Ppolska.starec← UrzadnikУвійти

II SA/Gd 756/11

Адміністративні суди2011-11-23
Номер справи
II SA/Gd 756/11
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата рішення
2011-11-23
Тип
Wyrok WSA w Gdańsku

Судді

Dorota JadwiszczokJanina GuśćTamara Dziełakowska

Резолютивна частина

Uchylono decyzję II i I instancji

Текст рішення

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant Sekretarz Sądowy Izabela Adamowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody z dnia 4 sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchylenie decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję Starosty z dnia 9 maja 2011 r., nr [...]. UZASADNIENIE L. K. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 sierpnia 2011 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia 9 maja 2011 r. nr [...], wydaną w postępowaniu wznowieniowym, w której odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia 20 września 2010 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ozn. lit. "C" wraz z instalacjami elektrycznymi, wodociągowo - kanalizacyjnymi i centralnego ogrzewania na działce nr [...], obr. [...] w R. wydanej na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach sprawy: W dniu 20 września 2010 r. Starosta wydał na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej [...] decyzję nr [...], mocą której zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ozn. lit. "C" wraz z instalacjami elektrycznymi, wodociągowo - kanalizacyjnymi i centralnego ogrzewania na działce nr [...], obr. [...] w R. Decyzja ta stała się ostateczna w dniu 5 października 2010 r. L. K. pismem z dnia 18 października 2010 r., wniósł odwołanie od tej decyzji, podnosząc, iż niesłusznie nie został uznany za stronę w postępowaniu administracyjnym, poprzedzającym wydanie tej decyzji. W jego ocenie powinien zostać uznany za stronę, gdyż przedmiotowy teren był jego własnością a obecnie ubiega się o jego zwrot. Wyjaśnił on, iż o wydaniu zaskarżonej decyzji dowiedział się w dniu 12 października 2010 r. Wojewoda, uznając, iż odwołanie wniesione przez L. K. stanowi faktycznie wniosek o wznowienie postępowania, postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. nr [...], przekazał odwołanie L. K. według właściwości do Starosty, jako organu właściwego do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania. Starosta, postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. nr [...], wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie, uznając, że wniosek został złożony przez L. K. w terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. a ponadto wskazuje przesłanki określone w art. 145 § 1 k.p.a. W dniu 9 maja 2011 r. Starosta wydał decyzję nr [...], mocą której odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia 20 września 2010 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ozn. lit. "C" wraz z instalacjami elektrycznymi, wodociągowo - kanalizacyjnymi i centralnego ogrzewania na działce nr [...], obr. [...] w R., wydanej na rzecz Spółdzielni Mieszkaniowej. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Starosta wyjaśnił, iż L. K. wniósł o uznanie go za stronę przedmiotowego postępowania z uwagi na to, że na skutek jego wniosku prowadzone jest postępowanie w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oznaczonej nr [...] obr. [...] w R., objętej pozwoleniem na budowę. W ocenie organu, okoliczność ubiegania się o zwrot nieruchomości nie uzasadnia przyznania wnioskującemu przymiotu strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Organ powołał się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym niezrealizowane roszczenia do nieruchomości w żadnym przypadku nie dają podmiotowi dochodzącemu dopiero ich zaspokojenia przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt IV SA 2214/97). Jednocześnie organ wyjaśnił, iż w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę został wyznaczony w otoczeniu obiektu obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, który zamyka się w granicach działki, co do której inwestor tj. Spółdzielnia Mieszkaniowa posiada prawo do dysponowania. Inwestor złożył pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wskazując, iż posiada prawo do dysponowania działką nr [...], obr. [...] w R. z tytułu użytkowania wieczystego, co potwierdzały i nadal potwierdzają dane z ewidencji gruntów. Tym samym, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), stroną w sprawie ustalono jedynie inwestora. Odwołanie od decyzji Starosty z dnia 9 maja 2011 r. złożył L. K., domagając się jej uchylenia. Wojewoda decyzją z dnia 4 sierpnia 2011 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1, art. 145 a, art. 146 § 1 i art. 148 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia 9 maja 2011 r. Wojewoda stwierdził, iż wniosek L. K. o wznowienie postępowania został wniesiony w terminie, wynikającym z art. 148 § 2 k.p.a., gdyż o fakcie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 20 września 2010 r. strona dowiedziała się w dniu 12 października 2011 r., natomiast podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione w dniu 25 października 2011 r. W ocenie Wojewody, decyzja Starosty z dnia 9 maja 2011 r. jak i argumentacja zawarta w jej uzasadnieniu są zgodne z prawem i zasługują na aprobatę. L. K., w swoich pismach z dnia 18 października 2010 r. oraz z dnia 14 grudnia 2010 r., domagał się uznania za stronę w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, ze względu na fakt, iż objęta tą inwestycją działka nr [...] obr. [...], położona w R. przy ul. S., stanowiła jego własność a obecnie ubiega się o jej zwrot. Urząd Wojewódzki, w odpowiedzi na pismo L. K. z dnia 18 października 2010 r., wezwał go o dostarczenie, w terminie 7 dni, wyjaśnienia w postaci dokumentu potwierdzającego prowadzenie postępowania w sprawie ubiegania się o zwrot przedmiotowego terenu na rzecz poprzednich właścicieli. W aktach sprawy brak jest jednak takiego dokumentu. Wojewoda wskazał ponadto, iż dopiero z chwilą rozstrzygnięcia postępowania o zwrot wywłaszczonej nieruchomości osoba ubiegająca się o jej zwrot legitymowałaby się interesem prawnym uzasadniającym jej udział w postępowaniu prowadzonym w sprawie pozwolenia na budowę na takiej nieruchomości. Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, iż w przypadku przedmiotowej inwestycji obszar oddziaływania obiektu ogranicza się tylko do działki nr [...] obr. [...], której użytkownikiem wieczystym jest inwestor - Spółdzielnia Mieszkaniowa. Do wniosku o pozwolenie na budowę inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wymagane art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. A zatem, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stroną przedmiotowego postępowania o pozwolenie na budowę był jedynie inwestor tj. Spółdzielnia Mieszkaniowa. L. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody, domagając się jej uchylenia jak również uchylenia poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącego zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 28 k.p.a., poprzez uznanie, że nie jest stroną postępowania, gdyż nie wykazał interesu prawnego do występowania z przedmiotowym żądaniem, jak również z naruszeniem art. 7 k.p.a., poprzez pominięcie zasady uwzględnienia słusznego interesu obywateli, a przez to pominięcie jego słusznego interesu. Skarżący podkreślił, iż jego uprawnienia wynikają nie tylko z faktu wywłaszczenia nieruchomości, ale również z tego, że zatwierdzony projekt budowlany z pozwoleniem na budowę budynku mieszkaniowego wielorodzinnego zakłada wkroczenie na granice jego nieruchomości, co jest związane z przesunięciem znaków granicznych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Dokonując kontroli legalności wydanych w sprawie decyzji, Sąd stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), nie jest związany granicami skargi. Przepis ten umożliwia sądowi wszechstronne zbadanie sprawy niezależnie od podniesionych w skardze zarzutów. Kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje wydane zostały w postępowaniu nadzwyczajnym, wszczętym na wniosek L. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty z dnia 20 września 2010 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółdzielni Mieszkaniowej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego ozn. lit "C" wraz z instalacjami elektrycznymi, wodociągowo – kanalizacyjnymi i centralnego ogrzewania na działce nr [...], obr. [...] w R. Podstawą żądania wznowienia postępowania stanowił przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. W ramach tak wskazanej podstawy wznowieniowej, organ winien rozważyć na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, czy skarżący powinien być stroną postępowania, którego wznowienia dotyczy wniosek. Skarżący, we wniosku o wznowienie postępowania jak również w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnosił, iż powinien był zostać uznany za stronę w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, gdyż teren objęty przedmiotową inwestycją, działka nr [...], położona w R. przy ul. S., była jego własnością i obecnie ubiega się o jej zwrot. Dodatkowo w skardze wskazał on, iż jego uprawnienia do bycia stroną wynikają nie tylko z faktu wywłaszczenia tej nieruchomości, ale również z faktu, iż zatwierdzony projekt budowlany z pozwoleniem na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego zakłada wkroczenie na granice jego nieruchomości. Wbrew zarzutom skargi wydana decyzja nie narusza normy art. 28 k.p.a. Krąg stron w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę ustalany jest bowiem na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zgodnie z którym stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przepis ten, jako przepis szczególny, wyłącza zastosowanie ogólnej normy art. 28 k.p.a., określającej krąg uczestników postępowania administracyjnego, zgodnie z którą stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym skarżący nie może zostać uznany za stronę w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania Spółdzielni Mieszkaniowej pozwolenia na budowę, z uwagi na fakt, iż jest byłym właściciel działki nr [...], na której planowana jest inwestycja, a obecnie domaga się jej zwrotu. Skarżący nie może skutecznie przymiotu strony wywodzić z faktu, iż toczy się postępowanie w sprawie o zwrot nieruchomości objętej wydanym pozwoleniem na budowę, a więc z faktu, iż jest byłym właścicielem przedmiotowej nieruchomości. W myśl art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Celem art. 28 ust. 2 jest zawężenie kręgu podmiotów mających przymiot strony w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę jedynie do wymienionych w tym przepisie osób, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości. Były właściciel nieruchomości nie jest stroną postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Wykładania art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego nie pozostawia wątpliwości, iż jedynie te podmioty, które posiadają do terenu znajdującego się w obszarze oddziaływania nieruchomości, prawo własności, prawo użytkowania wieczystego lub zarządzają tą nieruchomością, są stroną w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, który Sąd orzekający podziela, zgodnie z którym byli właściciele nieruchomości, na których ma być zrealizowana budowa i którzy wystąpili o zwrot tych nieruchomości nie są objęci dyspozycją art. 28 ust. 2 prawa budowlanego. (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 837/06, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Po 789/05; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 51/11, dostępne na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl). Odnosząc się do zarzutu zawartego w skardze, dotyczącego przekroczenia granic nieruchomości skarżącego wskutek przesunięcia znaków granicznych, wskazać należy, iż nie jest on uzasadniony. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie przedłożył do akt sprawy kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 13 października 2011 r., sygn. akt [...], którym utrzymano w mocy postanowienie zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej z dnia 21 czerwca 2011 r. w sprawie [...] o umorzeniu dochodzenia w sprawie przesunięcia od lipca do sierpnia 2010 r. znaków granicznych na działce [...] znajdującej się w R. przy ul. S., należącej do L. K. Przesunięcie znaków granicznych w terenie nie ma znaczenia dla prawidłowości sporządzonego na mapie projektu budowlanego. Z projektu budowalnego nie wynika przekroczenie granic nieruchomości, natomiast prawidłowe posadowienie obiektu w terenie w granicach nieruchomości inwestora jest kwestią realizacji wydanego pozwolenia na budowę. Niezależnie od powyższego skarga podlega uwzględnieniu z innych przyczyn w ramach kompetencji Sądu przewidzianych w art. 134 p.p.s.a. Organ rozpoznający wniosek o wznowienie postępowania jest związany wskazaniem przez stronę podstawy wznowieniowej. Nie jest on natomiast ograniczony argumentami strony mającymi uzasadniać jej przymiot strony w zakończonym postępowaniu. Z normy art. 7 k.p.a. wynika, iż w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W ramach realizacji obowiązku podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem słusznego interesu obywatela, organ prowadzący postępowanie wznowieniowe winien zatem rozważyć czy skarżącemu przysługiwał przymiot strony postępowania, nie tylko w oparciu o twierdzenia zawarte we wniosku, ale również w oparciu o wszystkie informacje zawarte w aktach sprawy. Jeżeli strona we wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na brak udziału w postępowaniu uzasadnia swój przymiot strony w sposób wadliwy, jednak z okoliczności sprawy wynika, iż winna ona była brać udział w zakończonym postępowaniu, organ nie może pominąć tych okoliczności i stwierdzić brak istnienia podstawy wznowieniowej wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z akt administracyjnych wynika istotna dla sprawy okoliczność, iż skarżący jest właścicielem działki nr [...] położonej w R. przy ul. S., która bezpośrednio graniczy z terenem inwestycji - działką nr [...] (vide: znajdująca się aktach organu I instancji mapa ewidencyjna terenu; decyzja Burmistrza Miasta z dnia 27 listopada 2007 r. nr [...] ustalająca warunki zabudowy). Z tego powodu skarżący był stroną postępowania dotyczącego warunków zabudowy dla inwestycji, której dotyczy pozwolenie na budowę. Organ wskazał, iż z okoliczności sprawy wynikało, że obszar oddziaływania projektowanej inwestycji, zamyka się w granicach działki, stroną prowadzonego postępowania o wydanie pozwolenia na budowę powinien być zatem jedynie inwestor. W ocenie Sądu, stanowisko to nie jest słuszne. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym istnieją dwa poglądy na temat legitymacji do udziału w postępowaniu właścicieli nieruchomości bezpośrednio graniczących z terenem inwestycji. Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego przyznaje przymiot strony właścicielom nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar ten ustawodawca definiuje w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, jako teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego, na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Do przepisów odrębnych w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowanego należy zaliczyć przepisy rozporządzeń wykonawczych, w tym przepisy techniczno – budowlane regulujące m.in. odległość budynków od granicy nieruchomości oraz kwestię zacienienia sąsiedniej nieruchomości. W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy inwestycja wywiera wpływ na sąsiednią nieruchomość i istnieją przepisy normujące kwestię tego wpływu, właściciel sąsiedniej nieruchomości powinien być stroną postępowania w sprawie pozwolenia na budowę, niezależnie od tego czy projekt budowlany jest zgodny z przepisami prawa. Przeciwna interpretacja prowadziłaby do sytuacji, w której właściciel sąsiedniej nieruchomości uzyskiwałby przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę jedynie w sytuacji naruszenia przepisów, wprowadzających związane z projektowanym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Byłby on natomiast pozbawiony tego przymiotu w przypadku, gdy przepisy te nie zostały naruszone. W wyroku z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 644/10, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż jeżeli istnieją przepisy prawa materialnego, które nakładają na inwestora określone obowiązki czy ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową jego działki względem działki sąsiedniej, to tym samym właściciel (użytkownik wieczysty, zarządca) tejże działki jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę i to niezależnie od tego, czy projekt budowlany, w ocenie organu, spełnia wymagania określone przepisami prawa materialnego oraz aktów wykonawczych i czy zachowane są odległości nakazane stosownymi przepisami prawa. Właściciel działki znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji winien mieć możliwość sprawdzenia, czy faktycznie ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową działki zostaną zachowane i nie zostaną naruszone. Jeżeli jakikolwiek przepis prawa podmiotowego wiąże sposób zagospodarowania działki sąsiedniej z faktem powstania obiektu na działce inwestora, to wówczas właściciel tejże działki ma prawo żądać sprawdzenia przez organ, czy zamierzona inwestycja ograniczy jego prawo do zgodnego z prawem zagospodarowania działki będącej jego własnością. (Lex nr 852306). Podobnie w wyroku z dnia 29 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1746/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż za stronę postępowania w sprawie o pozwolenie na budowę uznaje się właścicieli sąsiadujących nieruchomości bez względu na to, czy powstający po sąsiedzku obiekt jest budowany zgodnie z przepisami technicznymi, jakim powinien odpowiadać budynki i ich usytuowanie, czy z naruszeniem tych przepisów. (wyrok dostępny na stronie internetowej https://cbois.nsa.gov.pl) Z normy art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego wynika, że w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę na potrzeby konkretnej inwestycji organ administracji architektoniczno - budowlanej winien każdorazowo ustalić wszystkie przepisy odrębne, które wprowadzają ograniczenia w zagospodarowaniu danego terenu i na ich podstawie wyznaczyć teren w otoczeniu projektowanego obiektu budowlanego. Wyznaczenie obszaru oddziaływania obiektu winno nastąpić, biorąc pod uwagę funkcję, formę, konstrukcję projektowanego obiektu i inne jego cechy charakterystyczne oraz sposób zagospodarowania terenu znajdującego się w otoczeniu projektowanej inwestycji, uwzględniając treść nakazów i zakazów zawartych w przepisach odrębnych. Oznacza to, że jeżeli istnieją przepisy prawa materialnego, które nakładają na inwestora określone obowiązki czy ograniczenia związane z zagospodarowaniem i zabudową jego działki względem działki sąsiedniej, to tym samym właściciel (użytkownik wieczysty, zarządca) tejże działki jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę. Z akt sprawy wynika, iż dla potrzeb postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę sporządzona została analiza zacienienia i przesłaniania, która dotyczyła badania cienia, który będzie rzucany przez budynek projektowany na działce nr 91 na działki sąsiednie oraz cienia, który rzucany będzie przez hipotetyczne budynki zrealizowane na działce nr [...], stanowiącej własność skarżącego. Z analizy tej wynika przekroczenie przez cień granic sąsiednich nieruchomości. Badanie spełnienia wymogów § 13, § 57 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (DZ.U. Nr 109, poz. 1156 z 2004 r.) w stosunku do działki skarżącego wskazuje, iż winien przysługiwać mu status strony w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę. Stanowisko takie w żaden sposób nie przesądza kwestii prawidłowości sporządzonej analizy czy też decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Wskazuje ono jedynie na konieczność udziału skarżącego w prowadzonym postępowaniu. Udział taki zapewni mu możliwość kontroli działań organu w tym postępowaniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję jak również poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Ponownie rozpoznając sprawę organ uwzględni dokonaną w wyroku ocenę prawną i wskazania, co do dalszego toku postępowania.