II GSK 1214/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska Sędzia NSA Stanisław Gronowski (spr.) Sędzia NSA Cezary Pryca Protokolant Anna Ważbińska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 2224/09 w sprawie ze skargi "U." Spółki z o.o. w K. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.; 2. zasądza od U. Sp. z o.o. w K. na rzecz Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji kwotę 5.280 (pięć tysięcy dwieście osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 lipca 2010 r., wydanym w sprawie ze skargi U. Sp. z o.o. w K. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego, uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2009 r. nr [...] oraz decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] maja 2009 r. i poprzedzającą ją uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]. Sąd stwierdził, że decyzje i uchwały, o których wyżej mowa, nie podlegają wykonaniu. Wyrok Sądu pierwszej instancji zapadł na tle następującego stanu faktycznego sprawy: Ogłoszeniem Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 26 lutego 2008 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego (M.P. Nr 22, poz. 226), wydanego na podstawie art. 34 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2004 r. Nr 253, poz. 2531 ze zm.), w porozumieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej, ogłoszono informację o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w O. k. Ż. Ogłoszenie stanowi podstawę do składania wniosków: • o udzielenie jednej koncesji na okres 10 lat na rozpowszechnianie programu radiowego o zasięgu lokalnym i o charakterze uniwersalnym, w którym są nadawane audycje słowne i inne przekazy słowne oraz elementy słowne w audycjach słowno-muzycznych poświęcone tematyce lokalnej, odnoszące się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania, w tym audycje obligatoryjne o tematyce lokalnej, tj. własne lokalne dzienniki nadawcy i publicystyka poświęcona problemom lokalnym bądź • o zmianę, w trybie art. 155 k.p.a., posiadanej przez wnioskodawcę koncesji, polegającą na rozszerzeniu koncesji o kolejną stację nadawczą, na okres do wygaśnięcia zmienianej koncesji, na rozpowszechnianie programu radiowego o zasięgu lokalnym i o charakterze uniwersalnym, w którym są nadawane audycje słowne i inne przekazy słowne oraz elementy słowne w audycjach słowno-muzycznych poświęcone tematyce lokalnej, odnoszące się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania, w tym audycje obligatoryjne o tematyce lokalnej, tj. własne lokalne dzienniki nadawcy i publicystyka poświęcona problemom lokalnym. W świetle ogłoszenia elementem decyzji koncesyjnej w zakresie określenia warunków programowych będzie odesłanie do zadeklarowanych przez wnioskodawcę we wniosku o udzielenie/rozszerzenie koncesji informacji programowych i związanych z tym załączników, do których przestrzegania po uzyskaniu koncesji wnioskodawca się zobowiązał. Ostateczną decyzją Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] utrzymano w mocy decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] maja 2009 r., w której udzielono spółce "R." S.A. w W. koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "R.". W następstwie wspomnianego ogłoszenia o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego o zasięgu lokalnym i o charakterze uniwersalnym wpłynęły dwa wnioski złożone przez "R." S.A. w W. oraz "U." Sp. z o.o. w K. Dokonując wyboru wniosku "R.", według ustaleń organu, warstwa słowna tego nadawcy ma stanowić 15% tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, a tematyka lokalna dotycząca Ż. i powiatu ż. oraz innych miejscowości objętych zasięgiem nadawania ma zajmować 11% tygodniowego czasu emisji programu w godz. 6.00-23.00. Planowany układ ramowy programu potwierdza te deklaracje (tematyka lokalna -11,2% tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, w tym lokalne dzienniki i publicystyka poświęcona problemom lokalnym będą stanowić 11% czasu jw.). Wspomniany wnioskodawca ogólnie określił format muzyczny programu, jako współczesna muzyka rozrywkowa polska i zagraniczna, dostosowana do rytmu dnia słuchacza. Planowany procentowy udział utworów słowno-muzycznych wykonywanych w języku polskim w kwartalnym czasie nadawania ogółu utworów słowno-muzycznych w programie wyniesie nie mniej niż 33%. Audycje wytworzone przez wnioskodawcę lub na jego zamówienie albo we współdziałaniu z innymi nadawcami mają stanowić 100% programu, a audycje rozpowszechniane w innym programie wnioskodawcy zajmą do 22% dobowego czasu nadawania. Zdaniem organu, oceniającego projekt programu z punktu widzenia realizacji zadań określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, program będzie wypełniał te zadania, a w szczególności w zakresie dostarczania słuchaczom bieżących informacji (politycznych, społecznych, gospodarczych i kulturalnych) zarówno ogólnokrajowych, jak i lokalnych oraz rozrywki. Tematyka lokalna w projekcie wypełnia prawie w całości warstwę słowną programu. Wnioskodawca, jak ocenił organ, przedstawił ambitne założenia, wyznaczając przyszłemu programowi realizację różnorodnych zadań, m.in. prezentowanie i propagowanie konstytucyjnych zasad upowszechniania i równego dostępu do dóbr kultury, wolności słowa, upowszechnianie i popularyzowanie dbałości o środowisko naturalne, równych praw kobiet i mężczyzn. Poprzez treści programowe wnioskodawca chce przeciwdziałać niepożądanym zjawiskom i patologiom społecznym, kreować postawy obywatelskie, edukować w zakresie mechanizmów i instytucji życia publicznego, systemu demokratycznego i gospodarki rynkowej w skali lokalnej i globalnej. Organ koncesyjny oceniał także projekt "R." w aspekcie art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji, tj. pod kątem realizacji omawianych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją. W świetle ustaleń organu w zasięgu nadawania wnioskowanego programu (Ż. i powiat ż.) nie są obecnie nadawane programy radiowe o charakterze uniwersalnym z tematyką lokalną. Na obszarze tym obecny jest tylko jeden program o zasięgu lokalnym, a mianowicie "T.". Jest to program o charakterze wyspecjalizowanym (muzycznym), prezentujący na antenie muzykę. Pozostałe dostępne słuchaczom programy to tworzone centralnie w innych miastach (w W. i w K.) programy o zasięgu ogólnokrajowym ("R.", "R." i "R. "). Programy te w warstwie informacyjnej i publicystycznej prezentują wydarzenia z perspektywy szerszej niż lokalna czy regionalna. Ponadto organ koncesyjny na potrzeby realizacji wnioskowanej koncesji analizował możliwości finansowe omawianego wnioskodawcy. Na podstawie dokumentów finansowych spółki "R." S.A. za lata 2006-2007, obejmujących również rok 2005, jak stwierdził organ, potencjał finansowo-ekonomiczny Spółki pozwala na realizację planów rozwojowych, a koszty finansowania planowanej stacji w Ż. stanowiłyby niewielką część w całej działalności Spółki. Zgodnie z przedstawionymi zaświadczeniami Spółka nie posiadała zaległości w płatnościach wobec ZUS i Urzędu Skarbowego. Z powyższych względów Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji pozytywnie oceniła wniosek w zakresie projektowanego programu, jako stanowiący istotne uzupełnienie oferty programowej dostępnej słuchaczom w Ż. i powiecie ż. ze względu na lokalny charakter treści jakie mają być w nim obecne, w szczególności poprzez wysoki udział informacji (11%) dotyczących życia społeczności mieszkającej na obszarze objętym koncesją. Rozpatrując wniosek spółki "U." o udzielenie koncesji, jak ustaliła Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji, wspomniany wnioskodawca obecnie rozpowszechnia na podstawie koncesji Nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. całodobowy program radiowy pod nazwą: "R.– Z." za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w Z. w województwie l. Spółka złożyła wniosek o zmianę (rozszerzenie) wspomnianej koncesji poprzez przydzielenie nowej częstotliwości w Ż. w województwie l. Jednakże, w związku z wygaśnięciem w toku postępowania ww. koncesji oraz otrzymaniem koncesji na kolejny okres, spółka w piśmie z dnia 28 listopada 2008 r. zwróciła się o rozszerzenie koncesji Nr [...], na warunkach podanych we wniosku Nr [...]. Zgodnie z zapisami koncesji program "R.- Z." powinien mieć charakter uniwersalny, tzn. zawierać różne gatunki i formy radiowe oraz różnorodną problematykę. Jednocześnie, jak wskazuje koncesja, Koncesjonariusz powinien realizować, w ramach różnych rodzajów audycji, tematykę lokalną, odnoszącą się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania, tj. Z. i okolic, w wymiarze nie mniejszym niż 10% tygodniowego czasu nadawania programu w godz. 6.00-23.00. Obligatoryjne elementy programu poświęcone tematyce lokalnej, tzn. własne lokalne serwisy informacyjne (dzienniki) i publicystyka na temat problemów lokalnych mają zajmować łącznie nie mniej niż 5% tygodniowego czasu nadawania programu w porze dziennej, tj. w godz. 6.00-23.00. W świetle analizy aktualnego tygodniowego programu ramowego załączonego do wniosku nadawca ten realizuje koncesję, zarówno w zakresie łącznego udziału w programie audycji o tematyce lokalnej (10,9% czasu jw.), jak i udziału obligatoryjnych elementów programu poświęconych tej tematyce (10% czasu jw.). We wniosku o koncesję deklaruje się, że po uzyskaniu nowej częstotliwości zostanie zwiększony udział tematyki lokalnej w programie do 14% w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00. Wnioskodawca deklaruje także zwiększenie udziału w programie audycji obligatoryjnych o tematyce lokalnej do 12 % czasu jw., co potwierdza planowany układ ramowy programu. Udział tematyki lokalnej, według wskazań wnioskodawcy, ma wynieść około 16% tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, a udział audycji obligatoryjnych poświęconych tematyce lokalnej ma stanowić około 14% w ww. porze. Rozpatrując złożone wnioski organ koncesyjny duże znaczenie przywiązał do kwestii udziału tematyki lokalnej w programach wnioskodawców, uznając projekt "R." za przewyższający w tym względzie propozycje konkurenta. Uzasadniając swoje stanowisko, jak stwierdził organ, spółka "R." zadeklarowała, iż po otrzymaniu koncesji tematyka lokalna dotycząca Ż. i powiatu ż. oraz innych miejscowości objętych zasięgiem nadawania ma zajmować 11% tygodniowego czasu emisji programu w godz. 6.00-23.00. Planowany układ ramowy programu potwierdza ww. deklarację. Natomiast spółka "U." zadeklarowała, że po rozszerzeniu koncesji zwiększy łączny udział tematyki lokalnej w programie o 4 punkty procentowe (z 10% do 14%) w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00. Deklaruje także zwiększenie udziału w programie audycji obligatoryjnych o tematyce lokalnej o 7 punktów procentowych (z 5 % do 12% czasu jw.). Jednakże, co wymaga podkreślenia, problematyka lokalna, oprócz Z., ma dotyczyć C., S., N. B., Jasienia, Ż., Ż. i O. Deklarację tę potwierdza planowany układ ramowy programu, bowiem udział tematyki lokalnej, według wskazań tego wnioskodawcy, ma wynieść około 16% tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, a udział audycji obligatoryjnych poświęconych tematyce lokalnej ma stanowić około 14% w ww. porze. Kierując się wyborem jednego z dwóch konkurencyjnych wniosków koncesyjnych organ, jak wskazał, miał w pierwszej kolejności na uwadze interes lokalnego odbiorcy, tj. społeczności Ż., powiatu ż. i okolic. Zdaniem organu rozszerzenie programu pod nazwą "R. – Z." oraz poszerzenie oferty programowej tej stacji o tematykę dotyczącą Ż. i okolic, w mniejszym stopniu może zaspakajać oczekiwania lokalnej społeczności, niż program poświęcony wyłącznie problemom mieszkańców Ż., powiatu ż. i okolic. Projekt "R.-Z." przewidywał wprawdzie znaczące zwiększenie w programie zielonogórskim udziału tematyki lokalnej o przekazy dotyczące nowego obszaru nadawania, tym niemniej konkurencyjny program zaproponowany przez "R." jest korzystniejszy dla lokalnej społeczności, zarówno pod wzglądem obecności w nim tematyki lokalnej oraz jakości przekazu. W szczególności stacja nadawcza znajduje się w centrum wydarzeń, które relacjonuje, co daje lepsze perspektywy dla stworzenia rozgłośni aktywnie uczestniczącej w życiu lokalnej społeczności Ż. i okolic. Natomiast dodatkowo, rozszerzenie programu z tematyką lokalną dotyczącą Z., jednego z większych miast województwa, dawnej jego stolicy, w którym koncentrują się wszelkie wydarzenia lokalne, stwarza realne zagrożenie, że na antenie będą prezentowane wydarzenia dotyczące głównie tego miasta. Toteż, zdaniem organu, odrębny program poświęcony problematyce Ż., powiatu ż. i okolic, projektowany w programie "R.", w wyższym stopniu zabezpieczy realizację potrzeb tamtejszej społeczności. Ponadto, co wziął organ koncesyjny pod uwagę, w Ż. i powiecie ż. brak jest dotychczas możliwości odbioru programu radiowego o charakterze uniwersalnym i zasięgu lokalnym, całkowicie skoncentrowanego na problematyce tego obszaru i jego mieszkańców. Powyższe względy zadecydowały o wyborze wniosku "R.". Od decyzji Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2009 r., Nr [...] spółka "U." wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. który, o czym była mowa na wstępie, skargę tę uwzględnił. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji spór co do atrakcyjności obu propozycji programowych podlega ocenie KRRiT, jednakże ocena ta powinna zostać wyprowadzona zgodnie z kryteriami art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., jako że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Decyzja koncesyjna na emisję programu radiowego należy do uznania wspomnianego organu, co nie oznacza, że decyzja taka może być dowolna. Sąd pierwszej instancji podkreślił, że spółka "U." we wniosku zadeklarowała zwiększenie udziału tematyki lokalnej z 10% do 14%, deklarując także zwiększenie udziału audycji obligatoryjnych o tematyce lokalnej z 5% do 12%. Ta problematyka lokalna, oprócz miasta Z., miała odnosić się również do miast: C., S., N. B., Jasienia, Ż. i O. Deklarację tę potwierdzał planowany układ ramowy programu zwiększający udział tematyki lokalnej do 16% z udziałem audycji obligatoryjnych o tematyce lokalnej do 14%. "R." zadeklarowało udział programu lokalnego dotyczącego miasta Ż. i powiatu ż. oraz innych miejscowości objętych zasięgiem nadawania w wysokości 11%. Deklarację tę potwierdzał planowany układ ramowy programu przedstawiony przez wspomnianą spółkę. Zatem, organ powinien wskazać według jakich ustaleń i jakich kryteriów wywiódł przekonanie, że propozycja programowa "R." przewyższa propozycję programową spółki "U.", a w szczególności dlaczego propozycja spółki "U." miałaby dyskryminować społeczność lokalną miasta i powiatu Ż. Tymczasem organ autorytatywnie stwierdził, że rozszerzenie programu pod nazwą "R.-Z." oraz poszerzenie oferty programowej tej stacji o tematykę dotyczącą Ż. i okolic, będzie w mniejszym stopniu zaspakajać oczekiwania społeczności lokalnej niż program "R." S.A., nie precyzując jakie oczekiwania ta społeczność ma i na podstawie jakich ustaleń te oczekiwania organ stwierdził. Ponadto, jak podniósł Sąd pierwszej instancji, według ustaleń organu program skarżącej przewidywał znaczące zwiększenie w programie udziału tematyki lokalnej dotyczącej nowego obszaru nadawania, jednakże również bez merytorycznego odniesienia się do tej propozycji programowej w stosunku do propozycji "R." S.A. organ autorytatywnie stwierdził, że propozycja "R." S.A. przewyższa program skarżącej. W decyzji wskazano również jako argument za odmową udzielenia koncesji skarżącej kwestię techniczną (stacja "R." znajduje się w centrum wydarzeń, które relacjonuje), co by sugerowało, że audycje skarżącej będą mniej słyszalne. Należy podkreślić, że kwestia działania urządzeń technicznych to domena Urzędu Komunikacji Elektronicznej, który to urząd nie udzieliłby prawa do korzystania z częstotliwości podmiotowi na danym obszarze w sytuacji, gdyby uznał, iż odbiór jego audycji będzie wadliwy. W tym zakresie podnoszona argumentacja przez KRRiT nie została poparta żadnymi ustaleniami. Organ administracji jako jeden z istotnych argumentów na odmowę udzielenia koncesji skarżącej podnosił, że skarżąca będzie dyskryminować słuchaczy miasta Ż. i okolic, prezentując na swojej antenie głównie wydarzenia dotyczące miasta Z. Mając jednak na uwadze warunki określone w punktach I i II Ogłoszenia Przewodniczącego Krajowej Rady, organ administracji nie wypowiedział się na podstawie jakich ustaleń wyprowadził "realne zagrożenie" (jak podkreślał) dyskryminacji przez skarżącą w swoim programie społeczności miasta Ż.i okolic. W ocenie Sądu pierwszej instancji organ, z naruszeniem przepisów art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji w związku z art. 80 k.p.a., nie uzasadnił swojego rozstrzygnięcia w przedmiocie wyboru oferty ".R". Ponadto, według Sądu pierwszej instancji, na wynik sprawy miało wpływ nie zbadanie przez organ zasadności zarzutów spółki "U." wobec spółki "R.". Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarga kasacyjna została oparta na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., tj. zarzucie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez naruszenie: 1. art. 145 § 1 pkt1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 107 § 3, 77 § 1 i 80 k.p.a. poprzez brak należytej kontroli zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do przyjęcia przez Sąd pierwszej instancji, że organ nie przeprowadził postępowania zgodnie z wymogami art. 77 § 1 i 80 k.p.a., a w konsekwencji nie uzasadnił swojego stanowiska, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., w zakresie dotyczącym wykazania podstaw uznania przez organ wyższości wniosku koncesyjnego spółki "R." nad wnioskiem spółki "U.", podczas gdy przeprowadzenie prawidłowej kontroli zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do odmiennych wniosków, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 78 § 1 i 77 § 4 k.p.a. poprzez brak należytej kontroli zaskarżonej decyzji, co doprowadziło do uznania, że organ nie przeprowadził należycie postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, zgodnie z treścią art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji, dotychczasowego przestrzegania przepisów postępowania w zakresie radiokomunikacji i środków masowego przekazu przez "R." oraz spółkę "U.", co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 3. art. 141 § 4 w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu wyroku do stanowiska uczestnika postępowania co do odpowiedzialności za naruszenia przepisów przez inne niż uczestnik podmioty rozpowszechniające program pod nazwą "R." i ograniczenie uzasadnienia wyroku jedynie do przedstawienia ww. stanowiska uczestnika postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 4. art. 141 § 4 w zw. z art. 152 p.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji podstawy prawnej do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W pierwszej kolejności w uzasadnieniu skargi kasacyjnej stawia się zarzut, że wbrew ustaleniom Sądu pierwszej instancji, porównując konkurencyjne oferty, organ uzasadnił swoje stanowisko, a do czego Sąd się nie odniósł. Za wyborem oferty "R." przemawiało lepsze zaspokojenie tematyki lokalnej, gdyż 11% czasu nadawania programu przez wspomniane radio dotyczy wyłącznie miejscowości objętej zasięgiem nadawania stacji zlokalizowanej w O. k/Ż., podczas gdy 16% czasu nadawania przewidzianego przez wniosek spółki "U." odnosiło się do wszystkich miejscowości objętych dotychczasową koncesją tego nadawcy. Ponadto, do czego nie odniósł się Sąd pierwszej instancji, za przyjęciem wniosku "R." przemawia potrzeba uwzględnienia interesu społeczności Ż.i powiatu ż. Wbrew zarzutom stawianym przez Sąd pierwszej instancji organ nie dysponował danymi, które dyskwalifikowałyby omawiane spółki do ubiegania się o koncesję, a to z uwagi na naruszenie przepisów dotyczących środków masowego przekazu. Stwierdzone przez KRRiT uchybienia, jakich dopuszczają się nadawcy, są publikowane na stronie internetowej tego organu, do czego każdy nadawca ma dostęp, a zatem także konkurent "R.", który jednakże takich zarzutów nie skonkretyzował. Spółka "U.", jak podnosi organ, nie wnioskowała też przeprowadzenia dowodu, w zakresie o którym w przepisie art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji. Ponadto nieprawidłowości jakich się miało dopuścić "R." nie dotyczy koncesjonariusza w niniejszym postępowaniu, lecz innych rozgłośni mających w nazwie "R.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie niniejszych rozważań podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem stosownie do treści art. 183 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach przewidzianych w § 2 tego artykułu. W niniejszej sprawie nie występują jednak żadne z wad wymienionych we wspomnianym przepisie, które powodowałyby nieważność postępowania prowadzonego przez Sąd pierwszej instancji. Skarga kasacyjna w rozpoznawanej sprawie została oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności zgodzić się należy z tymi zarzutami skargi kasacyjnej, które kwestionują stanowisko Sądu pierwszej instancji, jakoby organ nie uzasadnił swojego stanowiska w istotnej dla wyniku sprawy kwestii wyboru oferty "R.", a także dokonania tego, jak zarzucał Sąd pierwszej instancji, używając niedookreślonego sformułowania "autorytatywnie", przez co rozumie w realiach niniejszej sprawy, dokonanie takiego wyboru bez merytorycznego odniesienia się do wniosku konkurenta. Powyższym nieuzasadnionym zarzutom Sądu pierwszej instancji przeczy bogata lektura zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji z dnia 7 maja 2009 r. Jak to już wskazano, do czego nie odniósł się Sąd pierwszej instancji, oceniając projekt "R." w aspekcie art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji, tj. pod kątem realizacji omawianych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją, organ podniósł brak innych nadawców, poza "R." w zasięgu nadawania wnioskowanego programu (Ż. i powiat ż.), a więc rozgłośni nadających programy radiowe o charakterze uniwersalnym z tematyką lokalną. Dostępne są słuchaczom programy tworzone centralnie w innych miastach (w W.i w K.) o zasięgu ogólnokrajowym ("R." , "R." i "R."). Programy te w warstwie informacyjnej i publicystycznej prezentują wydarzenia z perspektywy szerszej niż lokalna czy regionalna. Organ wskazał podstawowe kryterium, którym kierował się przy wyborze jednej z dwóch konkurencyjnych ofert, jakim jest stopień zaspokojenia potrzeb społeczności lokalnej, co jest w pełni uzasadnione treścią powołanego ogłoszenia Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 26 lutego 2008 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Ogłoszenie to jednoznacznie ukierunkowywało wnioskodawców do składania wniosków na rozpowszechnianie programu radiowego o zasięgu lokalnym i o charakterze uniwersalnym, w którym są nadawane audycje słowne i inne przekazy słowne oraz elementy słowne w audycjach słowno-muzycznych poświęcone tematyce lokalnej, odnoszące się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania, w tym audycje obligatoryjne o tematyce lokalnej, tj. własne lokalne dzienniki nadawcy i publicystyka poświęcona problemom lokalnym. Organ wskazał priorytet, którego Sąd pierwszej instancji nie ocenił, przynajmniej w sposób poddający się kontroli instancyjnej, ukierunkowany w pierwszej kolejności na ochronę potrzeb społeczności lokalnej Ż. i powiatu ż. Na tych słuchaczy głównie skierowana jest oferta programowa "R.". Ta społeczność lokalna, czym kierował się organ, ma w mniejszym stopniu możliwość korzystania z innych źródeł dostępu do różnorodnych informacji, w porównaniu do mieszkańców Z., będących w dużej mierze słuchaczami programu emitowanego przez konkurencyjną spółkę "U.", tym bardziej w sytuacji, o czym była już mowa, gdy w Ż. i powiecie ż. nie ma innych rozgłośni nadających programy radiowe o charakterze uniwersalnym. Te okoliczności, wzięte pod uwagę przez organ, jako przesłanka dla uwzględnienia wniosku "R.", nie były przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji, co jest mankamentem zaskarżonego wyroku. Ponadto Sąd pierwszej instancji, wskazując na deklaracje wnioskodawców dotyczące procentowego udziału ich programów w problematyce lokalnej, nie wyciągnął wynikających stąd wniosków, co jest mankamentem postępowania, skoro dane te stanowiły jedną z przesłanek, którą kierował się organ przy wyborze oferty "R.". Reasumując, Sąd pierwszej instancji w rzeczy samej uchylił się od dokonania kontroli zaskarżonej decyzji, naruszając tym samym wskazane w skardze kasacyjnej przepisy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 3 § 1 i art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Trafne są również zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie bezpodstawności stanowiska Sądu pierwszej instancji, czyniącemu organowi zarzut, co do braku podjęcia kroków dla wyjaśnienia, czy w sprawie miało miejsce naruszenie przez "R." przepisów prawa w zakresie wskazanym w przepisie art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji. Dla czynienia takich zarzutów Sąd nie dysponował w tym względzie wystarczającym materiałem dowodowym. Zresztą, takiego materiału nie przedstawił organowi konkurent spółki "R.". W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Rozpoznając ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji dokona kontroli zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 203 pkt 2 p.p.s.a.