II OZ 876/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. i P.B. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r., sygn. akt II OZ 876/12 o oddaleniu zażalenia M.B. i P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 381/12 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.B. i P.B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 października 2012 r., sygn. akt II OZ 876/12 oddalił zażalenie M.B. i P.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Po 381/12 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi M.B. i P.B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] marca 2012 r., Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru budowy. Pismem z dnia 30 października 2012 r. M.B. i P.B. wnieśli do Naczelnego Sadu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i przyznanie im prawa pomocy we wskazanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. jest niedopuszczalne. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i który przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wyliczonych enumeratywnie w tym przepisie (pkt 1-10). Z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa ta nie zawiera przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania w trybie określonym w jej przepisach, skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a., orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Postępowanie sądowoadministracyjne jest dwuinstancyjne (art. 2 i 3 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zasada ta jest zgodna z art. 176 ust. 1 Konstytucji RP. Tym samym, zażalenie M.B. i P.B. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.