Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

I C 143/25

Суди загальної юрисдикції2025-08-27
Номер справи
I C 143/25
Дата рішення
2025-08-27
Тип
SENTENCE

Судді

Magdalena Łukaszewicz (PRESIDING_JUDGE)

Правова підстава

Текст рішення

<p>Sygn. akt I C 143/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 27 sierpnia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Magdalena Łukaszewicz</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Topa</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2025 roku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">J. H.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bankowi (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a:</p> <p>I.  Oddala powództwo.</p> <p>II.  Odstępuje od obciążania powoda <span class="anon-block">J. H.</span> kosztami procesu.</p> <p>III.  Przyznaje adwokatowi <span class="anon-block">T. K.</span> tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi kwotę 4428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych), w tym kwotę 828 zł tytułem podatku VAT, którą należy wypłacić z sum budżetowych Sądu Rejonowego w Piszu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. H.</span> wytoczył powództwo przeciwko <span class="anon-block"> (...) Bankowi (...) Spółce Akcyjnej</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> o zapłatę kwoty 15 631,26 złotych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że <span class="anon-block"> Bank (...)</span> oddział w <span class="anon-block">P.</span> wezwał go do spłaty długu jego zmarłej żony <span class="anon-block">K. H.</span> w kwocie 15 631,26 złotych 1 czerwca 2021 roku. Powód, nie rozumiejąc postanowień notariusza, zgodził się na uregulowanie długu żony, co w ocenie powoda nie powinno mieć miejsca.</p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości.</p> <p>W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany wskazał, że strony łączyły dwie umowy pożyczek. W dniu 26 marca 2019 roku strony zawarły pierwszą <span class="anon-block">umowę nr (...)</span> na kwotę 19 500 złotych/ Okres kredytowania wynosił 96 miesięcy. Środki zostały przekazane na rachunek powoda <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 24 listopada 2020 roku strony zawarły drugą <span class="anon-block">umowę pożyczki o numerze (...)</span>, na podstawie której Bank udzielił pożyczki w kwocie 19 346,56 złotych na okres 60 miesięcy. W tym samym dniu środki pieniężne wypłacone zostały na <span class="anon-block">rachunek nr (...)</span>. Następnie na podstawie § 4 ust. 1 umowy pożyczki Bank przekazał kwotę w wysokości 9 390 złotych na poczet spłaty zobowiązania wnioskodawcy w <span class="anon-block"> banku (...)</span> na <span class="anon-block">rachunek nr (...)</span>. Pozostała kwota 5000 złotych została przekazana na rachunek powoda <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 28 maja 2021 roku po wcześniej złożonej dyspozycji nastąpiła całkowita spłata pożyczek.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">J. H.</span> pozostawał w związku małżeńskim z <span class="anon-block">K. H.</span>. <span class="anon-block">K. H.</span> zmarła 31 stycznia 2021 roku w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(bezsporne, dowód: odpis zupełny aktu zgonu k. 17)</em> </p> <p>Na dzień 1 czerwca 2023 roku w <span class="anon-block"> (...) Banku (...) Spółce Akcyjnej</span> figurowała wierzytelność wobec <span class="anon-block">K. H.</span> z tytułu <span class="anon-block">umowy nr (...)</span> z 26 marca 2019 roku.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych k. 18)</em> </p> <p> <span class="anon-block">J. H.</span> 19 lutego 2021 roku w Kancelarii Notarialnej w <span class="anon-block">L.</span> przed notariuszem <span class="anon-block">K. R.</span> odrzucił spadek po żonie <span class="anon-block">K. H.</span>.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Bank (...) Spółka Akcyjna</span> wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nabycia spadku po <span class="anon-block">K. H.</span>.</p> <p>Postanowieniem z 6 maja 2024 roku w sprawie sygn. akt I Ns 1037/23 Sąd Rejonowy w Lublinie zwolnił od dalszego udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania <span class="anon-block">J. H.</span>.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wezwanie k. 19, odpis wniosku k. 19v, odpis postanowienia k. 23v, uzasadnienie do pkt I postanowienia Sądu Rejonowego w Lublinie z 6.05.2024r. k. 25)</em> </p> <p>Pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span>, a <span class="anon-block">J. H.</span> zostały zawarte dwie umowy pożyczki. Pierwsza została zawarta 26 marca 2019 roku nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 19 500,00 złotych. Okres kredytowania wynosił 96 miesięcy. Środki zostały przekazane na rachunek <span class="anon-block">J. H.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Następnie 24 listopada 2020 roku została zawarta kolejna <span class="anon-block">umowa pożyczki o numerze (...)</span>, na podstawie której Bank udzielił pożyczki w kwocie 19 346,56 złotych na okres 60 miesięcy. W tym samym dniu środki pieniężne zostały wypłacone na <span class="anon-block">rachunek nr (...)</span>. Następnie na podstawie umowy pożyczki Bank przekazał kwotę w wysokości 9 390,00 złotych na poczet spłaty zobowiązania wnioskodawcy w <span class="anon-block"> banku (...)</span> na <span class="anon-block">rachunek nr (...)</span>. Pozostała kwota została przekazana na rachunek <span class="anon-block">J. H.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Wysokość zobowiązania z tytułu <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span> <span class="anon-block">J. H.</span> względem Banku na dzień 27 maja 2021 roku wynosiła 15 631,26 złotych.</p> <p>W dniu 28 maja 2021 roku <span class="anon-block">J. H.</span> złożył w <span class="anon-block"> (...) SA</span> Oddziale I w <span class="anon-block">L.</span> dyspozycję całkowitej spłaty pożyczki o nr <span class="anon-block"> (...)</span> ze środków zgromadzonych na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym. Następnie 1 czerwca 2021 roku, zgodnie z dyspozycją <span class="anon-block">J. H.</span>, pobrano z jego rachunku środki w kwocie 15 631,26, które zostały zaksięgowane na poczet spłaty zapadłego kapitału w kwocie 15 622,02 złotych oraz naliczonych do dnia spłaty odsetek bieżących w wysokości 9,24 złotych.</p> <p>W dniu 28 maja 2021 roku <span class="anon-block">J. H.</span> złożył również w <span class="anon-block"> (...) SA</span> Oddziale I w <span class="anon-block">L.</span> dyspozycję całkowitej spłaty pożyczki o nr <span class="anon-block"> (...)</span> ze środków zgromadzonych na rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym. Następnie 28 maja 2021 roku, zgodnie z dyspozycją <span class="anon-block">J. H.</span>, pobrano z jego rachunku środki w kwocie 17 717,17, które zostały zaksięgowane na poczet spłaty zapadłego kapitału w kwocie 17 703,20 złotych oraz naliczonych do dnia spłaty odsetek bieżących w wysokości 13,97 złotych.</p> <p>W związku z wcześniejszą spłatą pożyczek bank zwrócił <span class="anon-block">J. H.</span> na rachunek część składek ubezpieczeniowych, tj. w przypadku pożyczki gotówkowej nr <span class="anon-block"> (...)</span> – kwotę 3 017,49 złotych, natomiast pożyczki gotówkowej nr <span class="anon-block"> (...)</span> – kwotę 3 578,46 złotych.</p> <p>W dniu 25 czerwca 2021 roku oraz 25 lipca 20221 roku z rachunku bankowego należącego do <span class="anon-block">J. H.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span>, bank dokonał realizacji utworzonego przez <span class="anon-block">J. H.</span> zlecenia stałego w kwocie po 396,00 złotych na zasilenie rachunku technicznego nr <span class="anon-block"> (...)</span>, którego posiadaczem była <span class="anon-block">K. H.</span>.</p> <p>W ramach indywidualnej decyzji na wiosek <span class="anon-block">J. H.</span> wykonano korektę księgowań w dniu 7 września 2021 roku, której skutkiem był zwrot środków w łącznej wysokości 792,00 złotych na rachunek osobisty, z którego wykonano zlecenie.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wyciąg z rachunku bankowego k. 26-26v, pismo z 8.9.2021r. k. 44-45v, <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span> [..]<span class="anon-block"> (...)</span> k. 64-67, wniosko-polisa k. 68-69v, zestawienie operacji k. 70, <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span> […] <span class="anon-block"> (...)</span> k. 71-74, wniosko-polisa k. 75-76v, zestawienie operacji k. 77, szczegóły operacji kasowych k. 78, 79, informacja banku k. 102-103, dyspozycja rozliczenia wcześniejszej całkowitej spłaty k. 121, dyspozycja całkowitej spłaty kredytu k. 122)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne.</p> <p>Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3)">art. 3 k.p.c.</a>), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a>) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>).” <em> <!-- -->(vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21.10.2003r. w sprawie I ACa 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662)</em>.</p> <p>Powód w niniejszej sprawie twierdził, że pozwany bezpodstawnie pobrał z jego rachunku bankowego środki, które zostały przeznaczone na spłatę pożyczki zaciągniętej przez jego zmarłą żonę.</p> <p>Pozwany stanowczo zaprzeczył twierdzeniom pozwu. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, pozwany rzeczywiście pobrał środki z rachunku bankowego powoda, jednakże środki te zostały przeznaczone na całkowitą spłatę pożyczki zaciągniętej przez powoda, nie zaś przez <span class="anon-block">K. H.</span>. Ponadto, pozwany dokonał tejże czynności na podstawie dyspozycji całkowitej spłaty pożyczki, którą to powód złożył osobiście w oddziale Banku.</p> <p>Jak wynika z wyciągu ksiąg rachunkowych (k.18), który to przedłożył powód, pożyczka zaciągnięta przez jego żonę <span class="anon-block">K. H.</span> na dzień 1 czerwca 2023 roku nadal figurowała w systemie informatycznym pozwanego.</p> <p>Powód nie przedstawił żadnych dowodów na wykazanie, że pozwany faktycznie pobrał środki z jego konta na spłatę pożyczki zaciągniętej przez jego zmarłą żonę. Dokumenty przedstawione przez powoda przeczą jego twierdzeniom.</p> <p>Sąd uznał, że istnienie przedmiotowego zobowiązania pozwanego nie zostało przez powoda udowodnione, czego konsekwencją jest oddalenie powództwa w całości.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>, zgodnie z którym w przypadkach szczególnie uzasadnionych możliwe jest nieobciążanie strony przegrywającej kosztami postępowania lub obciążenie jej jedynie w części. W ocenie Sądu obciążenie powoda całością, a nawet częścią kosztów procesu, z uwagi na jego sytuację majątkową, byłoby dla niego ogromnym obciążeniem. Powód był subiektywnie przekonany o słuszności swojego roszczenia. Zważywszy na jego ograniczoną znajomość przepisów oraz trudności w zrozumieniu przedstawianych przez pozwanego informacji, Sąd dostrzegł, że powód działał w przeświadczeniu o zasadności swojego stanowiska, nie działał w złej wierze, ani nie dążył do nadużycia swoich praw. Jego działania wynikały raczej z braku rozeznania w swojej sytuacji prawnej.</p> <p>Wszystkie powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, uzasadniają zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> i odstąpienie od obciążania powoda kosztami procesu.</p> <p>Na podstawie § 8 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 763 z późn. zm.), Sąd przyznał adwokatowi <span class="anon-block">T. K.</span> kwotę 4 428,00 zł, w tym kwotę 828,00 zł tytułem podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowi, którą nakazał wypłacić ze środków budżetowych Sądu Rejonowego w Piszu.</p> </div>