II GSK 1841/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt III SA/Po 681/12 w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Pismem z 11 maja 2012 r. pełnomocnik G.S. wniósł w jego imieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym infrastruktury niezwiązanej z funkcją drogi. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. zarządzeniem z 26 czerwca 2012 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia wraz z pouczeniem doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 29 czerwca 2012 r. (karta 20 akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, sygn. akt III SA/Po 681/12). Ustawowy, siedmiodniowy termin do opłacenia wpisu od skargi upłynął 6 lipca 2012 r. Strona skarżąca uiściła wpis od skargi 13 lipca 2012 r. (k. 22 akt WSA). Postanowieniem z 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę i zwrócił stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że strona skarżąca uiściła wpis od skargi po terminie, w związku z czym uiszczenie wpisu jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a skarga jako nieopłacona w terminie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Sąd z urzędu, zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwrócił stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma. Powyższe postanowienie zaskarżono skargą kasacyjną zarzucając mu: • na podstawie art. 174 pkt 2 naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000, nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie spawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego, • na podstawie art. 174 pkt 1 naruszenie art. 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. 2011, poz. 222, 1321 ze zm.) poprzez uznanie, iż grunt stanowiący własność gminy K. stanowi pas drogowy. Powołując się na interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz uprzywilejowaną pozycję organów w postępowaniu administracyjnym wskazano, że "organ administracji powinien mieć na względzie, iż skarżący uiścił należną kwotę i w związku z tym należy rozpatrzyć wniesioną przez niego skargę pomimo, iż nieznacznie, nie z własnej winy uiścił wpis po terminie", biorąc w szczególności pod uwagę, że skarżący już ponad rok czeka na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Korzystając z przysługującego mu prawa odpowiedzi na skargę kasacyjną, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego, popierając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd, z uwagi na treść art. 220 § 1 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Strona natomiast zobowiązana jest uiścić opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania pod rygorem odrzucenia ich przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zarządzeniem z 26 czerwca 2012 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia zawierał prawidłowe pouczenie dotyczące skutków prawnych niedokonania tej czynności, w związku z czym skarżący był świadomy wynikających z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencji. Odpis zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 29 czerwca 2012 r. w sposób prawidłowy, na co wskazuje zawarte w aktach Sądu I instancji zwrotne potwierdzenie odbioru opatrzone pieczęcią kancelarii i podpisem osoby upoważnionej do odbioru korespondencji. Siedmiodniowy termin do opłacenia wpisu, upłynął bezskutecznie 6 lipca 2012 r., w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., postanowieniem z 23 sierpnia 2012 r., odrzucił skargę. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt spóźnionego opłacenia wpisu od skargi w dniu 13 lipca 2012 r. Sąd prawidłowo bowiem zbadał stan faktyczny sprawy i zasadnie zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucając skargę. Strona podnosząc brak winy w nieterminowym opłaceniu wpisu mogłaby jednocześnie z jego uiszczeniem wystąpić do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego uiszczenia. Wówczas, biorąc pod uwagę, że jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, powinna wykazać obiektywny brak winy w uchybieniu tego terminu. W związku z tym, że strona nie wykorzystała przysługujących jej środków prawnych nie można zgodzić się z zarzutem nieuwzględnienia przez Sąd słusznego interesu skarżącego, ani też interesu społecznego. Przechodząc natomiast do oceny zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, wskazać należy, że w sytuacji oczywistego naruszenia przepisów postępowania przez skarżącego nie mogą być one brane pod uwagę przy rozpatrywaniu skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 orzekł jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na treść uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r. (sygn. akt I OPS 4/07) nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego. ----------------------- 2