III SA/Wa 2530/12
Адміністративні суди2012-12-06
Номер справи
III SA/Wa 2530/12
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата рішення
2012-12-06
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie
Судді
Marta Waksmundzka-Karasińska
Резолютивна частина
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu
Текст рішення
SENTENCJA
III SA/Wa 2530/12 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu należnego od skargi
UZASADNIENIE
Skarżący S. L. reprezentowany przez radcę prawnego M. Z. wniósł do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 rok.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 sierpnia 2012 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 105 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie to, zostało wysłane do pełnomocnika Skarżącego w dniu 27 sierpnia 2012 r. na adres wskazany w skardze i doręczone 31 sierpnia 2012 r. (k.14 akt sądowych).
Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych wpis został przez Skarżącego uiszczony dopiero 17 września 2012 r. (k. 18 akt sądowych).
Postanowieniem z 15 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie w świetle przepisów art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r.. poz. 270, dalej: "P.p.s.a.") stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
Pismem nadanym 25 października 2012 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik Skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, że 4 września 2012 r. powiadomił Skarżącego telefonicznie o konieczności uiszczenia wpisu. Wyjaśnił, że Skarżący poinformował go, że przebywa na urlopie, a wpłaty dokona ktoś z jego rodziny. Pełnomocnik wyjaśnił, że o niedochowaniu terminu dowiedział się z postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi.
Do wniosku zostało dołączone oświadczenie Skarżącego, z którego wynika, że przebywał na urlopie od 3 do 15 września 2012 r. W dniu 4 września 2012 r. został poinformowany o konieczności uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnił, że wpłaty wpisu miała dokonać jego matka, która niespodziewanie doznała [...] i nie była w stanie dokonać przedmiotowej czynności.
Skarżący wyjaśnił, że po powrocie z urlopu został poinformowany przez matkę, że przelewu nie dokonała. Wobec tego Skarżący osobiście uiścił wpis sądowy w dniu 17 września 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skuteczność dokonania przed sądem czynności polegającej na wniesieniu pisma wszczynającego postępowanie w sprawie, zależy od uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.).
Udzielenie pełnomocnictwa nie przerzuca na profesjonalnego pełnomocnika ciężarów finansowania postępowania sądowodaministracyjnego, bowiem materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie.
Nadto z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że pełnomocnik w dniu 4 września 2012 r., przekazał Skarżącemu informację o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący natomiast zobowiązał się do uiszczenia wpisu w terminie.
Zgodnie z art. 85 P.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca w przepisach art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu: pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W niniejszej sprawie nie został spełniony jeden z wymienionych wyżej warunków. Mianowicie przedmiotowy wniosek został złożony bez zachowania siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia terminowi. Zatem w niniejszej sprawie za początek siedmiodniowego terminu należało uznać datę uiszczenia przez Skarżącego wpisu od skargi tj. 17 września 2012 r., bowiem jak Skarżący przyznał przebywał na urlopie od 3 do 15 września 2012 r. Natomiast po tym jak powziął informację od matki o nie dokonaniu przez nią wpłaty, uiścił należny od skargi wpis. Od tej zatem daty należy liczyć bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem w tej dacie ustała przyczyna nie dochowania terminu. Wniosek natomiast o przywrócenie terminu został złożony 25 października 2012 r. (data stempla pocztowego).
Tym samym wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 25 października 2012 r. (data stempla pocztowego) jako złożony po terminie należało odrzucić w myśl art. 88 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.