I SA/Sz 512/08
Адміністративні суди2008-12-09
Номер справи
I SA/Sz 512/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата рішення
2008-12-09
Тип
Postanowienie WSA w Szczecinie
Судді
Iwona Golec
Резолютивна частина
Przyznano prawo pomocy w części obejmującej zwolnienie od kosztów sądowych
Текст рішення
SENTENCJA
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2008 r. wniosku I.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadniony postanawia: przyznać I. B. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych
UZASADNIENIE
Skarżąca I. B., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, złożyła pismo nazwane "zażalenie", potraktowane przez Sąd jako wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Do pisma skarżąca dołączyła decyzję ZUS w S. z dnia 5 marca 2008 r.
o ponownym ustaleniu i waloryzacji renty, zaświadczenie lekarskie z 19 maja 2008 r., zaświadczenie o stanie zdrowia z 30 listopada 2000 r.
Składając w uzupełnieniu powyższego urzędowy formularz wniosku
o przyznanie prawa pomocy (PPF), skarżąca zaznaczyła, że wnosi
o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia majątkowego, o stanie rodzinnym i dochodach oraz dodatkowych dokumentów i oświadczeń wynika, co następuje.
Skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką J. ( 80 lat), która wg oświadczenia skarżącej partycypuje w kosztach utrzymania.
Źródłem utrzymania skarżącej jest renta - aktualnie, po uwzględnieniu egzekwowanej kwoty 122,36 zł miesięcznie, w wysokości 317 zł netto miesięcznie, natomiast matka skarżącej otrzymuje emeryturę w wysokości 850 zł.
Skarżąca nie korzysta z pomocy społecznej ( zaświadczenie k.27), nie posiada innych źródeł dochodu ( oświadczenie k.23 ).
Co do posiadanego majątku I. B. wskazała na udział w 3/40 częściach nieruchomości o powierzchni 90 m- (nabyty w spadku po ojcu), natomiast matka skarżącej jest właścicielką tejże nieruchomości w - częściach.
Skarżąca oświadczyła, że posiada zadłużenie w związku z opłatami za korzystanie z mediów w wysokości 293,36 zł oraz w związku ze spłatą kredytu zaciągniętego na niezbędny remont domu w wysokości 1.302,36 zł (łączna kwota kredytu do spłaty to 7.716,14 zł). Przedłożone bankowe wezwanie do zapłaty (z 18.09.2008 r.) potwierdza zadłużenie w spłacie kredytu w wysokości 1.729,56 zł ( zaległa rata ).
I. B. podała również, że ponosi wydatki na utrzymanie domu i inne niezbędne opłaty ( żywność, lekarstwa, ubezpieczenie) w łącznej kwocie ok. 1.000 zł, przy czym przedłożone rachunki potwierdzają, że skarżąca poniosła wydatki w wysokości ok. 100 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 w/w ustawy).
Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zależne od wykazania przez stronę będąca osobą fizyczną, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( art. 246 § 1 pkt 2 w/w ustawy ).
Mając na uwadze treść złożonych przez skarżącą oświadczeń i przedłożonych dokumentów o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach (renta w wysokości netto 317,07 zł) oraz o stanie zdrowia, należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.