II OZ 961/12

SENTENCJA Dnia 8 listopada 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2012 roku, sygn. akt VIII SA/Wa 430/12 o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 roku Nr [...] znak [...] w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w R. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 roku Nr [...] znak [...] w przedmiocie ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie. 2 1 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w R. wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 13 marca 2012 r. w przedmiocie ekspertyzy technicznej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą skarżąca wspólnota wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej wiąże się z poniesieniem przez skarżącą znacznych kosztów. W ocenie skarżącej wspólnoty, wobec braku środków finansowych, nałożenie wskazanego obowiązku jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych następstw wykonania postanowienia, poza wskazaniem, że obowiązek wykonania ekspertyzy technicznej wiąże się z poniesieniem przez stronę skarżącą znacznych kosztów. W ocenie Sądu I instancji, strona skarżąca nie sprecyzowała jaka jest wysokość kosztów oraz w jaki sposób ich wyegzekwowanie miałoby wyrządzić jej znaczną szkodę. Nie znając stanu środków finansowych jakim dysponuje skarżąca wspólnota, nie można przyjąć, aby konieczność wykonania obowiązku, oznaczała jednocześnie poniesienie przez zobowiązaną znacznej szkody. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wspólnota zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., Nr 270) – zwanej dalej p.p.s.a. - polegające na nieprawidłowym ustaleniu stanu faktycznego sprawy i błędnym przyjęciu, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych następstw wykonania zaskarżonego postanowienia. Ponadto wspólnota zarzuciła, że przed wydaniem postanowienia z dnia 25 czerwca 2012 r. nie wezwano wspólnoty do złożenia wyjaśnień w celu uprawdopodobnienia wniosku. Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W treści zażalenia wspólnota wskazała między innymi, że koszt ekspertyzy wyniesie około 30.000,00 złotych, podczas gdy wspólnota spłaca kredyt w wysokości 600.000,00 złotych oraz jest zmuszona do przeprowadzenia remontu, co będzie wiązało się z koniecznością zaciągnięcia kolejnego kredytu na kwotę około 670.000,00 złotych. Wyjaśniła, że budynek wspólnoty zamieszkują osoby o niskich dochodach, a sporządzenie przedmiotowej ekspertyzy nie zostało przewidziane w planach finansowych jej mieszkańców. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a., zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że w niniejszej sprawie skarżąca wspólnota nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Wniosek strony został oparty wyłącznie na lakonicznym stwierdzeniu, że wspólnota nie dysponuje środkami finansowymi na pokrycie kosztów sporządzenia ekspertyzy. Brak jest natomiast argumentów, które uzasadniałyby stwierdzenie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd I instancji argumenty wniosku przeanalizował i prawidłowo uznał, że nie mogą być one uwzględnione jako uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Oczywistym jest, że w każdym przypadku wykonanie decyzji nakładającej określone obowiązki powodować może skutki finansowe, ale nie oznacza to, że w każdym przypadku obciążenia takie uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Z kolei brak wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę skarżącą wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, nie publ.). Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny. Takie okoliczności nie zostały w sposób wystarczający wskazane we wniosku. Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia uwzględniając stan faktyczny z daty orzekania przez wojewódzki sąd administracyjny, stąd też argumenty zażalenia, w tym argumenty opierające się na obciążeniach finansowych wspólnoty, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie jest również fakt, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji nie wezwał strony do uprawdopodobnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a Braki uzasadnienia wniosku w tym zakresie nie są brakami formalnymi, stanowią natomiast materialną część wniosku o wstrzymanie wykonania. Oznacza to, że to na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia podnoszonych okoliczności, a Sąd I instancji nie był zobowiązany do wzywania strony do dodatkowych wyjaśnień. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 4 3