II OZ 1325/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Nadleśnictwa B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2675/17 odrzucające skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 2675/17 w sprawie ze skarg Nadleśnictwa S. i Nadleśnictwa B. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 2675/17 oddalił skargi Nadleśnictwa S. i Nadleśnictwa B. wniesione na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonanie czynności zakazanych wobec gatunków dziko występujących zwierząt objętych ochroną. Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem doręczony został profesjonalnemu pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 lipca 2018 r. Od przedmiotowego wyroku w imieniu skarżącego Nadleśnictwa B. wniesiona została w dniu 27 sierpnia 2018 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) przez profesjonalnego pełnomocnika skarga kasacyjna opatrzona datą 25 sierpnia 2018 r. Postanowieniem z dnia 5 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę kasacyjną Nadleśnictwa B. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego Nadleśnictwa B. wniósł skargę kasacyjną dopiero w dniu 27 sierpnia 2018 r., uchybiając trzydziestodniowemu terminowi, określonemu w art. 177 § 1 p.p.s.a. – bowiem ostatni dzień terminu do jej wniesienia upłynął z dniem 24 sierpnia 2018 r. W ocenie Sądu Wojewódkziego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 5 września 2018 r. wniosło Nadleśnictwo B. zarzucając naruszenie art. 178 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga kasacyjna została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. W zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podkreślono, że pełnomocnik z uwagi na stan zdrowia nie był w dniu 25 lipca 2018 r. w siedzibie Kancelarii. Pracownik Kancelarii K. T., do której obowiązków należy odbiór korespondencji pocztowej i której podpis "prawdopodobnie" figuruje na dowodzie doręczenia w dniu 25 lipca 2018 r. była nieobecna w pracy, co potwierdza treść jej oświadczenia z dnia 14 września 2018 r. Oznacza to, że przyjęta przez Sąd Wojewódzki data doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem (25 lipca 2018 r.) jest nieprawidłowa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu na posiedzeniu niejawnym (art. 178 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić wyrażone w zaskarżonym postanowieniu stanowisko Sądu Wojewódzkiego, zgodnie z którym skarga kasacyjna Nadleśnictwa B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15 czerwca 2018 r. podlegała odrzuceniu. Termin do złożenia przedmiotowej skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg od daty doręczenia pełnomocnikowi strony odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, co miało miejsce w dniu 25 lipca 2018 r. (k. 134 akt sądowych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął zatem skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2018 r. Skoro Nadleśnictwo skargę kasacyjną od wymienionego wyroku wniosło w dniu 27 sierpnia 2018 r. (data nadania), to niewątpliwie czynność ta nastąpiła z uchybieniem terminu skutkującym koniecznością odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia. Podkreślenia wymaga przy tym, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością obiektywną, a jej stwierdzenie obliguje Sąd do odrzucenia tego środka zaskarżenia w oparciu o przywołane powyżej przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy podkreślić, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem jednoznacznie wynika, iż przesyłka ta został doręczona w dniu 25 lipca 2018 r. i została odebrana przez K. T. Dodatkowo na w/w zwrotnym potwierdzeniu odbioru widnieje podpis pracownika poczty i data 25 lipca 2018 r. Potwierdza to również wydruk ze śledzenia przesyłek prowadzonego przez Pocztę Polską, z którego wynika, że przesyłka o nr ([...] zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została doręczona w dniu 25 lipca 2018 r. Z tych względów prawidłowe było ustalenie Sądu Wojewódzkiego, że doręczenie odpisu wyroku nastąpiło 25 lipca 2018 r., a zatem od tej daty rozpoczął się bieg terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W konsekwencji okoliczności wskazywane w zażaleniu mogą jedynie stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, ale nie mogły podważyć stwierdzonego uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a.