II OSK 1882/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 208/09 odrzucające skargę H. C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Kr 208/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę H.C. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa o wymeldowaniu H.C. z pobytu stałego z lokalu przy ul. [...] w Krakowie. Uzasadniając Sąd I instancji podał, że zarządzeniem z dnia 6 marca 2009 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie oraz nadesłanie 1 jej odpisu - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania i pouczenia skarżący skargi nie podpisał oraz nie przedłożył jej odpisu. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skarga, której nie uzupełniono w terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika H.C. zarzucił Sądowi I instancji naruszenie art. 49 § 1 w związku z art. 67 § 5 i art. 58 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. polegające na niewłaściwym ich zastosowaniu i odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w sytuacji, gdy ustanowiony i wskazany w sprawie pełnomocnik z urzędu nie został wezwany do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez H.C. skargi. Skarżący podał ponadto, że postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2009 r. WSA w Warszawie przyznał mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika. Podał dalej, że powyższa okoliczność oznacza, że Sąd stwierdził, iż skarżący w postępowaniu nie jest w stanie działać samodzielnie. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Stosownie zaś do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której nie uzupełniono w terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu. Z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy skarżący wystąpił 18 marca 2009 r. i zostało mu ono przyznane w zakresie całkowitym w dniu 9 kwietnia 2009 r. Skoro tak, to prawidłowo w dniu 16 marca 2009 r. Sąd I instancji wezwał stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nie istnieje przy tym żaden przepis prawa, z którego wynika obowiązek wezwania pełnomocnika do uzupełnienia powyższych braków w sytuacji, gdy uprzednio, to jest przed ustanowieniem pełnomocnika, do dokonania czynności została wezwana strona. Zasadnie zatem Sąd I instancji wobec nieuzupełnienia przez skarżącego w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (po prawidłowym doręczeniu wezwania wraz z pouczeniem) odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z kolei ustanowiony w sprawie pełnomocnik był uprawniony do skorzystania ze środków prawnych (jak chociażby wniosku o przywrócenie terminu), które umożliwiłyby stronie uniknięcie negatywnych skutków prawnych uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi. Wskazać przy tym trzeba, iż skarżący nie wykazał braku posiadania zdolności procesowej. W aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających powyższą okoliczność. W takim stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.