II OZ 1064/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 września 2020 r., sygn. akt II SA/Gl 1018/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie prawidłowości wykonania nadbudowy budynku mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE J. B. (dalej jako skarżący) w piśmie z dnia 16 marca 2020 r. wniósł za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie prawidłowości wykonania nadbudowy budynku mieszkalnego. Z prezentaty organu nadzoru budowlanego wynika, że pismo to wpłynęło do kancelarii organu w dniu 24 lipca 2020 r. Do skargi zostało dołączone potwierdzenie dokonania wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł z dnia 16 marca 2020 r. na rachunek WSA w Warszawie. Ponadto w aktach sprawy (k. 6 akt) znajduje się wydruk ze strony operatora pocztowego www.pocztex.pl/sledzenie-przesyłek, który przedstawia historię dostarczenia przesyłki zawierającej skargę o numerze [...]. Wynika z niego, że przedmiotowa przesyłka została nadana w usłudze Pocztex Kurier 48 w dniu 21 lipca 2020 r. a dostarczona 24 lipca 2020 r. Na kopercie ani na blankiecie oznaczenia przesyłki brak oznaczenia daty nadania przesyłki (k. 7 i 8 akt). Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 12 lutego 2020 r. Postanowieniem z 14 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1018/20, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. , poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) odrzucił powyższą skargę, stwierdzając, że została wniesiona po terminie oraz dokonał zwrotu wpisu sądowego od skargi w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 12 lutego 2020 r. a zatem termin do wniesienia skargi zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. upływał w dniu 13 marca 2020 r. Skarga została nadana za pośrednictwem poczty w dniu 21 lipca 2020 r. zatem po upływie ustawowego terminu. Sąd wyjaśnił, że regulacja art.15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 r., poz. 374 - w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 marca 2020 r.) nie miała zastosowania w tej sprawie. Wskazane w tym artykule terminy musiały biec w dniu wejścia w życie tej regulacji, tj. w dniu 31 marca 2020 r. lub rozpocząć swój bieg po tej dacie. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Zarzucił naruszenie art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. oraz art. 58 K.p.a. poprzez niewłaściwe określenie stanu faktycznego i prawnego sprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem Sądu, że zdecydowanie uchybił terminowi 30 dniowemu wniesienia skargi na decyzję. Skarżący podnosi, że skargę w niniejszej sprawie wniósł 16 marca 2020 r. Powołuje się na pismo, w którym wskazał na obowiązujący na obszarze całego kraju stan epidemii. Jego zdaniem Organ mylnie wskazuje, ze skarga została wniesiona w dniu 21 lipca 2020 r. na co potwierdzeniem jest załączony do zażalenia paragon z dnia 16 marca 2020 r. Skarżący wskazał, że w istocie dopuścił się uchybienia terminu o 3 dni, a to piątek, sobota i niedziela. W chwili otrzymania postanowienia odszukał wszystkie potrzebne dokumenty i potwierdzenia. Źle zapisał datę wpływu pisma. Z uwagi na stan zdrowia, wiek i wprowadzony na obszarze kraju stan epidemii - oczekiwał na przyjazd syna, który to wysyłał za niego korespondencję. Podkreślił, że wówczas w mediach i na ulicach słychać było informacje o zagrożeniach, o potrzebie minimalizacji wyjść z domu zwłaszcza w stosunku do osób starszych. Skarżący wskazuje, że przy ocenie winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Pożądany tu jest kompromis polegający na tym, aby z jednej strony nie doprowadzić do pochopnego przywracania terminu z drugiej zaś, aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw. Instytucja przywrócenia terminu w prawie administracyjnym powinna służyć stronie, która nie uchybiła aż nadto terminu, naprawiła swój błąd i wskazała powód uchybienia. Z powyższych powodów skarżący uznał, że zażalenie jest w pełni uzasadnione, a zaskarżone postanowienie nie ma uzasadnionych podstaw faktycznych i prawnych. W piśmie z dnia 2 listopada 2020 r. dotyczącym m.in. nadesłania na wezwanie sądu czytelnego potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej skargę skarżący wskazuje, że załączona do zażalenia kopia potwierdzenia nadania przesyłki z 16 marca 2020 r. jest jedynym potwierdzeniem jaki posiada. Przesyłka została nadana w sklepie Żabka i jej śledzenie należy sprawdzać na stronie pointpack.pl. Zauważył, że w otrzymanym od Sądu wydruku ze strony pocztex.pl jako data nadania widnieje odbiór przesyłki przez kuriera Pocztexu ze sklepu Żabka. Wyjaśnił, że w wyniku błędu pracowników sklepu przesyłka zawieruszyła się w sklepie, za co nie ponosi odpowiedzialności i w żaden sposób do tego nie przyczynił się. Przesyłka znajdowała się w sklepie ok. 4 miesiące. Dopiero po tym okresie ktoś ją odnalazł i przekazał kurierowi. Zgodnie z informacją uzyskaną w firmie pointpack nie ma możliwości wygenerowania z systemu ponownie dokumentu nadania lub jego duplikatu. Przesłana kserokopie nie jest co prawda czytelna ale numer przesyłki ([...]) oraz ID kuriera ([...]), a tym bardziej datę, można odczytać. Na potwierdzenie przedłożył wydruk śledzenia przesyłek ze strony pointpack.pl oraz korespondencję z tą firmą. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, albo aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W § 4 tego artykułu mowa jest, że termin, o którym mowa w § 1 i § 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inna czynność, będącą przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z powyższego wynika, że skarżący miał 30 dni od doręczenia ma skarżonej decyzji na wniesienie skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, który wydał tę decyzję. Bezsprzecznie z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 12 lutego 2020 r., co sam poświadcza. Zatem termin 30 dni do wniesienia skargi upływał w dniu 13 marca 2020 r. W tej sytuacji, nawet przyjmując za termin wniesienia skargi dzień 16 marca 2020 r. tj. nadanie przesyłki w sklepie F. ul. K. [...],[...] K. poprzez usługę kurierską firmy pointpack.pl (co potwierdza kopia paragonu k. 53 akt dołączona do zażalenia oraz wydruk z sytemu śledzenia przesyłek firmy pointpack.pl dołączony do pisma skarżącego z 2 listopada 2020 r. k. 61 akt) uznać należy, że termin do wniesienia skargi został przekroczony o 3 dni. Okoliczność ta jako bezsprzeczna obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jako wniesionej po terminie. Zatem o odrzuceniu skargi przesądziło złożenie skargi w dniu 16 marca 2020 r. Przyjęcie przez Sąd, że datą nadania przesyłki ze skargą był 21 lipca 2020 r. nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy skoro nawet przyjęcie daty nadania z 16 marca 2020 r. świadczyło o uchybieniu ustawowego terminu złożenia skargi. Słusznie Sąd I instancji zauważył, że w sprawie nie będzie miał zastosowania art.15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 r., poz. 374 - w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 marca 2020 r.). Przepis ten stanowi, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych i sądowych m.in. w postępowaniach sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Stan zagrożenia epidemicznego został ogłoszony w rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. a stan epidemii rozporządzeniem tego Ministra z 20 marca 2020 r., które weszły w życie tego samego dnia, w którym nastąpiło ich wydanie. Niemniej jednak ww. ustawa wprowadzająca art. 15zzs weszła w życie z dniem 31 marca 2020 r. i przepis ten miał zastosowanie tylko do biegu terminów procesowych i sądowych, które w tej dacie jeszcze nie biegły lub rozpoczęły bieg. W niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg 12 lutego 2020 r. a upłynął 13 marca 2020 r. a zatem powyższa regulacja ustawowa nie miała zastosowania. Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nie mógł wypowiedzieć się w kwestii złożonego w zażaleniu wniosku o przywrócenie terminu bowiem kwestia będzie przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który musiał wstrzymać się z jego rozpatrzeniem do chwili prawomocnego orzeczenia odnośnie do legalności postanowienia o odrzuceniu skargi, co zostało uczynione niniejszym postanowieniem. NSA nie mógł rozpoznać wniosku o przywrócenie terminu bowiem pozbawiłby stronę możliwości wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie sądu wojewódzkiego. Ponadto, w ocenie NSA, wniosek ten należy jeszcze ocenić pod względem formalnym i ewentualnie wezwać stronę do jego uzupełnienia. Zastosowania nie miał art. 188 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. bowiem zażalenie zostało oddalone a przepis ten mówi o możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy z wniosku o przywrócenie terminu w sytuacji uwzględnienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.