zł oraz środkami w kwocie 7. 830. 700 zł wniesionymi przez Fundusz Kapitałowy [...] z siedzibą w [...]. W Modelu Finansowym wskazano dopłaty do kapitału planowane w 2017 r. w kwocie, tj. 8. 831.000 zł. Na potwierdzenie źródła finansowania projektu Wnioskodawca przedłożył promesę udzielenia finansowania wystawioną przez w. wym. Fundusz Kapitałowy, która jednak nie potwierdza dokapitalizowania Wnioskodawcy przez Fundusz. Z promesy wynika, że Fundusz deklaruje udzielenie finansowania zupełnie innemu podmiotowi, tj. [...] SA na inwestycję kapitałową w przedsiębiorstwo [...] sp. z o.o. Słusznie zatem organ uznał, że Fundusz zadeklarował finansowanie projektu w sposób pośredni, tj. za pośrednictwem udziałowca - firmy [...] SA. Do dokumentacji nie został natomiast dołączony żaden dokument, jak np. uchwała właściwych organów spółki o podwyższeniu kapitału, potwierdzający zamiar dokonania przez udziałowca dopłat do kapitału. W tych okolicznościach Sąd podziela stanowisko oceniających, iż brak zapewnienia i właściwego udokumentowania wystarczających źródeł finansowania projektu, uzasadnia ocenę negatywną tego kryterium. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że działanie organu odwoławczego znajduje oparcie w przepisach prawa, nie narusza również Regulaminu konkursu. Sąd nie podziela zarzutów Skarżącego dotyczących naruszenia wskazanych w skardze przepisów ustawy wdrożeniowej, rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 i Regulaminu konkursu. W art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca postanowił, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Zatem to regulamin i jego załączniki obowiązujące w danym konkursie mają charakter normatywny. Wydany w sprawie Regulamin konkursu zawiera określone załączniki, które stanowią jego integralną część, w tym m.in. kryteria oceny projektu. Tym samym uznać należy, że Regulamin konkursu wraz z załącznikami ma charakter normatywny, do którego Strona winna się stosować. Sąd stwierdza, że z § 9 ust. 1 Regulaminu konkursu wynika, że ocena merytoryczna wniosku o dofinansowanie dokonywana jest przez Panel Ekspertów, w którego skład wchodzą Eksperci - Członkowie Oceniający, zgodnie z odrębnym Regulaminem prac Komisji Oceny Projektów. Ocena spełnienia kryteriów merytorycznych odbywa się poprzez udzielenie odpowiedzi "tak"/ "nie" lub przyznanie określonej dla danego kryterium fakultatywnego liczby punktów według przypisanej skali. Ocena każdego z kryteriów powinna zostać szczegółowo uzasadniona, a jej wynik jasny i jednoznaczny, ściśle odpowiadający wskazanemu uzasadnieniu, odwołujący się do dokumentacji aplikacyjnej, wyjaśnień Wnioskodawcy podczas Panelu Ekspertów oraz dokumentów programowych (§ 9 ust. 6 Regulaminu konkursu). Jak wynika z treści powołanego przepisu ocena dokonywana przez Panel Ekspertów dotyczy informacji zawartych we wniosku, co oznacza, że wyjaśnienia składane w trakcie posiedzenia Panel Ekspertów nie mogą odnosić się do kwestii całkowicie pominiętych przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie. Ewentualne braki wniosku w tym zakresie powodują, iż wniosek nie spełnia kryteriów konkursu. Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1500/11). Podkreślić należy także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Dokonując oceny wniosku organ uznał, że Skarżąca nie spełniła wymagań w odniesieniu do wskazanych dwóch kryteriów. Należy podkreślić, że wybór projektów odbywa się w oparciu o kryteria przygotowane przez instytucję zarządzającą dla osiągnięcia określonych założeń programów operacyjnych, a następnie zaakceptowane przez komitet monitorujący. Instytucja zarządzająca posiada zatem wyłączną kompetencję do opracowania kryteriów wyboru, ich podziału i uszczegółowienia. Kryteria będące podstawą oceny wniosku o dofinansowanie w rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, jasno, precyzyjnie i w sposób niebudzący wątpliwości formułują warunki oceny projektu. Wobec jasno wyznaczonych wymagań dotyczących spełnienia w. wym. kryteriów, które były Skarżącej znane na etapie sporządzania wniosku, Sąd nie podziela zarzutów skargi dotyczących naruszenie art. 37 ust. 1, ust. 3a, art. 44 ust. 1 w związku z art. 125 ust. 3a (ii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. Zgodnie z art. 57 ustawy wdrożeniowej, rozpatrując protest właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, weryfikuje prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W myśl natomiast art. 58 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem. Sąd stwierdza, że nie znajdują uzasadnienia zarzuty dotyczące naruszenia art. 53 (prawo wniesienia protestu) w związku z art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnego, przejrzystego i prawidłowego rozpoznania protestu przez organ odwoławczy. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone prawidłowo, a uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia jest wyczerpujące. Wobec powyższego, zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, ocena przedmiotowego projektu dokonana przez Ministerstwo Rozwoju została przeprowadzona w sposób prawidłowy, a podnoszone w skardze zarzuty nie znalazły uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany jest ponadto wyjaśnić, iż oddalając wnioski dowodowe Skarżącej, złożone w toku postępowania sądowoadministracyjnego, działał na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, oddalił skargę.