VII SO/Wa 4/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. L. o wymierzenie grzywny Ministrowi Zdrowia za nieprzekazanie skargi z 15 stycznia 2020 r. na działanie Departamentu Zdrowia Publicznego i Rodziny w Ministerstwie Zdrowia postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Skarżący J. L., pismem z 11 lutego 2020 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Zdrowia w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. - ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), za nieprzekazanie przez Ministra Zdrowia skargi wniesionej pismem z 15 stycznia 2020 r., do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł, że pomimo, iż w skardze określił jednoznacznie przepis art. 54 § 1 i 2 k.p.a. – ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), organ udzielił skarżącemu jedynie odpowiedzi (pismem z 4 lutego 2020 r.). Biorąc powyższe zarzuty pod uwagę, skarżący wniósł o wymierzenie ww. organowi grzywny na podstawie art. 154 § 6 p.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek J. L. o wymierzenie organowi grzywny, Minister Zdrowia wniósł o jego odrzucenie. W uzasadnieniu organ wskazał m.in., że 4 lutego 2020 r. udzielił odpowiedzi na przedmiotową skargę z 15 stycznia 2020 r., wedle której zapoznał się z treścią przedmiotowej skargi nie znalazł nowych okoliczności oraz informacji w sprawie, które pozwoliłyby na przedstawienie stanowiska innego niż dotychczas, w zakresie właściwości pozostającej w Ministerstwie Zdrowia. Organ podniósł, że ze względu na dotychczasowe wyjaśnienia w sprawie, uznał skargę za bezzasadną. Ponadto poinformował, że skarżący (wnosząc skargę pismem z 15 stycznia 2020 r), skreślił jako adresata skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zauważył także, że 17 lutego 2020 r. skarżący przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 11 lutego 2020 r. tożsamą z treścią skargi z 15 stycznia 2020 r. W ocenie organu obie skargi dotyczą tego samego sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W ocenie Sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 15 stycznia 2020 r. J. L. wniósł skargę na działanie Departamentu Zdrowia Publicznego i Rodziny w Ministerstwie Zdrowia z przedmiocie niesatysfakcjonującego w ocenie skarżącego rozpatrzenia jego wniosków o wprowadzenie pakietu psychiatrycznego, w zakresie m.in. "zobowiązania przedszkolanek do kierowania na badania psychiatryczne dzieci, które stają się mało rozmowne, apatyczne". W niniejszej skardze, skarżący skreślił jako adresata skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Minister Zdrowia w dniu 4 lutego 2020 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na przedmiotową skargę, że po zapoznaniu się z jej treścią nie znalazł nowych okoliczności i informacji w sprawie, które pozwoliłyby na przedstawienie stanowiska innego niż dotychczas, w zakresie właściwości pozostającej w Ministerstwie Zdrowia. Wyjaśnił, że Ministerstwo Zdrowia podjęło niezbędne, wymagane prawem działania do prawidłowego rozpatrzenia sprawy, wskazując przy tym wielokrotnie, iż wprowadzenie przedmiotowego pakietu nie znajduje uzasadnienia dla wprowadzenia zaproponowanego przez skarżącego pakietu psychiatrycznego w obecnie obowiązującym stanie prawnym. Wskazał, że w związku z przekazywaniem przez Ministerstwo Zdrowia wyczerpujących wyjaśnień w kwestiach poruszanych w skargach, kolejne pisma nie wnoszące nic nowego do sprawy będą w myśl art. 239 § 1 k.p.a., pozostawiane w aktach sprawy, bez konieczności udzielania kolejnej odpowiedzi. Skoro skarżący skreślił jako adresata skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, Minister Zdrowia udzielił skarżącemu jedynie odpowiedzi na przedmiotową skargę, wskazując, że zapoznał się z jej treścią i nie znalazł nowych okoliczności / informacji w sprawie, które pozwoliłyby na przedstawienie innego stanowiska niż dotychczas. Należy zauważyć, że sprawa skarżącego J. L. została rozpoznana w trybie § 3 pkt 3 zarządzenia Nr 28 Dyrektora Generalnego Ministerstwa Zdrowia z 10 kwietnia 2019 r., w sprawie prowadzenia w Ministerstwie Zdrowia spraw dotyczących skarg i wniosków, w tym przyjmowania, ewidencjonowania oraz przygotowywania na nie odpowiedzi, zgodnie z którym skargi na działalność komórek organizacyjnych Ministerstwa rozpatruje Członek Kierownictwa Ministerstwa nadzorujący daną komórkę organizacyjną w oparciu o stanowisko przygotowane przez dyrektora danej komórki organizacyjnej, a kopia zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi przekazywana jest do wiadomości Dyrektora Generalnego Ministerstwa Zdrowia. Pomimo, iż Minister Zdrowia nie przekazał Sądowi skargi z 15 stycznia 2020 r., skarżący w dniu 17 lutego 2020 r., przesłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z 11 lutego 2020 r. tożsamą z treścią skargi z 15 stycznia 2020 r. W dniu 26 marca 2020 r., organ udzielił odpowiedzi na skargę z 11 lutego 2020 r. oraz nadesłał (wraz z oryginałem skargi) kompletne akta administracyjne sprawy. Obie skargi dotyczyły tego samego przedmiotu sporu. Podkreślić należy, że sprawa ze skargi z 11 lutego 2020 r. tożsama z treścią skargi z 15 stycznia 2020 r., została zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 807/20 i rozpoznana postanowieniem z 16 września 2020 r., odrzucającym skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek o wymierzanie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a.