II GZ 713/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. Spółki z o.o. we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 613/13 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. Spółki z o.o. we W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez licencji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. D. Spółka z o.o. we W. (dalej: skarżąca) – w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) - wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez licencji. W uzasadnieniu wniosku spółka podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić jej niepowetowaną szkodę majątkową z uwagi na fakt, że decyzja w swym zakresie pozostaje błędna i nie odpowiada prawu ze względu na wadliwe rozstrzygnięcie. Pismem z dnia [...] września 2013 r. skarżąca uzupełniła złożony wniosek poprzez wskazanie, że o wstrzymanie wykonania decyzji wnosi na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., z uwagi na możliwości wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej, bowiem zaskarżona decyzja posiada wadliwe rozstrzygnięcie, pozostaje błędna i nie odpowiada prawu. Przymusowa realizacja zaskarżonej decyzji poprzez ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego, zdaniem skarżącej spółki, spowoduje zastosowanie przez organ egzekucyjny środków egzekucyjnych, które mogą wyrządzić skarżącej znaczną szkodę majątkową, np. zajęcie rachunków bankowych uniemożliwi realizację bieżących płatności na rzecz kontrahentów, podatków, składek ZUS czy też wynagrodzeń pracowniczych. Postanowieniem z dnia 17 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wr 613/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu I instancji, skarżąca bardzo lakonicznie uzasadniła złożony wniosek, wskazując jedynie, że wykonanie decyzji może wyrządzić jej znaczną szkodę majątkową. Sąd podniósł, że na poparcie swych twierdzeń skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, spółka w żaden sposób nie udokumentowała również aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji, co mogłoby umożliwić określenie prawdopodobieństwa wystąpienia zdarzeń określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu I instancji, twierdzenia skarżącej, że decyzja posiada wadliwe rozstrzygnięcie, jest błędna i nie odpowiada prawu, nie mogły stanowić podstawy wstrzymania wykonania tej decyzji, bowiem na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie bada jej zgodności z prawem. Na powyższe postanowienie D. Spółka z o.o. we W. wniosła zażalenie, zaskarżając orzeczenie w całości oraz domagając się jego zmiany i orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skarżąca powtórzyła argumentację zaprezentowaną wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji oraz stwierdziła, że Sąd I instancji nie odniósł się do wniosku w całości. Zdaniem skarżącej, na obecnym etapie postępowania brak jest również podstaw do żądania dokumentów finansowych skarżącej, w sytuacji, gdy uzasadnienie złożonego wniosku w sposób wyczerpujący uzasadnia jego zakres oraz konieczność wstrzymania decyzji w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazane ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji należy rozumieć w ten sposób, że szkoda może, ale nie musi mieć charakteru materialnego. W przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy (ewentualny) zwrot wyegzekwowanego i spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Najczęściej ma to miejsce wskutek zagrożenia utraty przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe, spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Tak więc wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej automatycznie nie świadczy o spełnieniu wskazanych przesłanek. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej jest zatem zobligowana do wykazania, że w sytuacji wykonania decyzji, o wstrzymanie której wnosiła, zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że Sąd I instancji ocenił zasadność wniosku zgodnie z wymogami przytoczonego art. 61 § 3 p.p.s.a. i trafnie uznał, że wobec braku jakichkolwiek dokumentów, obrazujących rzeczywistą sytuację skarżącej, nie było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. Wbrew twierdzeniom zażalenia Sądowi I instancji nie można zarzucić, że nie odniósł się do wniosku w całości. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia nie może być zatem uwzględniony. Zarówno bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i w zażaleniu strona ograniczyła się do twierdzeń, że realizacja zaskarżonej decyzji, wobec zastosowania środków egzekucyjnych, może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę majątkową w postaci zajęcia rachunków bankowych, co uniemożliwi realizację bieżących płatności na rzecz kontrahentów, podatków, składek ZUS oraz wynagrodzeń pracowniczych. Twierdzenia te ocenić należy jako ogólnikowe i nieznajdujące oparcia w materiałach zgromadzonych w aktach sprawy. W świetle przedstawionego wyżej rozumienia "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody" – wbrew wywodom zażalenia - zajęcie rachunków bankowych nie świadczy o zaistnieniu tej przesłanki. Z kolei brak jakichkolwiek informacji na temat sytuacji finansowej wnioskodawcy nie pozwala przyjąć, choćby za prawdopodobne, że zajęcie rachunków bankowych może skutkować niemożliwością realizacji płatności, w tym wynagrodzeń pracowniczych, jak i że tego typu ewentualne skutki będą "trudne do odwrócenia" - w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu. Sąd, podejmujący rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji musi tymczasem mieć możliwość dokonania analizy argumentów i podnoszonych przez wnioskodawcę okoliczności w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w konkretnej sprawie – celem oceny choćby prawdopodobieństwa zaistnienia prawem przewidzianych przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 199/12). W odniesieniu do twierdzenia skarżącej, że w sprawie zachodzi możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody z powodu wadliwości rozstrzygnięcia decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że prawidłowość wydanych decyzji administracyjnych - ich zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego - nie podlega badaniu na obecnym etapie postępowania. Orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest orzeczeniem wydanym w postępowaniu wpadkowym, odrębnym od sprawy głównej, w której toczy się postępowanie sądowoadministracyjne (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013r., sygn. akt II GZ 479/13). Na marginesie zauważyć należy, że walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącej, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.