I OZ 1113/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 801/18 o odrzuceniu skargi P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nagany i umorzenia postępowania dyscyplinarnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 6 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. W. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji. W uzasadnieniu wskazał, że z akt postępowania dyscyplinarnego wynika, iż skarżący odebrał zaskarżone orzeczenie 21 marca br. i wniósł na nie skargę 15 kwietnia br. do Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji III Oddziału Prewencji w K., adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z 20 kwietnia 2018 r. (nadanym 23 kwietnia 2018 r.) Naczelnik Wydziału Kadr i Szkolenia KWP w K. przekazał przedmiotową skargę Komendantowi Głównemu Policji. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarga w sprawie została wniesiona do niewłaściwego organu, a w takim przypadku datą wniesienia skargi jest data jej nadania przez organ niewłaściwy do organu właściwego. Zatem przedmiotowa skarga złożona została z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co powoduje jej odrzucenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. W., wskazując w uzasadnieniu, że przedmiotową skargę przekazał bezpośrednio Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji przestrzegając obowiązującej go drogi służbowej i nie ponosi odpowiedzialności za dalszy tok postępowania. Skarżący przyznał w zażaleniu, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu, jednak bez jego winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie zaś do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Na mocy art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie skargi w urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem jej do sądu. Skarga wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z ww. przepisów ustawy jednoznacznie wynika, w jakim terminie i do którego organu należy wnieść skargę do sądu administracyjnego, a także jak można tego dokonać. W niniejszej sprawie P. W. odebrał zaskarżony rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji w dniu 21 marca 2018 r., termin do wniesienia skargi mijał zatem 20 kwietnia 2018 r. Dnia 15 kwietnia br. skarżący złożył skargę Zastępcy Dowódcy Kompanii Prewencji III Oddziału Prewencji Policji w K., a więc w organie niewłaściwym. Zastępca Dowódcy nadał skargę do Komendanta Głównego Policji dopiero 23 kwietnia br., zatem po terminie do jej wniesienia i za pośrednictwem specjalnej poczty wewnętrznej Policji. Powyższe ustalenia nie zostały przez skarżącego zakwestionowane. W sytuacji, gdy skarga zostanie złożona bezpośrednio do niewłaściwego organu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że organ ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania dalszego biegu. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi do właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA m.in.: z dnia 18 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 802/11, z dnia 9 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 2172/11, z dnia 11 czerwca 2013 r., sygn. akt II GSK 937/13, z dnia 29 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 16/13, z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3871/14, z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II OZ 1068/16, z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt II GZ 426/17). Wojewódzki Sąd trafnie zwrócił uwagę na powyższe orzecznictwo, jednak nie przeanalizował w tym kontekście faktu nadania skargi specjalną pocztą wewnętrzną Policji. Powyższe nie miało wpływu na wynik sprawy, bowiem okolicznością bezsporną jest wniesienie skargi po terminie. Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, prawidłowo Sąd pierwszej instancji ją odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na marginesie wskazać można, że okoliczności podnoszone przez skarżącego w zażaleniu mogą mieć znaczenie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jeżeli zdecyduje się on taki wniosek złożyć. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.