I OZ 890/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 346/06 odrzucające skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 346/06 uchylającego decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...],[...],[...],[...],[...] oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 346/06 odrzucił skargę kasacyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od wyroku tegoż Sądu z dnia 23 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 346/06 uchylającego decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...],[...],[...],[...],[...] oraz poprzedzające je decyzje organu pierwszej instancji, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie opłaty za kartę pojazdu. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż w ramach niniejszej sprawy wspólnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu zgodnie z postanowieniem Sądu z dnia 9 maja 2007 r. wydanym na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), podlegały sprawy ze skarg S. K. zarejestrowane uprzednio pod sygn. I SA/Ke 346/06, I SA/Ke 347/06, I SA/Ke 348/06, I SA/Ke 349/06, I SA/Ke 350/06. W doktrynie zaś – wskazał Sąd – podkreśla się, że dokonanie takiego połączenia w oparciu o wspomniany przepis podyktowane jest względami technicznymi i ekonomią procesową, nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal sprawami samodzielnymi, a nie jedną nową sprawą. W konsekwencji – stwierdził Sąd – w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej od jednego orzeczenia, ale dotyczącego kilku połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw, należny wpis stanowi sumę wpisów obliczonych odrębnie w każdej ze spraw. Stąd – w świetle § 2 ust. 5 oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis od skargi kasacyjnej w każdej ze spraw, które wspólnie rozpoznano i rozstrzygnięto orzeczeniem wydanym w niniejszej sprawie, był wpisem stałym i wynosił 100 zł. Łączna zatem wysokość wpisów, jaka winna zostać uiszczona, by skarga kasacyjna została wniesiona skutecznie, obejmowała 500 zł. Tymczasem radca prawny działający w imieniu Organu uiścił jedynie kwotę 100 zł, zaś na wezwanie Sądu do wskazania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, której ze spraw uiścił, pełnomocnik stwierdził, iż zarówno w sprawie o sygn. I SA/Ke 346/06, jak i o sygn. I SA/Ke 351/06. Stąd skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. złożyło zażalenie na to postanowienie podnosząc, że niejasność wezwania sądowego w zakresie skonkretyzowania decyzji i sygnatury sprawy połączonej spowodowała przeświadczenie pełnomocnika, iż chodzi tu o sprawę, pod którą prowadzone jest postępowanie sądowoadministracyjne o sygn. I SA/Ke 346/06. Powyższa niedokładność nie może powodować odrzucenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy. Stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego – co miało miejsce w sprawie – które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie wpis od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego reprezentującego Organ miał niewątpliwie charakter stały, czego nie kwestionuje sam skarżący. Zważywszy jednak, że wyrokiem od którego wniesiono skargę kasacyjną rozpoznano łącznie – po połączeniu na mocy art. 111 § 2 P.p.s.a. – pięć odrębnych skarg na poszczególne decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., koniecznym było – celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej – uiszczenie wpisu obejmującego pięć spraw. Trafnie zatem przyjął Sąd I instancji, że radca prawny wnosząc w imieniu Kolegium skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 23 maja 2007 r. sygn. akt I SA/Ke 346/06 winien był uiści wpis stały obejmujący w sumie pięć spraw, czyli 500 zł, gdyż od każdej sprawy odrębnie należał się wpis w kwocie 100 zł. Bowiem, jak podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, połączenie spraw do wspólnego ich rozpoznania oraz rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie ma jedynie charakter techniczny i służy realizacji zasady ekonomii procesowej. W związku z tym, od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku rozstrzygającego pięć różnych spraw – zapoczątkowanych pięcioma różnymi decyzjami – powinien zostać uiszczony wpis tak, jakby skargę kasacyjną wniesiono z osobna w każdej z tych spraw. Skarga kasacyjna, jako jedno pismo procesowe w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 173 P.p.s.a., może zatem zawierać pod względem materialnym zaskarżenie kilku rozstrzygnięć zawartych w jednym wyroku, odnoszących się do określonych połączonych wprawdzie ale odrębnych spraw. Przekłada się to również na kwestię wnoszenia wpisów od skarg kasacyjnych, o jakich mowa w art. 221, 230 i 231 P.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Stąd wpis stały od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku, zawierającego rozstrzygnięcia co do kilku oddzielnych spraw wskutek ich połączenia w oparciu o art. 111 § 2 P.p.s.a. do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia, stanowi sumę wpisów stałych należnych w każdej z tych spraw. Ustosunkowując się natomiast do argumentów zawartych w zażaleniu, a dotyczących nieprecyzyjnego – jak ujął to skarżący – sformułowania przez Sąd wezwania w kwestii wpisu, należy zaznaczyć, iż zważywszy na obowiązek uiszczania właściwego wpisu przy wnoszeniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika bez wzywania, niezasadnym pozostaje zarzucenie Sądowi błędnego zastosowania art. 221 P.p.s.a. Z treści tego przypisu, wynika dla Sądu bezwzględny obowiązek odrzucania skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika, od której nie został uiszczony wpis. Zważywszy zaś, że radca prawny twierdził, że wpis w kwocie 100 zł obejmuje więcej niż jedną sprawę zasadnym było odrzucenie skargi kasacyjnej w całości. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej.