II SA/Gl 682/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr[...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE W skardze z dnia [...] r. W.B. zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na okoliczności podniesione w skardze. Argumentacja skargi skoncentrowana jest zaś na wykazaniu naruszeń prawa jakie, w ocenie skarżącego, popełnił Wojewoda [...] przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszy wniosek brak jest dostatecznych podstaw przemawiających za jego uwzględnieniem. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być bowiem umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410). W rozpoznawanej sprawie skarżący nie powołał się na jakiekolwiek okoliczności, które dawałyby podstawę do stwierdzenia, że wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę pozwoli uniknąć okoliczności opisanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Samo twierdzenie, że decyzja narusza prawo nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, albowiem ocena, czy zarzut ten rzeczywiście jest usprawiedliwiony następuje na etapie rozpoznania skargi, a nie w trakcie postępowania wpadkowego. Z przywołanych wyżej powodów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia.