III SA/Łd 752/17

SENTENCJA Dnia 30 listopada 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: , Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , , Protokolant Specjalista Dominika Janicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 roku sprawy ze skargi A. K. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] [...] przedmiocie złożenia propozycji pracy funkcjonariuszowi postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A. K. na złożoną jej 29 maja 2017 r. propozycję pracy - pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z 15 maja 2017 r., nr [...], jako czynność lub akt z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego aktu lub czynności skarżąca zarzucił naruszenie art. 165 ust. 3 i 7 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1948 dalej jako p.w.u.K.A.S.) przez niezłożenie propozycji pełnienia służby oraz art. 170 ust. 1 p.w.u.K.A.S. oraz art. 179 i art. 180 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947) poprzez faktyczne zwolnienie ze służby pomimo braku zajścia przesłanek określonych w tych przepisach; art. 2, art. 7, art. 32 ust. 1 oraz art. 60 Konstytucji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na brak w sprawie właściwości sądu administracyjnego, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Dyrektor argumentował, że przedstawiona skarżącej propozycja nowych warunków zatrudnienia nie stanowi aktu mianowania, ani nie jest władczym aktem rozstrzygającym co do istoty indywidualną sprawę administracyjną, a więc decyzją administracyjną. Organ wskazał także, że w tym zakresie w ustawie brak jest przepisu zawierającego odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. pełnomocnik skarżącej wskazując na rozbieżność w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych w zakresie powyższej problematyki wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy o sygn. akt I OSK 2587/17. Pełnomocnik organu przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. W rozpoznawanej sprawie zachodzi tego rodzaju sytuacja, że jej stan faktyczny jest analogiczny do sprawy rozstrzygniętej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie II SA/Sz 876/17, aktualnie rozpoznawanej przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek wniesionej skargi kasacyjnej. Sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt I OSK 2587/17. Zasadne jest więc zawieszenie postępowania w przedmiotowej sprawie do czasu uzyskania informacji o prawomocnym rozstrzygnięciu NSA w sprawie o takim samym stanie faktycznym i prawnym. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. e.o.