II GSK 2196/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej "C." Spółki z o.o. w Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 17 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 490/11 w sprawie ze skargi "C." Spółki z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 490/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę "C." Spółki z o. o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] października 2009 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji. W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że Spółka wniosła w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 21/11 skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji, w której wyrokiem z dnia 16 lutego 2011 r. skargę skarżącej Spółki oddalono. Orzeczenie to uprawomocniło się z dniem 19 marca 2011 r. Sąd I instancji podniósł, że związku z tym, iż sprawa o sygn. I SA/Ol 21/11 została juz prawomocnie zakończona, sprawa objęta tożsamym przedmiotem i stronami nie może zostać rozstrzygnięta merytorycznie przez Sąd w myśl zasady res iudicata. Odrzucając skargę Spółki Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W skardze kasacyjnej "C." Spółka z o. o. w Ł. wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że w sprawie nie zachodziła tożsamość stron, ponieważ skarżącym było Z. L. O. C. w O., natomiast w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ol 21/11 skarżącym były inne podmioty (Z. P. S. A. C. w O., Z. P. S. C. w O., Z. P. S. R. C. w O., Z. P. S. L. C. w O., Z. P. S. H. C. w O., Z. P. S. O. T. C. w O., Z. P. S. I. C. w O., Z. P. S. O. F. O. i M. C. w O.). Strona wnosząca skargę kasacyjną podkreśliła, że C. Spółka o. o. jest organem prowadzącym wymienione szkoły, ale każda ze szkół jest samodzielnym podmiotem i ma prawo zaskarżyć uchwałę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Przepis ten przewiduje zatem niedopuszczalność skargi na skutek wcześniejszego jej merytorycznego załatwienia, a więc odnosi się do pojęcia powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Powaga rzeczy osądzonej zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. prawomocnym wyrokiem z dnia 16 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 21/11, oddalił skargę "C." Sp. z o.o. w Ł. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] października 2009 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia trybu udzielania i rozliczania dotacji. A zatem w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. zasadnie odrzucił skargę "C." Sp. z o.o. w Ł. z dnia [...] czerwca 2011 r. na powyższą (tą samą) uchwałę Rady Miasta O. Nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej Spółki wyrażonym w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, iż skarżącym w sprawie było Z. L. O. C. w O. Ze sformułowania skargi wynika, że skarżącym była "C." Sp. z o.o. w Ł., działająca jako "osoba prowadząca szkołę". Skarżąca bowiem wyraźnie swój interes prawny do zaskarżenia wskazanego aktu prawa miejscowego wywodziła z art. 90 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) podnosząc, że "jest osobą prowadzącą szkoły niepubliczne z uprawnieniami szkoły publicznej" (k. 8 akt sądowych). Ponadto z pełnomocnictwa udzielonego przez Prezesa Zarządu "C." Sp. z o.o. w Ł. J. Ł. wnoszącemu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego adwokatowi wynika, iż pełnomocnik działa w imieniu i na rzecz "C." Sp. z o.o. w Ł. (k. 22 akt sądowych). Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem nieusprawiedliwiony. W tym miejscu warto również wskazać na art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gdzie mamy do czynienia w szczególnym przypadkiem powagi rzeczy osądzonej. Zgodnie z tym przepisem nie można wnieść skargi na uchwałę organu jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli w kwestii zgodności tej uchwały z prawem orzekał już sąd administracyjny i skargę oddalił. W takiej sytuacji ponowna skarga na taką uchwałę będzie niedopuszczalna jako naruszająca powagę rzeczy osądzonej. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.