VII SA/Wa 2142/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i E. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...]. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] września 2010 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak [...], odmawiającą uchylenia decyzji własnej z dnia [...] marca 2009 r. znak [...], utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...], nakazującą E. B. i J. S. rozbiórkę obiektu budowlanego pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej wraz tarasem oraz obiektu budowlanego pełniącego funkcję sanitariatu wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...] w K. II gm. K. W skardze E. B. i J. S. zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...]. Uzasadniając wniosek skarżące wskazały, że rozbiórka wyrządzi im znaczną szkodę oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki finansowe, ponieważ będą musiały ponieść niewspółmierne koszty rozbiórki i składowania materiałów pozostałych z rozbiórki. Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 2142/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie P. z dnia [...] stycznia 2009 r. znak [...] z uwagi na brak wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II OZ 782/11 Naczelny Sąd Administracyjny - po rozpatrzeniu zażalenia J. S. i E. B. na powyższe postanowienie - uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że możliwe jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego wydanego w pierwszej instancji oraz takiego, w stosunku do którego toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym, jeżeli zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy. Sąd stwierdził, iż sytuacja taka zachodzi w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004). W niniejszej sprawie, mając na uwadze przedmiot decyzji objętej wnioskiem o wstrzymanie wykonania, należy stwierdzić, iż wykonanie jej mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi bowiem zazwyczaj do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Ewentualny zaś powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile jest możliwy, również wymaga poniesienia dodatkowych kosztów oraz nakładu pracy. Brak wstrzymania wykonania ww. decyzji przez Sąd skutkowałby rozbiórką obiektu budowlanego, a w przypadku niewykonania obowiązku nałożonego na stronę skarżącą skutkowałby wszczęciem postępowania egzekucyjnego, mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje zatem na uwzględnienie. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.